… DE VRUCHT VAN DE GEEST

(Gal. 5:22)

Nee, niet de vrucht van het vlees, dat is: van het eigen ik, van onze diepste persoonlijkheid, waarmee we geboren worden en die vanzelf in ons groeit door de jaren heen.

Want dat eigen ik is bedorven, het is met zichzelf vergroeid en misgroeid. Het kan niet van zichzelf loskomen.

Dat is de vloek van het paradijs. Dat is de slavernij van de zonde, waarin wij allen worden ontvangen. Wij kunnen uit onszelf nooit meer waarachtig liefhebben.

Ja, we kunnen wel een schijn van liefde produceren. Die schijn kan zich hullen in de gedaante van idealisme, van een ideologie, van heldendom en romantiek. Maar meer dan schijn en schuim kunnen wij niet voortbrengen. „De werkingen des vleses zijn openbaar; welke zijn overspel, hoererij, onreinheid, ontucht, afgoderij, venijngeving (toverij? NBG), vijandschappen, twisten, afgunst, toorn, gekijf, tweedracht, ketterijen, nijd, moord, dronkenschappen, brasserijen en dergelijke" (Gal. 5:19-21). De liefde is echter een vrucht van de Geest. Het is van enorm belang dat we dat goed voor ogen houden. We vergeten zo gemakkelijk: „dat in mij, dat is in mijn vlees, geen goed woont" (Rom. 7:18). Paulus waarschuwt nadrukkelijk: „Want wie in zijn eigen vlees zaait, zal uit het vlees verderf maaien". En hij vertroost ons : „maar wie in de Geest zaait, zal uit de Geest het eeuwige leven maaien" (Gal. 6:8). Laten we dus niet op de akker van ons vlees zaaien, dwz we moeten niet proberen ons karakter op te kalefateren en allerlei deugden en voortreffelijkheden in ons aankweken op grond van menselijke bedenksels, menselijke motieven en menselijke inspanning. Onze eigen natuur, ons eigen ik, moet ons tot een afgesneden zaak worden, waar wij niets meer van verwachten dan alleen maar vloek en bederf.

Zaai dus in de Geest! Dat betekent: verwacht alles alleen van Christus die in u leeft, van de Geest die in u woont. En dat betekent weer: leef uit het Woord, uit het Woord alleen. Want daarvoor gaat Christus steeds meer in u leven en door dat Woord wil de Geest steeds meer Zijn kracht in u openbaren.

Heerlijk, wanneer u de liefde Gods in uzelf gaat ervaren. Die liefde is in u uitgestort door de Geest die u is gegeven (Rom. 5:5). Uitgestort … als een stroom uit de hoge die u meesleurt in een wonderbare vaart naar de ander, naar de naaste. Laat Christus in u werken! Laat de Geest u gelijk maken aan Zijn beeld (Rom. 8:29)! Gods eigen liefde gaat zich dan in u nestelen. U gaat dan de anderen bekijken met de ogen van Christus, ogen vol barmhartigheid en begrip, vol rust en geduld. „Hieraan hebben wij de liefde gekend dat Hij Zijn leven voor ons gesteld heeft; en wij zijn schuldig voor de broeders het leven te stellen. Zo wie nu het goed der wereld heeft en zijn broeder ziet gebrek hebben en zijn hart toesluit voor hem, hoe blijft de liefde Gods in hem?" (1 Joh. 3:16-17).

Ons leven voor de broeder? Wat is daar nog weinig zichtbaar van. Wat een verbittering is er vaak niet onder broeders. Laten wij ons verootmoedigen en smeken om de vrucht van de Geest.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen