WIE ZAL MIJ VERLOSSEN UIT HET LICHAAM VAN DEZE DOOD? (Rom. 7:24)

Overwinning van het volk of van de Heere?

Dat Hebreeuwse woord vinden we ook elders in de Bijbel en dan in de betekenis van een redding die tot overwinning voert. Zo b.v.: „Doch Mozes zeide tot het volk: Vreest niet; staat vast en ziet het heil des Heeren" (Ex. 14:13).

En de Geest spreekt door de mond van Jahaziël: „Gij zult in deze strijd niet te strijden hebben; stelt uzelf, staat en ziet het heil des Heeren met u" (2 Kron. 20:17).

Als wij de Griekse naam Nicodemos tot uitgangspunt nemen, dan ligt de overwinning bij het volk. Dat is onze westerse manier van denken. Dat is de filosofie die ook heel wat christenen voor zichzelf hebben opgebouwd. Die manier van denken heeft ook gestalte genomen in de kerken, die menen te kunnen rusten op de lauweren van hun overwinning, die hun weg ter zaligheid verkondigen. Net als Nicodemus zijn zij volksleiders die hele scharen volgelingen achter zich weten te trekken.

Ik wil echter de vraag stellen: Hebben deze kerken, en heeft Nicodemus begrepen wat het heil des Heeren is, zoals de Heilige Geest daarover gesproken heeft door de mond van Jahaziël? Die overwinning, dat heil, komt niet vanuit een volk dat zichzelf gevormd heeft tot een demokratie die gebaseerd is op enkele ethische beginselen.

Paulus zegt: „Maar Gode zij dank die ons de overwinning geeft door onze Heere Jezus Christus". „De dood is verslonden tot overwinning" (1 Kor. 15: 57, 5.4b). In die teksten zien we dat de overwinning van de Heere is en niet van de mensen. En de wijze waarop deze overwinning behaald wordt, wordt door de Heere vastgesteld en niet door mensen.

En op dit punt zien we dat Nicodemos het niet meer volgen kan, wanneer Christus hem de enige weg des heils verkondigt: „Tenzij dat iemand wederom geboren wordt, hij kan het Koninkrijk Gods niet zien" (Joh. 3:3).

Geboren uit vlees - wedergeboren uit de Geest.

Nicodemos (laten we voortaan maar de gebruikelijke Nederlandse benaming „Nicodemus" volgen. H.J.H.) reageert op die uitspraak van Jezus zoals iedere filosoof dat gedaan zou hebben die uitgaat van de dagelijkse ervaring. Voor hem is er maar één manier om geboren te worden en dat is de geboorte uit de moederschoot. Maar Jezus begint geen diskussie over de ervaringswereld, maar verklaart ronduit: Hij die niet opnieuw geboren wordt, kan het Koninkrijk Gods niet binnengaan (Joh. 3:5).

Die nieuwe geboorte wordt ook beschreven door de profeet Ezechiël: „Dan zal Ik rein water op u sprengen en gij zult rein worden; van al uw onreinheden en drekgoden zal Ik u reinigen. En Ik zal u een nieuw hart geven en zal een nieuwe geest geven in het binnenste van u; en Ik zal het stenen hart uit uw vlees wegnemen en Ik zal u een hart van vlees geven. En Ik zal Mijn Geest geven in het binnenste van u" (36: 25-27).

Hier heb je dus de mens met de nieuwe geest en het nieuwe hart. Maar de Heere zegt méér: „Ik zal u Mijn Geest geven".

Als Jezus aan Zijn bezoeker de reden ontvouwt, waarom hij wedergeboren moet worden, dan is dat ook heel duidelijk: „Hetgeen dat uit het vlees geboren is, dat is vlees" (Joh. 3:6).

Vrucht van het vlees - van de Geest.

Paulus werkt dat verder uit: „De werken des vleses nu zijn openbaar; welke zijn overspel, hoererij …" (Gal. 5:19).

Christus zei: „Wie uit de Geest geboren is … " en Paulus sluit daar weer bij aan: „De vrucht des Geestes is liefde, blijdschap, vrede …" (Gal. 5:22).

Het moet ons niet verbazen dat Nicodemus daar niet bij kon. Hij was er immers aan gewend om zijn eigen overwinning te zien in het volbrengen van de wet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen