In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

DU PLESSIS: „PAUS NIET ONFEILBAAR"

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

DU PLESSIS: „PAUS NIET ONFEILBAAR"

6 minuten leestijd

Ons vroegere bestuurslid, br. P. v. d. Woude, heeft gecorrespondeerd met David du Plessis naar aanleiding van het bericht in Trouw, dat wij vermeldden in ons decembernummer pag. 28. Volgens dat bericht zou hij gezegd hebben dat hij de onfeilbaarheid van de paus erkende. Du Plessis antwoordde:

„Zoals een mens in zijn HART denkt, zo is hij. Uit het diepste van mijn hart kan ik zeggen, IK HEB NOOIT GELOOFD DAT DE PAUS ONFEILBAAR IS, en ik heb het nooit gezegd. Evenwel heb ik nooit ontkend, dat miljoenen Rooms-Katholieken wel geloven, dat hij onfeilbaar is. Daarvandaan is de paus de enige kerkelijke leider die de erkenning heeft van ongeveer zeshonderd miljoen Katholieken.

Er is geen Protestant die die invloed op de Protestantse wereld heeft, noch is er een Pinksterman die kan spreken namens miljoenen Pinkstermensen. Zelfs de Wereldraad van Kerken kan niet spreken in de naam van alle Protestanten en ook de World Evangelical Fellowship kan niet spreken voor alle evangelischen. Ook de Wereld Pinkster Conferentie kan dit niet doen voor alle Pinkstermensen. Daarom is het voor mij duidelijk, dat God Paus Joannes XXIII liet zeggen: DE KERK HEEFT BEHOEFTE AAN VERNIEUWING, en voor deze VERNIEUWING moet er een NIEUW PINKSTEREN komen om de kerk terug te brengen naar het beeld van de Kerk in het boek HANDELINGEN. Welk eerlijk mens, gelovige of niet gelovige zou durven te ontkennen, dat de R.-K. kerk op haar traditionele fundament geschud wordt sinds Vaticaan II. De Katholieke Charismatische vernieuwing is een duidelijk bewijs hiervan. De enige oecumene die ik aanvaard is die van de HEILIGE GEEST die uitgestort wordt op ALLE VLEES. De enige Katholieke kerk waartoe ik behoor is de Christelijke Katholieke kerk die geschapen is door de Heilige Geest (1 Cor. 12:13).

ONS KOMMENTAAR:

1. We zijn blij met deze rechtzetting.

Roemen in het getal en in de macht

2. Toch zijn we ook teleurgesteld in dit antwoord, a). Waarom die nadruk op het grote getal: zeshonderd miljoen? En op de grote invloed van de paus op die massa's? Waarom geen woord van veroordeling daarvan? Het is toch immers onbijbels om te roemen in het grote getal. En de invloed die de paus uitoefent op die massa's, is ten onrechte. Daardoor verdringt hij Christus van Zijn plaats, aan Wie alle macht gegeven is in de hemel en op de aarde. Christus is het Hoofd, niet slechts van de gemeente in de hemel, maar ook van de gemeente op de aarde. Hij heeft nergens een plaatsbekleder aangesteld of iemand die als zichtbaar hoofd van de universele gemeente van Christus zou moeten fungeren. Ik begrijp dat het zeer aanlokkelijk is om gebruik te maken van zulk een macht van de paus, ook al oefent hij die ten onrechte uit.

Maar een christen hoort geen gebruik te maken van ongeoorloofde middelen, middelen die de eer van Christus aantasten en die de vrijheid der kinderen Gods op ingrijpende wijze belemmeren. Wat betekent dan die bewering van Du Plessis, dat hij alles van de Heilige Geest verwacht? Heus, de Heilige Geest gebruikt geen zondige wereldse machtsmiddelen om Zijn doel, de verheerlijking van Christus en de totstandkoming van het Koninkrijk Gods te verwezenlijken.

Waarom schudt zij op haar grondvesten?

b. Ook uit deze brief van Du Plessis blijkt weer dat hij niets afweet van de r.-k. kerk, zoals br. Rietdijk (pinkstervoorganger) terecht schreef in ons januari-nummer.

Inderdaad schudt de r.-k. kerk sinds het tweede Vaticaanse concilie op haar grondvesten, maar niet vanwege een terugkeer naar het Woord Gods, maar vanwege een nog verder afdwalen van dat Woord en een wegglijden in pure vrijzinnigheid. Vervolgens weet Du Plessis blijkbaar niet, dat Johannes XXIII zelf heel erg is geschrokken van zijn eigen concilie. Hij heeft daarom ook na de eerste zitting een brief rondgestuurd aan alle concilievaders, waarin hij nog eens de puntjes op de „i" zette: „Alleen ik beslis wat er op het agendum komt van de volgende zitting. En alleen als ik een besluit van het concilie bekrachtig, is het rechtsgeldig. En er mag nog maar één zitting komen. Dan moet het afgelopen zijn". Dat was heel in het kort de inhoud van die brief, waarover wij destijds uitvoerig geschreven hebben in IRS.

De leugen van Joannes XXIII

Maar wat veel erger is, Joannes XXIII heeft duidelijk gelogen over de oorsprong van het concilie. Dat wordt door iedereen, die op de hoogte is, erkend. Men verschilt alleen over de vraag, waaróm Joannes XXIII die leugen heeft gepropageerd c.q. tot aan zijn dood in stand heeft gehouden.

Hij had namelijk beweerd — en zo is dat bericht ook in de wereldpers gekomen — dat hij op een goede morgen zo maar plotseling het idee had gekregen: „We moesten weer eens een concilie houden". En daarom, omdat dit zo plotseling bij hem opkwam, zo konkludeerde Joannes XXIII , moest dat wel ingegeven zijn door de Heilige Geest.

Nu is het op zichzelf al vreemd dat het plotseling opkomen van een idee een bewijs zou zijn dat het van de Heilige Geest komt. Maar.. . dat idee is helemaal niet plotseling bij hem opgekomen. De Civilta Catholica (het zeer gezaghebbende Jezuïtentijdschrift, dat in Rome verschijnt) heeft twee uitvoerige artikelen eraan besteed om aan te tonen dat dat concilie reeds lang door commissies en subcomsies was voorbereid onder Pius XI en XII.

Demvthificatie van Joannes XXIII

De Nederlandse priester Vaissier heeft bij het verschijnen van die artikelen daarover een beschouwing geschreven. De meest gangbare verklaring van die leugen is volgens hem, dat die leugen de paus was opgedrongen door de curie, het hof van de paus, waar men van een concilie een stevige herbevestiging van de traditionele leer verwachtte.

Maar Vaissier vindt die verklaring niet bevredigend. Ze is volgens hem alleen maar mogelijk, wanneer men van de veronderstelling uitgaat, dat Joannes XXIII een soort stropop van de curie zou zijn geweest. Maar Vaissier toont aan, dat hij dat helemaal niet was. Men noemde hem in Rome „il furbo", wat volgens Vaissier het beste vertaald kan worden met het Amsterdamse „een slimme bink".

Het verhaal van de eenvoudige boeren-paus is volgens Vaissier een mythe. Daarom had Vaissier ook aan zijn artikel de titel gegeven: „De demythificatie van Joannes XXIII".

Joannes XXIII had dus bedrog gepleegd. Hij werd ontmaskerd. Dat heeft echter niet geholpen. De valse mythe bleef gehandhaafd. De wereld wil nu eenmaal bedrogen worden. Maar waar blijft de gave van de onderscheiding der geesten bij Du Plessis, die beweert gedoopt te zijn met de Heilige Geest en die aldus voorgaat in de verbreiding van een valse mythe, in het bedriegen van de wereld?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 maart 1977

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

DU PLESSIS: „PAUS NIET ONFEILBAAR"

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 maart 1977

In de Rechte Straat | 32 Pagina's