Overgave van Christus

De overgave aan God is de meest sublieme levenshouding van Christus.

Hij rustte volkomen in de Vader, omdat Hij slechts Zijn opdracht volvoerde.

Christus kwam niet om een eigen Koninkrijk te stichten, maar het Koninkrijk Gods. Hij wist het ook, dat, wanneer eenmaal dat Koninkrijk voor goed gevestigd zou zijn en de laatste vijand van dat Koninkrijk, de dood, zou zijn onttroond, Hij het tijdelijke koningschap dat Hij voor de volvoering van de opdracht ontvangen had, zou moeten (en willen!) overdragen aan de Vader (1 Kor. 15:24), „opdat God zij alles in allen" (vs. 28).

Daarom kon Christus, toen Hij de lij densweg was gegaan om als Hogepriester Zich voor ons te offeren, alles over Zich heen laten gaan als de golven van de zee (ps. 42:8). Daarom schold Hij niet terug, als Hij gescholden werd en als men Hem het verschrikkelijke kruislijden aandeed, dreigde Hij niet met vergelding (1 Petr. 2:23). Zo bad Hij dan ook op Golgotha met ps. 22:11: „Op U ben ik geworpen van de baarmoeder af; van de schoot mijner moeder aan zijt Gij mijn God".

Als profeet heeft Christus vaak de joodse leidslieden tegengestaan. Dan striemde hij hen: „Wee u, gij Schriftgeleerden en farizeeën, gij geveinsden…" (Matth. 23). Maar toen Hij Zijn zending als profeet volbracht had, kon Hij Zich hullen in een volstrekt zwijgen zonder ook maar enige poging om Zich te verdedigen: „Maar Hij zweeg stil en antwoordde niets" (Mark. 14:61).

Deze hoogste Profeet zwijgt als in Hem God Zelf gehoond wordt. Heiligschennende handen breken Zijn lichaam, dé tempel van de Heilige Geest af, en Hij zwijgt als Hogepriester.

Welk een voorbeeld!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen