Crisis in de Amerikaanse R.-K. Kerk

De Amerikaanse katholieke kerk is van oudsher een kerk van immigranten: Ieren, Italianen en Polen die, vooral in de negentiende eeuw, in grote golfbewegingen Europa verlieten om hun geluk te beproeven in de Nieuwe Wereld. In de laatste halve eeuw, en vooral sinds de tweede wereldoorlog, zijn de kinderen van deze Ierse, Italiaanse en Poolse immigranten, met behoud van hun etnische kenmerken, steeds beter geïntegreerd in de Amerikaanse samenleving.

De katholieke immigranten en hun nageslacht hebben een lange weg afgelegd. In de eerste generatie waren de minste baantjes voor hen en ook hun aandeel in het politieke, maatschappelijke en culturele leven was gering. Amerika was en bleef voorlopig een protestantse natie, waarin de zogenaamde WASP's, de blanke protestanten van angelsaksische herkomst („White Anglo-Saxon Protestants") het op alle fronten voor het zeggen hadden.

Maar in deze eeuw ging de emancipatie snel, hetgeen bijvoorbeeld zichtbaar is in de lotgevallen van de Ierse familie Kennedy, waarvan de vader in de jaren twintig miljonair werd en de tweede zoon, in 1960, werd gekozen tot president van de Verenigde Staten. Thans is het al zo dat het gemiddelde inkomen van de Poolse Amerikanen hoger ligt dan dat van de WASP's. En de Ieren en Italianen zitten hen nauw op de hielen. De Amerikaanse katholieke kerk is geen immigrantenkerk meer, maar een kerk van mensen in goede doen.

Ook op ander gebied hebben zich in de immigrantenkerk van weleer enorme verschuivingen voltrokken. Niet alleen werden de Ierse, Italiaanse en Poolse Amerikanen welvarender, zij werden ook zelfbewuster en kritischer. Zij hebben het stadium van volgzaamheid-door-dik-en-dun en onvoorwaardelijke trouw aan de kerk waartoe zij behoren achter zich gelaten. Ook bij hen heeft zich een revolutie voltrokken in het religieuze denken en handelen

Uit „De Tijd" van 24 december 1976.

Maria, een vrouwelijke godin

.. de Heilige Maagd. Daar heb je nu een vrouwelijke „godin" voor deze eeuw van de feministen, de enige die nog in functie is, nu Astarte, Venus en Lilith dood zijn. Maria, dat is de vrouwelijke kant van God, een liefhebbende en kwetsbare vrouw. Religie wil toch de mensen kracht geven om risico's te nemen, om zichzelf te geven, om kwetsbaar genoeg te kunnen zijn voor intimiteiten. Als dat zo is, dan is de echte vrouwelijkheid van de moeder van Christus absoluut essentiëel voor ons. Maar de kerk heeft haar gereduceerd tot louter een negatief symbool, een koud en kil beeld.

Aldus de Amerikaanse priester, A. M. Greeley, eveneens uit ,De Tijd' van 24 dec '76

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen