DE GAVE VAN DE WIJSHEID
Een van de gaven van de Heilige Geest is de wijsheid ( 1 Kor. 12:8). Wat is daarmee bedoeld?
De wijsheid des Geestes is een bijdrage
Om dat te weten te komen moeten we eerst te rade gaan bij het onmiddellijk daaraan voorafgaande vers: „Maar aan een ieder wordt de openbaring des Geestes gegeven tot hetgeen oorbaar is". En dan volgt: „Want dezen wordt door de Geest gegeven het woord der wijsheid".
„Oorbaar" is een oud Nederlands woord dat „nuttig" betekent. In het Grieks staat: „pros to sumpheron" - letterlijk: tot de bijdrage, dus: als bijdrage voor het geheel, voor de anderen.
De gaven van de Heilige Geest zijn dus allereerst gericht op de anderen, op de gemeenschap der heiligen, op de gemeente. Dus ook de wijsheid. Wijsheid die niet op de anderen is gericht, is eigenwijsheid, dient alleen maar tot verheerlijking van zichzelf, breekt af en bouwt niet op en is oorzaak van onderling getwist. Paulus veroordeelt die zogenaamde wijsheid uitdrukkelijk.
Ze is openbaring van de Geest
Vervolgens is die gave van de wijsheid een openbaring van de Heilige Geest. Ze is dus niet een openbaring van iemands natuurlijke gaven of talenten, van zijn scherp intellekt en uitstekend opmerkingsvermogen.
Zeker, de Heilige Geest openbaart zichzelf door een bepaald persoon. Hij gebruikt daarbij dus de natuurlijke gaven en talenten. Maar die worden geheel en al geheiligd in en door Hem. Ze zijn pure instrumenten van Hem geworden. Het is duidelijk dat zulk een wijsheid niet uit die natuurlijke mens voortkomt, maar uit de Heilige Geest, die hem bezielt.
Dat is ook de belofte van de Heere: „Doch wanneer zij u leiden zullen om u over te leveren, zo zijt tevoren niet bezorgd wat gij spreken zult en bedenkt het niet: maar zo wat u in die ure gegeven zal worden, spreekt dat, want gij zijt het niet die spreekt, maar de Heilige Geest" (Mrk. 13-11). En: „Neemt dan in uw harten voor van te voren niet te overdenken, hoe gij u verantwoorden zult; want Ik zal u mond en wijsheid geven, welke niet zullen kunnen tegenspreken noch weerstaan allen die zich tegen u verzetten" (Lk. 21:15).
Dat is bv. op duidelijke wijze in vervulling gegaan bij Stephanus: „En er stonden op sommigen die waren van de synagoge … en twistten met Stephanus; en zij konden niet weerstaan de wijsheid en de Geest door Welke hij sprak" (Hand. 6:9-10).
Natuurlijk wil dat niet zeggen dat we de studie van de Bijbel kunnen verwaarlozen, omdat de Heere ons te Zijner tijd wel zal ingeven wat we te zeggen hebben bv. bij een preek. De studie van Gods Woord wordt juist meerdere malen aangeprezen in de Schrift. Maar onze kennis wordt doortrild, wordt levend gemaakt door de Heilige Geest. Hij geeft ons het inzicht in de draagwijdte, de diepte en de samenhang van Gods Woord, zodat we dat op de juiste manier kunnen toepassen, wanneer het moment daarvoor is gekomen.
Staurosophia is wijsheid des kruises
We moeten echter vervolgens nagaan of de eerste brief aan de Korinthiers ons nog verder brengt voor bet verkrijgen van inzicht in wat die gave der wijsheid is.
En dat is erg gemakkelijk, want hoofdstuk 1 en 2 handelen over de wijsheid. En dan bemerken we dat in het centrum van die wijsheid Christus staat. Hoe zou het ook anders kunnen, daar immers de Geest steeds Christus wil grootmaken.
In het centrum van die wijsheid staat echter niet Christus in het algemeen, maar Christus onder een heel bepaald aspekt nl. als Gekruisigd. „En wij spreken wijsheid … doch een wijsheid, niet dezer wereld noch der oversten dezer wereld die te niet worden, maar wij spreken de wijsheid Gods".
Deze wijsheid van het kruis staat haaks op de wijsheid van de wereld. De wereld spot met het kruis, maar het kruis spot met de overleggingen van de leiders van deze wereld. Zij verdragen elkaar niet.
Wat is dat nu voor onzin dat twee balken, waaraan iemand hing dood te bloeden, een Verlatene van God, het keerpunt in de geschiedenis zouden betekenen? Zo redeneert de wijze van deze wereld.
Maar de wijze des Geestes weet dat aan dat hout de verzoening met God werd bewerkt door de goddelijke Gekruisigde. Hij gaf Zichzelf in de offerdood in onze plaats.
Wie aan de voet van dat kruis knielt, ontvangt de vergeving der zonden en het eeuwige leven. Voor hem krijgt alles een diepe, een oneindige zin. Daar aan het kruis ontmoet hij God als zijn barmhartige Vader. Daar smelt alle innerlijke verzet weg onder de zonnestralen van Zijn liefde. Daar schreit hij als een gebrokene zijn schuld uit, maar daar voelt hij ook de vaderarmen die hem omhelzen en hem oprichten en daar merkt hij hoe de feestring aan zijn vingers wordt geschoven en hoort hij de uitnodiging voor de maaltijd, waarvoor het gemeste kalf werd geslacht.
Wereldse wijsheid is drek
Wie de gave van de wijsheid heeft gekregen, zal altijd weer het kruis verkondigen, dwars tegen alle wereldse, ook kerkelijke wijsheid in.
Ta, ook tegen de kerkdiplomatie van onze tijd. Men probeert een eenheid in stand te houden met voortdurend geschipper. Men blijft aan de praat met mensen, die de eigenlijke zin van het kruis, het plaatsbekledende sterven van Christus, ontkennen. Men handhaaft hen zelfs al „dienaren des Woords", die ook het Avondmaal onder ons mogen bedienen, waarin wij gedenken het plaatsbekledende lijden en sterven van onze Zaligmaker.
En men vindt zichzelf heel erg wijs door zo te handelen. Aan degenen die niets anders willen weten dan Christus en die gekruisigd, en die daarom verkondigen: „Ban de loochenaars van dat kruis, van het plaatsbekledende, verzoenende sterven uit het midden van de gemeente", wordt fanatisme en liefdeloosheid verweten. Maar eenmaal zal het bloed van Christus worden afgeëist uit de handen van deze kerkelijke sjacheraars.
Wijsheid van de wereld zijn ook allerlei boeken en boekjes, die het de buitenkerkelijke zo gemakkelijk mogelijk willen maken, die de ergernis uit het Evangelie vandaan willen halen, die zich uitputten in allerlei vriendelijkheid en begrip, die de sympathie van deze wereldse mensen willen winnen door te laten zien, hoezeer zij op de hoogte zijn van allerlei wereldse wijsheid en hoe hoog zij die schatten.
Maar Paulus noemt dat allemaal „drek". „Maar hetgeen mij gewin was, dat heb ik om Christus wil schade geacht" (Fil. 3: 4-11).
Waanwijzen zijn het, die menen te kunnen verbinden wat volgens Christus, de Wijsheid Gods, niet verbonden kan worden. En dat ze dat niet zien, komt voort uit het feit dat ze de Geest van Christus niet bezitten. Ze zijn instrumenten geworden in de handen van de Satan. Ze maken de kerk kapot. Overal zijn ze zo met hun vernielend werk bezig: in de politiek, in de school, in de wetenschap, in de kunst enz. En Satan lacht!
Het verraad van de valse oecumene
Dr. Aalders schrijft daarover in zijn boek „Theocratie of ideologie" Pag. 114-145. Wij moeten eraan toevoegen, dat het vooral onder invloed van de Assembly van de Wereldraad der Kerken te Bangkok in december 1972 is geweest, dat de zendingsroeping in de zin van het Evangelie is prijsgegeven voor ideologische verbastering. De „theologie der bevrijding" (liberation) in de zin van economische, politieke en sociale herstructurering der samenleving heeft daar de ware, christelijke bevrijding in de zin van verlossing (salvation) verdrongen. Iemand als de onlangs overleden Dr. Bijang H. Kato, een zeer begaafd en vurig getuigend christen uit Nigerië, heeft daar in zijn posthuum uitgegeven boek: Theological Pitfalls in Africa (Kenya, 1975) een bewogen en aangrijpend overzicht van gegeven. In de Derde Wereld dreigt de christenheid onder te gaan door het opdringende overmachtige imperialisme van linkse ideologieën. En zij krijgt in die benauwende situatie geen steun meer van de wereldkerk! Dr. Kato drukt het zo uit: „De Wereldraad der Kerken heeft de Internationale Zendingsraad overgehaald tot een fusie louter en alleen om de bijbelse zendingsopdracht een nette begrafenis te geven in de warwinkel van oecumenische, sociale, politieke en economische structuren" (p. 146).
En aan diezelfde verbastering maakt zich ook de Nederlandse Raad van Kerken schuldig. Nooit klinkt in hun boodschappen de ootmoedige lofzang door op het kruis. Zij hebben wel voor hun ideologisch gebouw stenen gehaald uit het Evangelie. In wezen staan ze er diametraal tegenover, omdat ze de wijsheid des kruises niet bezitten.
Maar „er is geschreven: Ik zal de wijsheid der wijzen doen vergaan en het verstand der verstandigen zal Ik te niet maken" (1 Kor. 1:19).
Wijsheid des kruises tegenover „inclusief denken"
Hoezeer die wijsheid der wereld de kerk kapot maakt, blijkt wel uit de geraffineerde vormen, waarin die wijsheid zich hult. Ze is als een prostituee, die zich aan iedereen, aan gelovige en ongelovige, aanbiedt. „Want hun moeder hoereert … want zij zegt: Ik zal mijn boelen (is: oud-nederlands woord voor „minnaars") nagaan". Maar het oordeel komt: „Zij zal haar boelen nalopen, maar ze niet aantreffen" (Hosea 2: 4-6).
Aalders geeft daarvan een tekening in zijn boek o.a. op pag. 148-149. Wij citeren:
Deze anarchistische ideologic is als een vloedgolf doorgebroken in de Westerse landen en heeft er een religieuze en morele chaos veroorzaakt, waar geen wetten en rechtspleging meer legen hestand zijn. En zo zelfverzekerd, zó agresswf, zó totalltair is zij dat zij overal doordringt en ook in voorheen behoudende en traditioneel-christelijke knng de consciëntie-gevoeligheid en de morele verontwaardiging over het drieste, schaamteloze en lasterlijke ervan steeds meer afstompt en de geestelijke weerstand ertegen vermindert. Er is allengs meer een klimaat van verdraagzaamheid en begrip voor deze immoraliteit (dw zich aandient als ,meuwe moraal") ontstaan, waarbij men bereid is om zich als een kameleon overal bij aan te passen en men mets zozeer verafschuwt als polarisahe. De vergoehjkende naam voor deze karakterloosheid is: inclusief denken.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 september 1977
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 september 1977
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
