OPWEKKING,

In dit blad en in tal van andere tijdschriften en boeken is in de afgelopen jaren aandacht besteed aan de noodzaak van een opwekking. Wat wordt daar nu eigenlijk mee bedoeld?

Staat bij de wens om te komen tot een opwekking de gedachte voorop, dat de kerk en de geloofsgemeenschappen zich intensiever moeten richten op de wereld? Wordt met een opwekking bedoeld: laten we ons sterker inspannen om Gods Koninkrijk op aarde te realiseren? Bedoelt men: Laten we onze krachten bundelen, eendracht maakt macht immers?

Ten aanzien van deze vragen geeft de Schrift duidelijke aanwijzingen. „Niet door kracht, noch door geweld maar door Mijn Geest zal het geschieden." En „Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld".

Als door Schriftgelovige christenen dan ook van een opwekking wordt gesproken, dan bedoelen zij iets geheel anders dan het boven geschetste. Het gaat dan om geestelijke levensvernieuwing, om opstaan uit een slaaptoestand, om een inniger omgang met de Heere. Het gaat er om de realiteit te zien met voor de Heere geopende ogen en dat alles persoonlijk en binnen de gemeente.

Het kan zijn nut hebben in dit verband te letten op historische gebeurtenissen. Voor de hand zou dan liggen uit de geschiedenis van de reformatie of het reveil voorbeelden te noemen, maar ik mag aannemen dat die genoegzaam bekend zijn. Daarom wil ik enige voorbeelden noemen van recenter datum.

Ds. Murray in Zuid-Afrika

De bekende Murray haalt in één van zijn boeken, nl. over het gebed, een voorbeeld aan van een conferentie van predikanten en voorgangers. Men was bijeengekomen, doordat er een algemeen besef was gegroeid, dat de bediening van het "Woord weinig vrucht afwierp. De vraag was wat toch de oorzaak hiervan kon zijn. Aanvankelijk kwamen in het gesprek allerlei beschuldigingen naar voren en kritiek op elkaars bediening en leer. Op een gegeven moment werd de vraag gesteld wie van een dagelijks gebedsleven kon getuigen, hoe vaak en hoe lang de binnenkamer werd bezocht om z'n hart voor de Heere uit te storten.

De antwoorden op die kernvraag waren bedroevend en beschamend. Algemeen moest erkend worden, dat ieder leefde in een biddeloze, slordige verhouding t.o.v. de Heere zelf. Verslagenheid en schuldbelijdenis voor elkaar en voor de Heere was het gevolg toen ieders oog voor dat grote verzuim werd geopend. Er was en er werd dus wel veel gesproken over de Bron van alle goeds, maar een innige relatie met die Bron, en dagelijkse omgang met de Heere ontbrak.

De ontdekking van de schuld, de verslagenheid als gevolg van zoveel naar voren gekomen liefdeloosheid is echter gebleken een beginpunt te zijn geweest van een grote opwekking.

Maria Monsen in China

Graag vertel ik u nog een gebeurtenis vermeld door Maria Monsen. Zij ziet zich geroepen door de Heere om in China als zendelinge werkzaam te zijn. Aan die roeping heeft ze nooit getwijfeld. Maar wat gebeurde, eenmaal aangekomen bij de Chinese gemeenten en haar voorgangers en zendelingen?

Een ondraaglijk grote last viel op haar. Een geleid worden in grote duisternis, in benauwdheden. Dat was voor haar aanleiding om zich persoonlijk af te zonderen, soms bid- en vastendagen in eenzaamheid voor zichzelf te houden. En God gaf daarop Zijn onderwijs, vaak uit de Romeinenbrief. Daarop wendde ze zich tot anderen, collega-zendelingen, voorgangers en bijbelschoolstudenten. Liefdevol informeerde zij naar hun geestelijke verhouding met de Heere en dan bleek veelal hoe bedroevend die verhouding was. Ze stelde dan de vraag: „Bent u wederom geboren?". Die vraag bracht velen in verwarring, sommigen zonderden zich af en riepen uit hun benauwdheid tot de Heere.

En de vrucht? Velen kwamen tot openlijke schuldbelijdenis. De Heilige Geest ging met nieuwe kracht en nieuwe zegen werken.

Door Gods barmhartigheid heeft dit tot een overvloedige zegen geleid en vele Chinezen kracht gegeven hun geloof, ondanks de zware tijden die volgden, niet te verloochenen.

Enkele voorbeelden heb ik u in 't kort verhaald; wat kunnen we er uit leren? De opwekking begint bij aangevochten mensen, bij ontdekking van schuld, bij schuldbelijdenis, bij een roepen uit de diepte tot de God des levens. Zijn er zulke mensen in Nederland, die met hun hart en hun mond in de kracht des Geestes uitroepen: Komt laat ons wederkeren tot de Heere, Hij zal ons genezen? Zulke mensen weten van Godswege waar de schoen wringt. Daarover laat de Schrift ons niet in onzekerheid voor wat onze situatie betreft. Graag wil ik daarover dan ook t.z.t. nog iets schrijven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen