(on)gezonde pinksterbeweging

Onder de pinksterbeweging heb je minstens even veel groepen en schakeringen als onder de gereformeerde gezindte. Dat kunt u reeds in dit nummer lezen namelijk in de brief van ouderling Klein de Groot (zie pag. 6).

Dat heb ikzelf duidelijk gemerkt, toen ik in Guatemala was. Ik wilde toen 's zondagsmorgens graag een dienst bijwonen in een gematigde pinkstergemeente. De direkteur van het Bijbelgenootschap van Guatemala adviseerde mij daarvoor de Asemblea de Dios, die tevens de grootste pinksterdenominatie is van de wereld. Ze hebben b.v. in Santiago de Chile een kerk met twintigduizend zitplaatsen.

We kwamen er aan om even vcor tien Maar de samenkomst was blijkbaar al veel eerder begonnen; naar we later vernamen, al om negen uur.

„Er komt een nieuwe aardbeving"

De kerk was bijna geheel gevuld, ik schat dat er zo'n vijfhonderd mensen in konden. Er was iemand, die de bezoekers opving en ze lektuur uitreikte. Hij was heel vriendelijk en behulpzaam.

Even na ons kwam er een dronken man binnen, die met kranten ventte. Ook hij kreeg een plaats en wij bewonderden het grote geduld, waarmee zijn vreemde gedragingen werden aanvaard. Na enige tijd was hij echter moe en schreeuwde: „Er is een nieuwe aardbeving op komst. Lees de krant…". De leider van de samenkomst riep: „Halleluja" en de anderen antwoordden eveneens: „Halleluja. Amen!"

Hadden ze vooraan niet goed verstaan, wat die man eruit had gelald of was het hun geloofsblijdschap, waarmee ze alles, goed of kwaad, uit de hand van God wilden aanvaarden?

Gedegen Bijbelstudie

Met verbazing nam ik echter kennis van het onderricht dat deze eenvoudige Guatemalteken ontvingen. De leider behandelde namelijk de brief aan de Hebreeën, zoals u weet: een van de moeilijkste boeken van de Bijbel. Hij deed dat op zeer populaire wijze. Hij stelde telkens vragen en dan kwamen de antwoorden zo maar, spontaan, soms onjuist, maar dan vroeg hij verder of gaf tenslotte zelf het juiste antwoord.

Na afloop vroeg ik een exemplaar van het tijdschrift dat zij als handleiding voor die zogenaamde „zondagsschool voor volwassenen" krijgen toegestuurd. Het tijdschrift heet „El Maestro" (de Meester).

Het bevat een historische inleiding op de brief aan de Hebreeën, waar en wanneer hij werd geschreven, wie er de vermoedelijke auteur van is enz. Daarna wordt de tekst gevolgd, woord voor woord, 68 bladzijden lang. Een enkele keer wordt gepoogd door een tekening het onderwijs te illustreren.

U weet waarschijnlijk dat het protestantisme (als ik even deze vage verzamelnaam mag gebruiken) enorm toeneemt in Latijns Amerika. Chili is al voor twaalf procent protestant, Guatemala al voor vijftien procent. Maar minstens zeventig procent van die toename is te danken aan de groei van de pinkstergemeenten.

Dat was dan ook de reden, waarom ik zo graag van mijn aanwezigheid op zondag in Guatemala gebruik wilde maken om een dienst in een pinkstergemeente mee te maken.

Na afloop van de zondagsschool werden wij voorgesteld aan de voorganger van de gemeente, die de eigenlijke dienst zou leiden. Hij vroeg of wij de gemeente wilden toespreken. Dat hebben we graag gedaan. Ik vertelde dat ik priester was geweest, maar Christus gevonden had als mijn enige en volkomen Zaligmaker. Ik wist immers dat zulk een getuigenis voor deze broeders en zusters, die bijna allen rooms-katholiek geweest waren, een grote bemoediging betekende. Ja, het was fijn om in hun midden te vertoeven. De samenkomst, die om negen uur begonnen was, eindigde ruim twaalf uur! Dat is dus elke zondag drie uur onderricht uit de Bijbel! Daarnaast hebben ze dan nog hun avondsamenkomsten op zondag en door de week.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen