EUCHARISTIE EN AVONDMAAL

Aldus de redaktie van het r.-k. blad „Waarheid en Leven". Wij dachten dat het ook voor lezers van IRS interessant is te horen op welke gronden roomskatholieken, die vast willen houden aan de officiële leer van hun kerk, de gezamenlijke viering van het Sakrament van brood en wijn afwijzen. Wij laten daarom hieronder een gedeelte van hun protest volgen.

Er bestaat een waar verlangen om scheidsmuren tussen de kerken te slechten, ook door wederzijdse deelname aan de maaltijd des Heren. Er schuilt veel goeds in dit verlangen, wie zal dat ontkennen? Men wil een levende eenheid beleven door de weg van de redenering te verlaten en over te gaan tot de daad, en men ervaart hoe mooi en indrukwekkend zo'n gezamenlijke viering kan zijn: een vreugdevolle ontmoeting aan de Tafel des Heren. Toch moeten we ook de keerzijde van de medaille durven te zien.

De PROTESTANT beleeft in echt geloof Jezus' aanwezigheid in het Avondmaal, hij treedt in gemeenschap met het Lichaam en Bloed van Christus. Door de kracht van de Heilige Geest worden brood en wijn vervuld van de aanwezigheid van Jezus en wordt Jezus' levensoffer gevierd. Door de deelname hieraan zal de gelovige zich eveneens in dienst willen stellen van God en de mensen. Maar er is geen sprake van een blijvende aanwezigheid van het Lichaam des Heeren, de overgebleven gaven geeft men rustig aan de vogelen des hemels.

Voor de KATHOLIEK betekent de Eucharistie oneindig veel meer. Brood en wijn, waarover uitsluitend de gewijde priester de instellingswoorden kan uitspreken, ZITN het geofferde Lichaam en Bloed des Heren. Jezus' Kruisoffer wordt hierin tegenwoordig gesteld, door het nuttigen van het Lichaam en Bloed van Christus delen wij in Jezus' levensoffer, opdat wij hierdoor gesterkt worden om te kunnen doen wat Hij gedaan heeft.

Vanzelfsprekend respecteren wij het geloof van een protestant, zij zijn daar in opgevoed. Maar zij missen veel. Zij missen de diepte van de katholieke geloofsvisie, zij missen wezenlijke elementen van het geloof der eeuwen. En velen van hen aanvaarden ook niet de hierboven gegeven schets van de protestantse geloofsvisie. Wij gaven hun geloof weer „in het gunstigste geval", maar veelal zijn zij nog niet op dit punt. Zij dwalen te goeder trouw.

Zou nu een katholiek gaan deelnemen aan het protestantse avondmaal, dan bevestigt hij hen in deze dwaling. Zo iets mag een mens nooit doen. Je laat de ander er als het ware inlopen — dat is de bijbelse betekenis van ergernis —, je doet alsof, er is een oneerlijke houding. Dit is geen theologische haarkloverij, het betreft een van de voornaamste punten, waarop de hervorming van de katholieke Kerk is afgescheiden en waarvoor de Martelaren van Gorcum hun leven hebben gegeven.

Wij verlangen en bidden vurig, dat de eenheid tussen de kerken worde hersteld, maar steeds eerlijk en open en niet door een soort compromis. Soms moeten we helaas constateren dat de eenheid wordt gesmeed door gebrek aan geloof: hoe minder men gelooft, des te gemakkelijker stapt men over.

Het blijft altijd mogelijk, dat een katholiek bovengenoemde visie niet deelt, en redenenen te over vindt om toch aan het protestante avondmaal deel te nemen. Hij moge dan weten, dat hij de protestant wel de hand reikt, maar de katholieke Kerk loslaat; hij wil eenheid met de protestanten, maar zaait verdeeldheid in eigen Kerk, bekommert zich niet om de band met de wereldkerk. Dit alleen al zou een voldoende motief moeten zijn om nooit aan het protestante avondmaal deel te nemen.

Aldus deze r.-k. beschouwing.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen