Nieuwe medewerkers

Zoals u hebt kunnen lezen in ons januarinummer, hebben wij gezocht naar uitbreiding van het aantal redaktionele medewerkers voor IRS. Aan de volgende personen hebben wij een desbetreffend verzoek gericht:

Dr. W. Aalders, Ds. C. den Boer, Prof. Dr. J. Douma, Ds. K. Exalto, Prof. dr. J. van Genderen, Prof. dr. C. Graafland, Ds. G. M. A. Hendriksen, dhr. J. Klein Haneveld, Ds. L. H. Kwast, Drs. A. Noordegraaf, Drs. A. de Reuver. Prof. dr. W. van 't Spijker, Prof. C. Veenhof, Prof. Dr. W. H. Velema, Drs. A. Vergunst en Prof. Dr. J. P. Versteeg.

O. die tijd!

Van niemand kregen wij bericht dat hij om een of andere principiële reden niet met ons zou willen meewerken, maar wél waren er verschillenden die vanwege tijdgebrek tot onze (en tot hun) spijt geen toezeggingen konden doen.

Ds. L. H. Kwast die wij hadden gevraagd vanwege zijn prachtige, bijbelse artikelen, met name ook over de bevinding, in de Friese Kerkbode (Geref. Syn.), schreef:

„Tot mijn spijt is het mij niet mogelijk u een positief antwoord te geven op het verzoek in uw brief van 17 januari jl.

De redenen voor mijn beslissing zijn de volgende:

1. als eindredakteur van de Friese Kerkbode heb ik nagenoeg wekelijks kopij te leveren;

2. als redakteur van Centraal Weekblad heb ik hetzelfde éénmaal in de acht weken te doen;

3. als redakteur van de Maranathakalender zijn jaarlijks negentig korte meditaties van mij te verwachten (slecht Nederlands in deze zin);

4. als redakteur van Credo heb ik een maandelijkse bijdrage te leveren;

5. en dan ben ik ook nog gewoon wijkpredikant voor zo'n 450 adressen in Kollum en Oudwoude".

Veel kleintjes maken één grote.

En uit een brief van prof. dr. W. H. Velema:

„Ik heb een periode gehad, waarin ik bij brieven als de uwe dacht: dat kan er wel bij; het gaat om niet zoveel werk. Ik ben echter tot de conclusie gekomen dat vele van die kleine dingen te veel beslag op mijn tijd leggen".

Daarin kan ik mij volkomen vinden. Ook aan mij worden vaak van die dingen gevraagd, die op zichzelf niet veel tijd vergen, maar alles bij elkaar wordt het te veel. En dan moet ook ik tot mijn spijt „nee" zeggen. En ook ik ben dan blij, wanneer men niet blijft aandringen en het mij moeilijk maakt, zodat ik tenslotte toch ja zou zeggen, terwijl het eigenlijk niet kan.

Andere reakties

Prof. C. Veenhof schreef: „Tot mijn spijt kan ik niet aan uw verzoek voldoen. Ik ben bijna 77 jaar en mijn gezondheid is niet zoals het wezen moet. Ik schrijf al sinds maanden niet meer in „mijn eigen blad", „Opbouw".

Inderdaad had ik zijn artikelen daarin reeds lang gemist. Ze waren altijd pittig. Prof. Veenhof had altijd iets te zeggen. Hij boeide altijd.

Drs. Vergunst: „Gaarne geef ik u het recht om elk artikel van mijn hand dat U van belang acht, uit de Saambinder over te nemen". Het blad, de Saambinder, is het orgaan van de Gereformeerde Gemeenten. We hebben in het verleden al eens een artikel daaruit overgenomen.

Ds. G. M. A. Hendriksen (ex-priester, publiceerde een boek: „Van dominikaan naar dominee"): „Graag wil ik evenals vroeger weer eens zo nu en dan een artikel schrijven voor IRS over een onderwerp betreffende Rome-Reformatie. Samen met u maak ook ik mij grote zorgen over de tegenwoordige gang van zaken in dit verband en ben daarom van mening dat uw blad nog volop aktueel is. Temidden van de ontstellende geestelijke verwarring en wanorde wil ik graag medewerken aan de verkondiging van de enige werkelijke heilbrengende genade Gods, die ons gegeven is in de Heere Jezus Christus".

Dr. Aalders, ds. C. den Boer, br. J. Klein Haneveld en prof. Versteeg zegden eveneens toe om wanneer ze daarvoor de tijd kunnen vrijmaken, af en toe eens een artikel voor ons blad te schrijven.

Zodoende hopen we dat wij u in de toekomst een rijker gevarieerd menu kunnen aanbieden. Maar de koers blijft hetzelfde: De Schrift alleen, door genade en geloof alleen, door Christus alleen. En deze grondbeginselen van de Reformatie willen we proberen te vertolken op zulk een levende wijze dat iedereen de artikelen volgen kan, zij het ook dat er dan wel eens een artikel bij is, waarvan de lezing meer inspanning vraagt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen