Uit genade door het geloof weet ik…..

Na de verschillende reakties, die u de publikatie van „Gesprek met God, mijn Vader" kwalijk hebben genomen, graag het volgende.

Dat gebed heeft mij juist zeer ontroerd en heel erg blij gemaakt. Zelf heb ik ook van tijd tot tijd dergelijke ervaringen. Dan beleef ik dat zelfde wat ook u beschreef (1 Kor. 8 : 3) nl. God te kennen niet alleen als de Schepper en Maker van alles wat bestaat en is: al dat mooie en wonderbare in het werk van 's Heeren hand, waarover ook David spreekt in zijn psalmen. Maar ook het heerlijke bewustzijn dat diezelfde God onze Vader is willen worden in Jezus Christus.

Onze Vader! hoe is dat mogelijk! Maar het is zo. Hij heeft aan de Zijnen de Geest van het zoonschap geschonken, door Welke wij roepen Abba, Vader! (Gal. 4 : 67; Rom. 8 : 15).

Ek wil beslist niet emotioneel of overgevoelig zijn, maar dat een ander kind van God datzelfde beleeft, was voor mij een grote bemoediging.

Ik ben een gewone marktkoopman, die door genade uit het geloof mag weten dat ik een lid ben van het levende lichaam van Christus, waarvan Hij het Hoofd is in de hemel en dat ik dagelijks mag leven uit de vergeving der zonden. C. J. A.

KOMMENTAAR:

1. Wat is de gemeenschap der heiligen toch mooi! Over gans Nederland zijn er zoveel gelovigen die zich op eenzelfde manier begenadigd weten, die in hun hart zingen van Gods goedertierenheid in Jezus Christus. En is het ook niet tot eer van God, wanneer Zijn kinderen aldus openlijk hun dankbaarheid jegens Hem uitspreken?

2. Sommige lezers dachten dat ik nu ook ging stoppen met het persoonlijke karakter van mijn artikelen. Nee, daar blijf ik mee doorgaan, zoals u ook in dit nummer weer merkt. Ek heb alleen besloten niet meer dergelijke gebeden te publiceren in ons blad. Wanneer gebeden aanleiding worden voor diskussie, dan moet je met publikatie in een tijdschrift stoppen, want daarvoor is het gebed te teer. Maar ik herhaal: indien de Heere mij leven en gezondheid geeft, hoop ik ooit nog eens een boek te publiceren, waarin ik meer van dergelijke gebeden hoop op te nemen.

Ieder naar zijn eigen aard

3. Ik ben het ook helemaal eens met de opmerking van br. A over de „overgevoeligheid". Wij moeten ook op dit punt tegenover elkaar volkomen de vrijheid des Geestes eerbiedigen.

Bij sommigen zal alles doorklinken tot in hun diepste gevoelsleven. (Ikzelf behoor - dat hebt u intussen wel voldoende gemerkt - ook tot dat type). Bij anderen zal de volheid des Geestes zich vooral uitwerken in hun geest en verstand, terwijl hun gevoel nauwelijks meetrilt. Zij krijgen, wanneer Jezus hen doopt in Zijn Geest een bijzonder helder inzicht en doorzicht in de heerlijkheden Gods. Voor hen gaat vooral op wat Paulus schrijft: „Doch God heeft het ons geopenbaard door Zijn Geest, want de Geest onderzoekt alle dingen, ook dediepten Gods" (1 Kor. 2 : 10). Zij hebben een levenshouding van stille aanbidding van de grootheid en de liefde Gods.

Bij weer anderen werkt de vervulling met de Geest zich vooral uit in de daden van de dienende liefde. Het lijkt erop alsof de Geest maar heel weinig de geest en het gevoel van deze gelovigen raakt, maar de liefde van Christus vooral zichtbaar wil maken door hun leven.

En zo zijn er misschien nog veel andere manieren, waarop de Geest zichzelf gaat uiten, wanneer Hij een gelovige geheel vervult. In een bijbelse gemeente zal dat alles mogelijk zijn in wederzijdse harmonie.

En als er dan tóch vanuit de Bijbel van een voorkeur moet worden gesproken, dan wijst die voorkeur sterk in de richting van hen, die de vervulling met de Geest vooral in de uitingen van de liefde beleven. Paulus schrijft immers: „En ik wijs u een weg, die nog uitnemender is" (1 Kor. 12 : 31). En dan volgt zijn prachtige hoofdstuk over de liefde.

Vanzelfsprekend bedoelt Paulus daarmee niet een natuurlijke menslievendheid, maar „de liefde Gods, die in onze harten is uitgestort door de Geest die ons gegeven is" (Rom. 5 : 5). Trouwens die natuurlijke menslievendheid komt altijd op een of andere manier voort uit ons eigen „ik"; meestal omdat we in die menslievendheid een ideaalbeeld hebben gevormd van onszelf en dat ook verwezenlijken willen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen