GODS WOORD IS GEWELDIG

„Eerst wil ik u zeggen, dat ik het als erg geweldig ervaar de weg naar en met God te mogen gaan. Al is het nog maar een klein begin, toch ervaar je Gods leidende kracht en dat maakt je verlangend om steeds meer van Gods Woord te leren kennen en begrijpen.

Ik ben nu in kontakt met die groep christenen, waarvan u mij de adressen hebt bezorgd, en die samen de Bijbel bestuderen. Ja, dat is erg fijn en je ervaart gewoonweg dat de Heilige Geest bij je is.

Toch zijn er nog vragen, die ik aan u wil voorleggen, omdat u zelf rooms-katholiek geweest bent en mij daarom wellicht wat gemakkelijker begrijpt.

Rechtstreeks tot God?

Jarenlang is ons ingeprent dat we door Maria tot Jezus moeten gaan. Toen ik dat niet meer als juist kon aanvaarden, richtte ik me rechtstreeks tot God. Maar nu komt de moeilijkheid.

Ik geloof in Jezus Christus, als de Zoon van God, die door Zijn sterven ons heeft vrijgekocht en verlost uit de duistere machten van de zonde en de duivel. Maar ik kan Christus niet goed plaatsen in mijn persoonlijke relatie tot God. Kunt u begrijpen wat ik bedoel?"

ONS ANTWOORD :

Inderdaad, kan ik dat heel goed begrijpen. Ik heb vroeger ook met dat probleem gezeten. Misschien hebben zij, die in een reformatorische kerk zijn opgegroeid, daar nooit moeite mee gehad.

Wat is nu de oplossing? In de eerste plaats leert de Bijbel ons dat we onze gebeden inderdaad rechtstreeks tot God moeten richten. Er komt bijna geen gebed in voor dat rechtstreeks tot Christus is gericht- „Maranatha - Heere, kom", is een uitzondering.

Maar wel moeten al onze gebeden tot God opstijgen door en in Jezus Christus.

Wordt daarmee alleen maar bedoeld dat we onze gebeden steeds moeten besluiten met „Wij vragen dit in Jezus' naam" of iets dergelijks? Nee, natuurlijk niet. Onze verhouding tot God is niet een kwestie van formules.

Dat wij onze gebeden tot God richten in Jezus' naam, wil zeggen dat Hij altijd weer op de achtergrond staat in ons geestelijk leven als de grote en enige Middelaar. In dat gelovig besef zit een diepe ootmoed. We belijden daardoor dat we in onszelf onwaardig zijn tot God te naderen. En tegelijk roemen we dan in Gods barmhartige liefde, die ons Zijn eigen Zoon heeft gegeven tot in het kruisoffer om ons weer met Hem te verzoeken.

Maar zoals ik al zei: dit is méér een besef dat ten grondslag ligt aan onze gebeden. Het is de kleur van ons gebed. Daardoor krijgt ons gebed rust en vrede. Zonder Christus zouden we immers moeten sidderen, wanneer wij het zouden wagen te naderen tot God, het verterende vuur. Het bidden in Jezus' naam is dus een houding, die we aannemen, ongeveer zoals de tollenaar, die achter in de tempel stond met gebogen hoofd en zich op de borst sloeg, vol berouw en ootmoed.

Onze verdorvenheid

„De verdorvenheid van de mensen vind ik ook een heel moeilijk begrip, omdat ik er altijd van ben uitgegaan, dat in ieder mens, heel diep, veel goeds is. Dat omgooien is hard, maar ik weet dat het een kernpunt is".

ONS ANTWOORD :

De Schepper had heel veel mooie dingen, prachtige krachten in ons gelegd. Maar helaas is dat allemaal bedorven sinds de zondeval. Het is doortrokken van zelfzucht. Van nature zijn we zelfs opstandig tegen God.

Maar moet u nu met geweld een zondebesef proberen aan te kweken? Nee. Vooreerst omdat u dat niet kunt. En vervolgens omdat God een andere weg gewezen heeft. En die weg moeten wij volgen.

Wie is die weg? Dat is Christus. Hoe meer u van Hem leert kennen, hoe meer u zult ontdekken, wie uzelf bent. Zijn licht zal de duisternis in uw ziel aantonen. Zijn liefde ontdekt ons aan onze zelfzucht; Zijn heiligheid laat ons onze zondigheid zien. Maar dat bewerkt de Heilige Geest in u, wanneer u zich steeds meer verdiept in Gods Woord.

En mét deze groei in zondebesef groeit ook uw dankbaarheid om uw verlossing. Dan kun je op den duur geen woorden meer vinden om die dankbaarheid uit te drukken. En juist naar de mate dat je ervaren hebt wat genade, wat zondevergeving is, naar die mate zul je je ook steeds inniger nabij die barmhartige God voelen, veilig in de armen van Christus.

Zij bidt

„En dan mijn dochter. Ze woont op kamers in X. Ze is heel intens zoekende (19 jaar) naar haar levensweg. Ze bidt en klampt zich heel erg vast aan ieder woord, dat ze in de Bijbel leest, als een wegwijzer voor haar zelf.

Ze meent dat ze op haar plaats is in die (geheel wereldse) opleiding. Ze denkt dat ze er moet getuigen van het Evangelie, maar ze is er erg ongelukkig. Ik zou haar zo graag zeggen, hoe ze Gods Woord kan verstaan".

ONS ANTWOORD :

„Zij bidt", dat zei de Heere ook over Paulus (Hand. 9:11). Wat kun je mooier van een mens zeggen: Hij bidt. En wees overtuigd, mevrouw, wij en allen die dit lezen in IRS, zullen meebidden met haar, meebidden met u.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen