GEHOORZAMEN, MAAR HOE?

Wie het artikel „Opwekking" gelezen heeft, zal moeten erkennen dat het voluit bijbels is, maar ook dat deze bijbelse oproep tot gehoorzaamheid gemakkelijk kan worden misverstaan. Daarom leek het mij juist er nog iets aan toe te voegen.

1. De grond van onze geloofsrust en van onze heilszekerheid ligt op geen enkele wijze in iets van ons, dus ook niet in onze gehoorzaamheid. De enige reden waarom ik mij voor altijd verzoend weet met God, ligt volkomen buiten mij nl. in het kruisoffer van Jezus Christus.

Dat is de machtige herontdekking van de Reformatie van de zestiende eeuw. Daar mogen we nooit aan tornen. Doen we dat toch, dan vervallen we onvermijdelijk tot krampachtige werkheiligheid en geestelijke hoogmoed.

2. Wij mogen dus ons streven naar levensheiliging nooit zien als een poging om daardoor aangenamer te worden aan God. Gods welbehagen rust alleen op ons vanwege Jezus Christus. Omdat wij door het geloof met Hem verbonden zijn, een eenheid met Hem vormen voor het aangezicht van de Vader, daarom breidt Gods welbehagen zich vanuit Christus verder over ons uit.

Nooit kunnen we zó ver in levensheiliging gevorderd zijn, dat de Heere in ons behagen zou hebben, los van Jezus Christus. Integendeel, elk moment van ons leven dat de Heere ons zou zien zoals wij zijn in onszelf, zou Hij ons van Zich moeten werpen: „Ga weg van Mij, vervloekte".

3. Maar al zijn punt 1 en 2 nóg zo waar, onverminderd blijft de bijbelse oproep tot ons gericht: „Weest dan gij volmaakt gelijk uw Vader die in de hemelen is, volmaakt is" (Mat. 5 : 48) en: „Zijt heilig, want Ik ben heilig" (1 Petr. 1 : 16; Lev. 11 : 44, 45; 19 : 2; 20 : 7). En met evenveel beslistheid: ,Jaagt de vrede na met allen en de heiligmaking, zonder welke niemand de Heere zien zal" (Hebr. 12 : 14).

We kunnen dus zeggen: niemand wordt zalig op grond van zijn heiligmaking, maar evenzeer: niemand wordt zalig zonder zijn heiligmaking: „zonder welke niemand de Heere zien zal".

Beide bijbelse waarheden moeten verkondigd worden, anders predikt men een verminkt Evangelie.

4. De kern van de bijbelse gehoorzaamheid is de liefde: „Zo is dan de liefde de vervulling der wet" (Rom. 13: 10). Groei in de heiligmaking is dus groei in de liefde. Een prachtige uitbeelding van de liefde vindt men in 1 Kor. 13.

Helaas zijn er te allen tijde christenen (?) geweest die, evenals de dwaalleraren van de Galaten, de kinderen Gods trachten te verontrusten door geboden die zij in de Bijbel lezen en die zij praktisch boven de liefde stellen zoals: , J e móét je kinderen laten dopen, je mag je kinderen niét laten dopen, je móét je bij onze kerk aansluiten, want dat is de enige ware kerk van Christus op aarde, je mag niet de zondag, maar je móét de zaterdag als dag des Heeren vieren, je móét de dag des Heeren zus of zo doorbrengen enz.

Zij beweren dat een opwekking pas komt, wanneer deze speciale geboden die zij belangrijk achten, vervuld worden, en ze gaan voorbij aan het gebod dat de Heere van het hoogste belang heeft geacht, nl. het gebod van de liefde. Integendeel, dat gebod van de liefde overtreden ze voortdurend door het voor te stellen, alsof de anderen in deze punten bewust tegen de Schrift zouden ingaan.

5. Deze liefde kunnen wij niet in onszelf oproepen door wilsinspanning. Zij wordt in ons gewekt door de Heilige Geest (Rom. 5 : 5), die Christus met Zijn liefde in ons doet leven. Maar wanneer deze door de Geest in ons gewekte liefde van Christus zich in en aan ons openbaart, dan behoren wij wel met onze door Christus vrijgemaakte wil „ja" te zeggen op die liefde. Dat betekent dat we met onze wil die liefde van Christus laten doordringen tot ons diepste zelf en tót alle lagen van ons bestaan. Zo voltrekt zich de heiligmaking vanuit de eenheid met Christus en vanuit de inwoning van de Heilige Geest, tot lof van Gods onuitsprekelijke genade in de geliefde.

6. „Ook de allerheiligsten hebben, zolang zij in dit leven zijn, maar een klein beginsel van deze gehoorzaamheid" (Heid. Kat. zd. 44). Dit kleine beginsel is niet een verzameling van deugden, waartoe ze zich zouden hebben opgewerkt en waarop ze zouden kunnen steunen.

Dat kleine beginsel in hen is het geloof. Ook tot dat geloof kunnen ze zich niet opwerken. Dat geloof wordt in hen gewekt door het Woord en door de Heilige Geest, die dat Woord in hen verlicht. Maar wanneer dat aldus doorstraalde Woord der belofte zich aan ons presenteert, dan behoren wij met onze door Christus vrijgemaakte wil „ja" te zeggen op dat Woord. Langs deze weg groeit ons geloof, hoe klein ook, zelfs al zou het een geloof zijn als van een mosterdzaadje (Mat. 17 : 20). Een bewijs daarvan zijn o.a. de geloofsgetuigen van Hebr. 11.

7. Naast het kleine beginsel van het geloof hebben we in ons het grote Beginsel van de heiligmaking nl. de Heilige Geest. De heiligmaking voltrekt zich dus door de aansluiting van dat kleine beginsel in ons nl. ons geloof op het grote Beginsel in ons, de Heilige Geest die in ons woont en in ons werken wil. Of om het wat eenvoudiger te zeggen: Wij moeten ons openstellen voor Christus, die door de Heilige Geest in ons levend wordt gemaakt door de verlichting van het Woord. En wanneer wij dan dat innerlijke spreken van Christus tot ons vernemen, Zijn aansporing tot de liefde en de belofte dat Hij ons daartoe sterken wil, dan moeten we met on2e wif daar bewust „ja" op zeggen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen