DE HEERE HOORT

„De Heere zal horen, als ik tot Hem roep" (ps. 4:4).

Toen Samuël in die nacht voor de derde keer bij Eli kwam, begreep deze vrome (maar erg slappe) priester, dat de Heere aan Samuël was verschenen en hij gaf hem de raad om wanneer hij weer die geheimzinnige stem zou horen, dan meteen te zeggen: „Spreek, Heere, want uw knecht hoort" (1 Sam. 3:9).

Merkwaardig is, dat van Samuël in vs. 7 gezegd wordt: „Doch Samuël kende de Heere nog niet". Prof. Edelkoort verklaart dat aldus, dat Samuël God „alleen van horen zeggen" kende en „persoonlijk nog geen ervaring van Hem had opgedaan". Ik ben het daarin met Edelkoort eens en niet met dr. Goslitiga in diens kommentaar.

Samuël was opgegroeid temidden van de uitbundige liturgie van het Oude Testament. Hij zal al die voorschriften van het ritueel wel op zijn duimpje gekend hebben. Hij verbleef immers voortdurend in en nabij de tempel. Maar die kennis had hem niet het wezenlijke gebracht. Zijn hoofd zat volgepropt met dit soort Bijbelkennis, maar zijn hart was leeg. Degene naar Wie al die ceremoniën heenwezen, de verlossende God, kende hij niet persoonlijk.

Misschien moet u, die dit leest, ook erkennen dat u persoonlijk nog geen ervaring hebt opgedaan met God. Misschien hebt u nooit Zijn stem herkend, evenmin als Samuël, die Wel de stem van God in zijn oren had gehoord en ook de betekenis ervan met zijn verstand had begrepen. Zo hebt ook u wellicht vele malen de Bijbel gelezen. U hebt daarin de stem van de Heere gehoord en ook met uw verstand begrepen wat Hij zegt. Maar misschien hebt u nooit Hemzelf in dat spreken herkend. Dat is mogelijk. Denkt u maar aan Samuël, die zelfs na drie keer nog niet op het idee kwam, dat het wel eens de Heere kon zijn geweest, die tot hem had gesproken.

Probeer het dan met uw hart te zeggen: „Spreek, Heere, want uw knecht hoort". Zeg niet: „Maar ik kan dat niet met mijn hart zeggen: daarvoor is nodig, dat de Heere eerst mijn hart opent".

Hoe waar dat ook is, toch moogt u daaruit niet die konklusie trekken. Samuël kende immers ook nog niet de Heere. Hij redeneerde toen ook niet: „Ik kan de stem van God toch niet herkennen, want ik heb nog nooit een ervaring met Hem opgedaan; ik wacht maar, totdat de Heere mij tot luisteren naar Hem brengt". Pas daarna zult u bemerken, dat de belofte van de Heere veel rijker is dan u vermoedde. Dan zult u tot uw verbazing vol dankbaarheid konstateren dat de Heere al met u bezig was nog vóórdat u probeerde naar Hem te luisteren: „Eer zij roepen, zo zal Ik antwoorden" (Jes. 65:24).

Maar het is onjuist, wanneer u dat al vóór uw bekering wilt ervaren. De Heere schenkt u allerlei heerlijke inzichten, maar op Zijn tijd, niet op de tijd, die u daarvoor meent te mogen vaststellen.

Hoor naar de Heere. Ge-hoor-zaam Hem. Word als een kind. Probeer naar Hem toe te gaan, ook al zult u pas daarna bemerken dat Hij het was, die u naar Zich toetrok, en dat het dus niet was op grond van uw proberen dat u zalig werd, maar louter op grond van Zijn ontfermende liefde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen