DE CHARISMATISCHE BEWEGING
De charismatische beweging is een boeiend verschijnsel. Het is een beweging, die het verlangen naar de vervulling met de Heilige Geest en de toerusting met Zijn gaven in allerlei kerken tracht samen te bundelen. Deze beweging is met name sterk in de r.-k. kerk.
We zullen deze beweging binnen de r.-k. kerk met liefdevolle kritiek moeten beschouwen. Als je oprecht christen ben, kun je je alleen maar verblijden, wanneer je hoort dat, waar dan ook, vurig gebeden wordt om de vervulling met de Heilige Geest.
Van de andere kant echter weten we ook dat de verleiding steeds groter gaat worden tegen het einde der tijden. Een enorme verwarring is daarvan het gevolg en dat zien we ook binnen de charismatische beweging.
In onze tijd beseffen we meer dan ooit, hoe juist de visie van de grote reformatoren is geweest: je mag de Geest nooit losmaken van het Woord, want daaraan heeft de Geest Zichzelf gebonden. Wanneer iets ingaat tegen de Schrift, kan het dus nooit van de Heilige Geest zijn, die juist de Schrift geïnspireerd heeft.
David du Plessis: De paus is onfeilbaar
De laatste tijd zijn er echter uitingen van charismatici te beluisteren, die ons met grote zorg vervullen. Allereerst een uiting van David du Plessis, de protestantse leider van de charismatische beweging, zoals kard. Suenens de leider is van de r.-k. charismatische beweging. We lazen in Trouw:
David J. du Plessis, over heel de wereld bekend als „Mister Pentecostal", omdat hij onvermoeibaar bezig is vanuit de pinksterbeweging bruggen te slaan naar de historische kerken (wat hem in eigen kring niet door ieder in dank afgenomen wordt), heeft in Amerika opzien gebaard met de uitspraak, dat hij het rooms-katholieke dogma van de pauselijke onfeilbaarheid als waarheid aanvaardt. Du Plessis zei: „God eert nog steeds de paus als het hoofd van de kerk. Pauselijke onfeilbaarheid is exact wat God gebruikte om vernieuwing te brengen in de r.-k. kerk en deze vernieuwing brengt nu de hele christelijke wereld in beroering. Als de paus niet onfeilbaar was, zou de curie het plan van paus Joannes XXIII om een concilie te houden beslist hebben tegengehouden".
ONS KOMMENTAAR:
Deze uitspraak is zonder meer vreselijk. Hoe kan God de paus eren en nog wel als hoofd van de kerk, terwijl de pausen in de tijd van de Reformatie en nog lang daarna veel kinderen Gods door de wereldlijke arm hebben laten terdood brengen na soms afschuwelijke martelingen; terwijl die pausen de vervloeking hebben uitgesproken over het hart van het Evangelie? Als er vanuit de protestantse charismatische beweging geen protest komt tegen deze uitspraak van hun leider, dan kunnen we de charismatische beweging wel voor goed afschrijven.
Hoofdspreker prof. Berkhof
Een ander zorgwekkend bericht lazen we in „Vuur" — „maandblad van de charismatische werkgemeenschap Nederland" van okt. 1976. Daarin werd nl. een „charismatische theologische conferentie" aangekondigd met als hoofdspreker prof. dr. H. Berkhof.
In „christelijk geloof" ontkent prof. Berkhof de godheid van Christus en dus ook zijn prae-existentie ( = dat Christus er reeds was, vóórdat Hij mens werd).
Nu ik die leer van Berkhof noem, wil ik er heel kort op ingaan. Berkhof schrijft: „Van een apart praeëxistent leven los van en anders dan het aardse en verhoogde leven van Jezus weten deze teksten niets af. Alleen Phil. 2:5 e.v. lijkt dat te leren, als men deze beeldtaal van haar context en strekking losmaakt" (p. 304).
Het verbaasde mij zeer, dat Berkhof niet eens Joh. 8:58 noemt, waar Jezus zei: „Eer Abraham was, ben Ik". Dat is voor mij de sterkste tekst in dit verband, vooral omdat Jezus hier tegenover het „Abraham was" niet Zichzelf aldus plaatst: „Eer Abraham was, was Ik er al". Maar door het „ben Ik" plaatst Christus Zich duidelijk buiten de tijd. En vervolgens omdat Christus hier duidelijk herinnert aan de Godsnaam: „Ik ben die Ik ben". Daarmee maakt Hij aanspraak op de eeuwigheid van God Zelf, in Wie er geen geweest zijn of zullen zijn is, maar een eeuwig „Ik ben".
Maar nu terugkomend op de charismatische beweging van Nederland, is prof. Berkhof nu de aangewezen persoon om de hoofdspreker te zijn op hun conferentie? Moeten wij dan niet tot de konklusie komen, dat de zuiverheid van leer bij hen geheel en al ondergeschikt is? De charismatische beweging moet niet boos worden, wanneer wij dan allerlei vraagtekens zetten achter heel hun streven.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 december 1976
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 december 1976
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
