In gesprek met Emilio Bolla

Emilio Bolla is de penningmeester van onze Italiaanse dochterstichting "Fede Viva t= Levend Geloof". Wij menen daarom dat onze lezers graag wat meer over hem willen weten. Vandaar:

IRS: Emilio, u bent rooms-katholiek opgegroeid. Hoe beleefde u vroeger uw godsdienst?

EB: Inderdaad, ik ben groot geworden in een rooms-katholieke familie. Ik had de geest en de gedachtengang van de r.-k. kerk helemaal overgenomen. Ik dacht: willen we het eeuwige leven verwerven en zo dicht mogelijk tot God naderen en Hem welbehagelijk zijn, dan moeten we zo goed mogelijk leven zoals onze moeder, de Kerk, dat voorschrijft. Ik deed mee aan allerlei samenkomsten van de Katholieke Aktie en was voorzitter van de afdeling te Gorra.

Ik dacht dat ik daarom goed en rechtvaardig was in de ogen van God, want ik deed zozeer mijn best.

IRS: Wat was uw eerste kontakt met de Reformatie?

EB: In 1972 ontmoette ik br. Achille Dressino. Ik stelde hem verschillende vragen over de Bijbel. Zijn antwoorden, dat moest ik toegeven, waren in overeenstemming met de Bijbel. Hij kon mij telkens aantonen, waar het stond. Maar het zei me allemaal niets. Misschien kwam dat daaruit voort dat ik niet kon aanvaarden dat ik, die zozeer geijverd had voor de r.-k. kerk, mij zou kunnen vergissen.

Maar toch was er een zekere onrust in mij ontstaan door die gesprekken. Ik wilde te weten komen wat de Bijbel dan toch eigenlijk wel zegt.

Daarom ging ik ds. Maggiotto opzoeken. Zijn uiteenzettingen waren glashelder, maar ook spijkerhard. Steeds weer herhaalde hij bepaalde bijbelse grondgedachten, die dan ook diep in mij gingen doordringen en er brandden als vuur zoals: Alleen in en door Christus kunnen wij God kennen; niemand kan tot Christus komen, tenzij het hem door de Vader gegeven is.

Ik werd er wanhopig van en die wanhoop bracht mij op de knieën, zodat ik God smeekte of Hij zo genadig wilde zijn om mij Zijn Zoon te openbaren.

Gods geboden legden zich steeds duidelijker als een verblindend licht op mij, zodat ik ging zien, hoezeer ik schuldig was voor God.

IRS: Was er een bepaald voorval dat door de Heere gebruikt werd?

EB: In 1974 kwam ik zeer in de klem te zitten. Er was een gebeurtenis, die mij radeloos maakte. Ik zocht troost bij mijn ouders en vrienden, maar zonder resultaat. Blijkbaar heeft de Heere mij daardoor willen zeggen dat niemand mij liefhad zoals Hij en dat de echte troost alleen bij Hem te vinden is.

De zondag die daarop volgde, ging ik in mijn wanhoop niet meer naar de mis, maar naar de samenkomst van de gemeente van ds. Maggiotto. Het Woord Gods dat daar verkondigd werd, maakte dat ik mij geheel en al als zondaar voelde en erkende, maar tegelijkertijd wist ik mij gered door Gods loutere genadige liefde in Christus.

IRS: Wilt u nog wat zeggen tot onze Nederlandse lezers?

EB: Ik wil graag mijn vreugde over het heil, dat ik in Christus gevonden heb, kwijt. Wat is ons leven anders geworden, wanneer wij het loflied van de zekerheid des geloofs met Paulus kunnen zingen (Rom. 8 : 31-39). Nu roem je in Hem alleen, want je hebt dan ingezien dat er in jezelf geen goed woont. Je weet dat je dan Zijn eigendom bent, gekocht en betaald met de prijs van Zijn bloed (1 Kor. 6 : 20).

Ja, onze God is trouw aan Zijn belofte, trouw aan Zichzelf. Hij laat niet varen het werk dat Zijn hand is begonnen.

En aan u die de heerlijkheid Gods nog niet hebt leren kennen, zou ik willen vragen: Bid zonder moe te worden, bid onophoudelijk. Lees het Evangelie, want het is het Woord Gods, waardoor wij tot bekering komen en een nieuw hart ontvangen en wedergeboren worden. Stel ook uw eigen leven in het licht van Gods gebod. Doe dat onverbiddelijk, hoezeer het u misschien ook pijn doet en tot wanhoop aan uzelf brengt. Want alleen als u ontdekt hebt dat u een zondaar bent, zult u behoefte krijgen aan een Zaligmaker, die u verlost van uw zonden.

En wanneer de Heere uw hart heeft geopend, wacht dan niet langer, maar werp u in Zijn armen en Hij die een goed heilswerk in u is begonnen, zal het ten einde toe voortzetten en u vervullen met stromen van licht en van leven. Dan zult u het ervaren dat Christus werkelijk gestorven is en opgestaan uit de doden, opdat u door Hem leven en overvloed zoudt ontvangen.

Interne problemen bij de mormonen

De Noord-Amerikaanse mormonen hebben nog al wat interne problemen,die het gevolg zijn van uitbanning en verlating.

Zo is Byron Marchant (35) in de kerkelijke mormonenban gedaan, omdat hij een verzoek had gedaan de wet af te schaffen, die verbiedt dat negers voorgangers kunnen zijn bij de mormonen.

Een andere dissident, Harold Blackmore, verklaarde in "National Inquirer", een blad dat in een grote oplaag in de VS verschijnt, dat de polygamie bij de leiders van de mormonen als normaal wordt beschouwd. De zes eigenlijke leiders hebben tachtig vrouwen, zo beweerde hij. "Mijn eigen dochter, Nola, werd gedwongen om vrouw numero 11 te worden van een van de leiders", aldus Blackmore.

UIT: „Restauración”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen