MIJN GENADES U GENOEG

Wat is die doorn? Daar zijn al veel theorieën over opgezet. Het lijkt mij dat het in elk geval iets moet geweest zijn dat met zonde te maken heeft, want de Heere antwoordt aan Paulus dat hij moet rusten in de genade en genade is altijd vergeving voor zondaars.

Dan komt de vraag: Wélke zonde zal dat hier geweest zijn? Dat kan niet een neiging zijn geweest op sexueel gebied, want Paulus schrijft dat hij daarin de gave van dè onthouding heeft gekregen. (1 Kor. 7:7).

Ik meen dat het de neiging was tot zelfverheffing over de genadegaven die Paulus had gekregen. Paulus weet dat dit zonde is. Hij beheerst zich daarin ook zoveel mogelijk. Maar in 2 Kor. gaat hij toch over tot een roemen in die genadegaven. Hij meent dat hij dat uit pastorale redenen moet doen tegenover de zelfverzekerde Korinthiërs. Maar die roem over wat hij uit genade gekregen heeft, moet toch ook wel zijn vlees gestreeld hebben. Dat kan bijna niet anders. Onder het schrijven of dikteren van zijn brief zal zijn zondige natuur, waarover hij zo smartvol schrijft in Rom. 7, hem wel hebben ingefluisterd: „Paulus, wat ben jij een geweldige kerel! Wat heb jij niet veel doorgemaakt! Je hebt dan toch maar volgehouden". - ,Ja, maar dat kon ik alleen maar door de kracht die God mij gaf', zo zal Paulus die zondige natuur hebben toegebeten vanuit zijn in Christus herboren geest.

Maar ons vlees is taai, moet dat dus ook bij Paulus zijn geweest. En dat vlees zal wel zijn blijven doorzeuren: „Maar weet je dan niet Paulus van die vervoeringen die jij hebt gekend, hoe je werd opgenomen tot in de derde hemel? Het zijn toch maar heel, heel weinig mensen aan wie zo iets machtigs ten deel valt".

Paulus zal dat vlees er graag uitgerukt hebben. Hij heeft erom gebeden. Ik kan me dat zo goed voorstellen (want het is ook mijn eigen strijd). In gedachten hoor ik hem smeken: „Heere, neem dat toch van mij weg. Ik wil immers Uw naam alleen verheerlijken. Ik wfl niet mijn eigen verheffing zoeken. Ik haat elk zoeken van eigen eer in mij. Heere, ach brand dat toch in mij weg. Laten die vieze strelingen van mijzelf nooit meer in mij opkomen. Gij weet dat ik ze niet wil. Maar ze komen toch telkens in mij naar boven. Heere, bevrijd mij daarvan. Reinig mij tot in het diepste van mijn ziel, tot in de laatste trillingen van mijn gevoel. Maak mij nu reeds volstrekt zuiver in Uw ogen".

En dan komt het antwoord van de Heere, dat bevrijdend is, maar in een andere zin dan Paulus gehoopt had: „Mijn genade is u genoeg".

Ik zou dat aan iedereen die zit met zijn zonde willen toeroepen. Zeker, blijf strijden tegen de zonde. Sluit er nooit vrede mee. Laat die afschuw tegen de zonde in u zelfs nog groeien. Maar van de andere kant berust erin dat u de volmaaktheid nooit zult bereiken op aarde. En ervaar altijd weer de heerlijkheid van Gods verzoening. God heeft er nu eenmaal behagen in om altijd weer te vergeven, altijd weer ons rein te wassen met het bloed van Zijn eigen Zoon. En roem dan in die genade. Zeg het de Heere, hoe dankbaar je bent jegens Hem vanwege Zijn oneindige barmhartigheid.

Dat is de hevige, maar ook zoete spanning in het leven van een christen. Dat is de bestemming van ons leven, op weg naar de voleinding zonder zonde na dit leven, (zie ook het artikel: „Lof zij de Heere" en „Dankbaarheid").

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen