THEMA VAN DIT NUMMER

Christus is de centrale Persoon van de Bijbel. Want de Bijbel is de openbaring van de onzienlijke God. Maar wie Christus heeft gezien, heeft de Vader gezien (Joh. 14 : 9).

De Geest is echter de heilige Beweging naar Christus toe. Niemand kan met zijn hart tot Christus zeggen: „Gij zijt mijn Heere", tenzij door de Heilige Geest (1 Kor. 12:3). Wij worden slechts wedergeboren onder de beademing van de Heilige Geest.

De Heilige Geest is „de andere Parakleet" (Joh. 14 : 16), de Andere die wij in plaats van Christus erbij (para) mogen roepen (kleet) voor alle dingen. Christus is thans aan de rechterhand des Vaders en met ons gelovige hart zien we naar Hem op, maar de Heilige Geest woont in ons en richt ons op Christus.

Die Heilige Geest maakt ook ons tot „geest", waardoor wij met en in Hem iets van de diepten Gods kunnen doorzoeken, peilen (1 Kor. 2 : 10). Dat kunnen we niet met ons natuurlijke verstand (vs. 14).

Daarom is het van groot belang na te gaan wat de „geest" in ons is en wat Paulus bedoelt met b.v. bidden met „verstand" (nous). Bedoelt hij daarmee dat we ons ook met ons natuurlijke verstand tot God moeten richten in het gebed? Maar komt hij dan niet in tegenspraak met zichzelf, wanneer hij het natuurlijke verstand elders beschrijft als een vermogen waarmee wij God nooit kunnen bereiken? Of bedoelt hij in 1 Kor. 14:15 dat wij niet alleen in de Geest moeten bidden met een onverstaanbare tongentaai, maar ook in een voor die bepaalde gemeente verstaanbare taal?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen