hollanders ontdekt in brazilië

Een Nederlandse missionaris in São Paulo, Jan van Bentum, heeft aan Holland Herald het verhaal gedaan van een vergeten groep Nederlanders in de bergen van de staat Espirito Santo, 650 km. ten noorden van Rio de Janeiro.

De groep bestaat uit 50 families. Hun bestaan was tot nog toe onbekend. Ze zijn afstammelingen van emigranten, die uit Nederland zijn vertrokken omstreeks het jaar 1850.

De tijd is aan hen voorbijgegaan zonder dat zij zich hebben aangepast aan het land, waar ze nu al zo'n 130 jaar wonen. Geslachten lang hebben ze zelfs niet de moeite genomen om de taal van Brazilië, het Portugees, te leren.

Ze hebben geen enkel medisch centrum en veel kinderen sterven door ondervoeding.

Een Zwitserse zendeling, Dieter Hecht, had van Bentum opmerkzaam gemaakt op het bestaan van deze groep Nederlanders.

Van Bentum: „We vertrokken uit Vittoria de binnenlanden in. Het landschap werd steeds woester. Een dorre en onvruchtbare streek trokken we door. In de winter is het hier zeer droog en in de zomer heet en vochtig.

„Toen we aankwamen in de .verloren vallei', ontmoetten we een groep vrouwen, barrevoets, bleek en verwaarloosd, de meesten blond en met blauwe ogen, oud vér voor hun leeftijd. Het gaf wel enige moeite om hun Zeeuwse dialekt te verstaan en zij fronsten hun voorhoofden, wanneer ze ons het twintigste-eeuwse Nederlands hoorden praten."

Ze stelden zich aan Van Bentum voor met Nederlandse familienamen zoals De Boone, de Bruine, Den Hollander, Teunissen en Jansen. Teunissen vertelde hem dat hij sinds 1930 alle kontakt met Nederland had verloren, maar wel had hij nog een briefkaart van Terneuzen, waar zijn familie vermoedelijk vandaan komt.

Zij hebben al die tijd in deze verlaten vallei geleefd en hebben geen kontakten met de omwoners onderhouden.

Van Bentum veronderstelt dat zij in dezelfde tijd uit Zeeland zijn vertrokken als ds. van Raalte, die met de zijnen emigreerde naar de V.S., waar zij o.a. Holland Michigan stichtten.

Van Bentum maakte een doopdienst mee. In de kerk zaten mannen en vrouwen gescheiden, precies zoals dat vroeger in de strenge calvinistische kerken van Zeeland het geval was. De doopdienst werd geleid door een luthers predikant in het Duits, waarvan zij zo goed als niets verstonden.

Ze leven in uiterst armoedige omstandigheden. Zelden verdient een familie meer dan ƒ 4 0 ,— per jaar. „Als er niet spoedig hulp voor hen komt, zullen deze vergeten Nederlanders van Espirito Santo sterven van de honger en door ziekten", aldus Van Bentum.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen