De voorzeide leer

Ons bestuur had besloten om aan br. F. Rodriguez de serie van „De Voorzeide Leer" onder redaktie van ds. C. Vonk (later ook met ds. F. van Peursen) ten geschenke te geven als materiaal voor zijn toekomstige arbeid in Spanje.

Zodoende maakte ik kennis met deze serie. Ik neusde er in en werd er meteen verlekkerd op. Ik nam mi; voor om zodra „bruintje het trekken kon", mij ook die serie aan te schaffen.

Dezer dagen ontving ik weer een exemplaar. Hoezeer ik br. Rodriguez deze serie ook gun, toch verzuchtte ik: Al weer om door te sturen. Deze keer bleek het echter een recensie-exemplaar voor ons blad te zijn en mag ik het dus houden.

Het betreft hier T en II Koningen door ds. C. Vonk. Ik heb het hele boek (440 blz.) nog niet kunnen doornemen, maar ik wilde niet graag lang wachten met deze verschijning aan te kondigen.

Tegelijk met de verschijning van dit boek is ook een kontrakt tot stand gekomen met een Canadese firma voor een verschijning in het Engels. Tk ben daar erg blij mee, want zo kunnen we dit aan onze broeders in het buitenland (ik denk vooral aan India en aan ds. Maggiotto in Italië) aanbieden. Misschien komt er langs die weg ook een vertaling in andere talen tot stand b.v. het Malavalam en het Italiaans en Spaans.

Ds. Vonk schrijft erg helder en boeiend. En wat een Bijbelkennis heeft deze broeder! Het is een genot hem te volgen in de diepten van de Schrift die hij voor ons ontvouwt. Daarom bevelen we deze reeks ook graag bij iedereen aan.

Dit boek (en overigens de hele serie) is uitgegeven bij Liebeek en Hooijmeijer te Barendracht en kost ƒ 44,—. U kunt het ook bij ons bestellen. Graag in dat geval ƒ 4,—- extra voor portokosten.

Om u een indruk te geven van de boeiende manier van schrijven van ds. Vonk, laat ik hieronder een gedeelte volgen van de inleiding op zijn boek over I en II Koningen.

DE ERFENIS ONTNOMEN

Als we het dóórlezen van het boek Koningen mogen vergelijken met het doorwandelen van een groot gebouw, is het alsof men bij het binnengaan een schitterend verlichte hal betreedt. De eerste elf hoofdstukken verhalen over Salomo, de vredevorst. Maar als men verder gaat, komt men terecht in een doolhof van gangen ep gangetjes, waarvan sommige er akelig donker uitzien. Wat dacht u van de koningsgangen van Achab en Manasse? En als men het gebouw aan de achterkant verlaat, brandt daar net nog een schamel pitje: Jojachin, de koning van luda, werd dtjor Evil-Merodach, de koning van Babel, na jarenlange gevangenschap begenadigd en uit de gevangenis ontslagen, 2 Kon. 25:27-30.

Koningen vertelt, dat het uitgeraakt is met Gods geduld en dat het beloofde land tenslotte aan de erfgenamen is ontnomen. Al is dat wel niet één, twee, drie gegaan. Eigenlijk was die erfenis in de Richterentijd al verbeurd, wegens afgoderij met de balils en astartes. Maar God heeft nog heerlijker weerkeer tot Zijn dienst willen geven ten tijde van Hanna en haar zoon Samuël en Hij heeft nog gebruik willen maken van het koningschap als middel om Israël de verdiende straf te besparen : onder Saul, David en Salomo. Toch sloeg feitelijk reeds Salomo, de tempelbouwer, dezelfde verkeerde weg in als Israël in de Richterentijd. Voor straf is daarop toen nog slechts gevolgd de scheuring des rijks, onder Jerobeam, van wie herhaaldelijk getuigd wordt, dat hij „Israël zondigen deed". Met de naam ,.Israël" wordt mettertijd vaak niet meer het gehele volk van de twaalf stammen bedoeld, zoals vroeger meestal, maar slechts het grote noordelijke deel daarvan, dikwijls genoemd het tienstammenrijk. Dit deel van voormalig Israël is na een paar eeuwen dan toch met ballingschap gestraft. Pas geruime tijd later het andere deel, veelal Juda genoemd.

Dus het is niet één, twee, drie gegaan. Israël is pas na ontelbare vermaningen uit het land van z'n vaderen verwijderd. In het boek Koningen wemelt het van profeten, die Gods volk hebben teruggeroepen naar Zijn Thora, het toenmalige Woord.

Alleen reeds de geschiedenissen van Elia en Elisa beslaan ongeveer een derde deel van heel „Koningen".

En toen het eindelijk dan toch scheen uit te zijn met Gods geduld, heeft er nog maar niet slechts één deportatie, één wegvoering in ballingschap plaats gehad. Ook hierin is Gods geduld met Zijn oude bondsvolk te bewonderen, dat de straf van de verwijdering uit het erfland slechts bij etappen heeft plaats gehad. Bij verscheidene etappen. We moesten eigenlijk van ballingschappen spreken. In het meervoud.

Eén waarschijnlijk al zeer vroege ballingschap, waarbij het noordelijk gelegen Dan betrokken geweest is, ontmoetten we reeds in Ie, 645-649. Maar latere wegvoeringen, waardoor er een algeheel einde gekomen is aan het bestaan van het tienstammenrijk, zijn meerdere in aantal geweest. De wegvoeringen van het tweestammenrijk trouwens eveneens. Behalve dat deze pas ruim een eeuw later hebben plaats gehad.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen