Brieven van Spaanse Priester

5 maart 1976

Zeer geachte en geliefde broeder in Christus,

Jaren geleden heb ik u ontmoet. Ik had toen het genoegen enige tijd in de Wartburg door te brengen in uw gezin, een tijd van overdenking en gebed. Ik ben daar nog steeds erg dankbaar voor.

Daarna ben ik weer naar Montevideo vertrokken. U kunt zich wellicht nog herinneren, dat ik op het punt stond mijn ticket voor de boot te verkopen en voor goed naar Velp te komen. Ik heb het niet gedaan, omdat ik alles nog niet duidelijk genoeg zag. Ik wilde volstrekt eerlijk zijn met mezelf en volkomen verantwoord zulk een ingrijpende stap doen.

Sindsdien is het kontakt met u verbroken. Dat alles had plaats in de zomer van 1968 en in januari 1969.

Zoals u ziet, ben ik weer in Spanje, nl. sinds 1970. Ik ben nu kapelaan in M. Ik doe mijn werk met tevredenheid. Toch heeft de kennis van het volle Evangelie diepe sporen in mij achtergelaten. Een gevolg daarvan is, dat ik een weerzin heb gekregen tegen sommige rooms-katholieke praktijken, waaraan ik wel niet meedoe, maar die ik toch toelaat.

Ik ben intussen hier in kontakt gekomen met de charismatische beweging. In M. is er ook een pinkstergemeente. Zelf leid ik een charismatische jeugdgroep in mijn parochie, waar ook ouderen komen.

Daardoor ben ik opnieuw in aanraking gekomen met christenen buiten onze kerk. Ik heb veel gelezen en ben nu méér dan ooit geporteerd voor de reformatorische en evangelische bewegingen.

Mijn pastorale arbeid is niet zonder resultaat, maar ik voel me toch niet voldaan. Het heeft mij destijds aangesproken, toen u mij op mijn vraag naar de aard en oorsprong van uw kerk, hebt geantwoord dat uw kerk zich in de vorige eeuw had afgescheiden van de grote Nederlandse volkskerk vanwege de ruimte, die rin werd gegeven voor de vrijzinnigheid. Ik heb daarin iets beluisterd van de else opdracht om niet de brede weg van de massa te gaan, maar het smalle.van desnoods afscheiding. (Wat is er sinds die acht jaar veel veranderd! .H.).

charismatische leven is voor mij een bron van inspiratie geweest. Christus nbaart Zich ook in onze dagen met al Zijn kracht en wil dat Zijn volk evenin het begin is uitgerust met de gaven van Zijn Geest.

n toestand is nu echter nog gecompliceerder geworden. Als ik die charismahe beweging niet had gekend, zou mijn stap gemakkelijker zijn geweest. Maar zou mij niet bevredigen, als ik nu zou overgaan naar een kerk van de Refor:ie, terwijl ik overtuigd ben dat zulk een kerk ook een charismatische vernieuig nodig heeft. Ik ben overtuigd dat al die verschillende protestantse kerken kild zijn en de warmte van het pinkstervuur ontberen. Er zijn protestantse ken, die de deur hermetisch gesloten houden voor elke hernieuwde aandacht er de Persoon, het werk en de gaven van de Heilige Geest, terwijl de r.-k. kerk deur voor de charismatische beweging althans op een kier heeft gezet.

als u ziet, weet ik niet wat ik moet doen. Ik ben wél overtuigd dat ik het ingelie moet volgen, maar ik wil geen lid worden van een koude protestantse k.

schrijf u om van u raad en richting te ontvangen, en ook om u te laten zien, ik weer op dezelfde tweesprong sta als acht jaar geleden. Er is heel wat sindsn gepasseerd. De wereld wordt steeds slechter en verwarder op allerlei terrein. i antwoord van u zal een grote vreugde en zegen voor me zijn.

10 april 1976

rtelijk dank voor uw brief, waarmee ik erg blij was. Onze geestelijke gemeen schap als broeders in de Heere is dus weer hersteld. Eigenlijk had die nooit onderbroken behoeven te worden.

In mij is er een groeiende ongerustheid vanwege mijn zicht op het zuivere Evangelie. Ik vraag de Heere vergeving, dat ik zo lang een beslissing heb uitgesteld.

De charismatische beweging heeft mij wel nieuw leven gegeven, maar ik ben bang dat het oppervlakkig is en niet blijvend.

Ik heb een jeugdgroep van 200 jongeren en elke zondag draag ik de mis op, maar dan in de stijl en de sfeer van het pinksterfeest.

In al die jaren heb ik mij verdiept in het Evangelie zoals dat voornamelijk door de Reformatie opnieuw werd beleden. Ik heb geen enkele bijbelse waarheid bestreden of geloochend, maar wel verzwegen. Ik heb zoveel mogelijk de positieve waarheden van de Reformatie verkondigd (al heb ik het niet altijd met de nodige duidelijkheid en aandrang gedaan).

Ik meen echter dat thans de tijd gekomen is om mij helemaal vrij te maken. Ik heb een tijd nodig van bezinning en studie, maar dan buiten de r.-k. kerk. Ik heb een enorm verlangen om in de wijngaard des Heeren te gaan werken.

Menselijkerwijze gesproken ben ik beslist geen mislukkeling, maar het roomskatholieke stelsel heeft een diepe onvoldaanheid in mij teweeg gebracht. In feite is onze kerk wereldgelijkvormig geworden. Deze kerk wil niets weten van het ongelijke juk, waarover Paulus spreekt. Ze is een kerk van de massa geworden. Daarom is een echt authentiek bijbels geloof in de kerk als zodanig niet meer mogelijk. Enfin, ik zou daar een heleboel over kunnen zeggen.

Ik heb aan de jeugd een Bijbel gegeven, maar ze lezen er niet allemaal in. Ze vertrouwen meer in de kerk dan in het Woord van God en daarom volgen ze niet altijd mijn raadgevingen op.

Hartelijk dank voor uw uitnodiging om weer naar Velp te komen, maar vóór juli (mijn vakantie) kan ik M. niet verlaten.

Ik wil mijn uittreden uitstellen tot de vakantie. Dan gebeurt het zonder veel schokken. Ik ga dan met vakantie om…nooit meer terug te keren. En als ik dan vertrokken ben, zal ik het mijn oversten meedelen. Ik wil die trieste momenten, dat je rechtstreeks afscheid moet nemen, vermijden, want ik heb hier veel vrienden.

Ik hoop dan een circulaire op te stellen en te verzenden en verwacht dat althans enkelen mij zullen volgen. Ik wilde dan graag hier in M. mijn bediening van het zuivere Evangelie aanvangen, omdat ik hier zoveel kennissen heb; althans indien dat de wil van de Heere blijkt te zijn.

Er is een charismatische familie in S. die erop aandringen dat ik met hen ga werken om aldus ingang te krijgen in de kerken. Ze zenden mij profetieën dienaangaande. Het zijn goede dienaars van de Heere, maar ik heb geen bevestiging gekregen dat dit ook werkelijk de wil van de Heere is.

De charismatici geven mij de raad om binnen de r.-k. kerk te blijven om daar de pinkstervernieuwing te brengen. Maar ik ben het daar beslist niet mee eens, want ik lig overhoop met verschillende r.-k. leerstellingen. Van de andere kant wil ik ook niet opnieuw lid worden van een kerk, die verwereldlijkt is, of waar het vuur van de Geest is uigedoofd, ook al zou ze nóg zulk een zuivere leer hebben.

Ik wil niet dat het bij mij alleen maar een overgang van de ene kerk naar andere wordt (ook al zou die nieuwe kerk, die ik zou kiezen, nog zo zuiver z in de leer). Ik zou zo graag een waarachtige bekering tot Jezus Christus belev Ik wou daarom graag een tijd van stilte en van rust doormaken, waarin ik Heere waarachtig ontmoet.

Maar dan moet ik eerst mijn kerk verlaten. Wanneer ik eenmaal die beslissen stap heb gezet, zal de Heere mij wel aantonen, wat ik moet doen, waar ik naar t moet gaan, met welke broeders ik moet samenwerken, enz.

Een predikant te T. die een echte levende gemeente heeft, zond mij een uitno ging om na mijn uittreden naar hem toe te gaan om in de stilte met hem te b den om de vervulling met de Heilige Geest. Ik voel daar veel voor. Uitdrukl lijk heeft hij mij verzekerd dat ik vanzelfsprekend op geen enkele wijze aan z kerkverband gebonden ben, maar steeds vrij ben om te gaan daar waar de Hee mij roept.

Ik voel daar erg veel voor. Wat denkt u daarvan? Eén ding is zeker voor m de Heere zal niet in volle helderheid en kracht tot mij spreken, zolang ik ni mijn kerk, waarin zoveel afdwalingen van de Bijbel geleerd en geduld worden, h verlaten. Alleen als ik achter Hem aan kom en bereid ben Zijn kruis te drage zal Hij mij als Zijn discipel willen aanvaarden.

Brief van ex-priester Rodriguez

Nadat br. Hegger met mij over u sprak en uw brieven liet lezen, besloot ik te schrijven.

Ook ik heb eenmaal voor die grens gestaan, die menselijkerwijze zo moeilijk passeren is. Maar de Heere heeft mij daarover heen geholpen. Daarom wil ik thans toeroepen: „Zijt goedsmoeds, Ik ben het, vreest niet" (Matth. 14:27).

Alleen dát vertrouwen in Christus zal u ervoor behoeden, dat u niet wegzinl in de golven, zoals Petrus daarin dreigde weg te zinken; voor u zijn dat ( golven van wetten, tradities en geboden van mensen, waarmee zij menen God dienen. Dat geheel van menselijke inzettingen is als een zee, waarin je verdrinke kunt.

Maar op de vraag van de menigte: Gods mogen werken?", antwoordde Jezus: „Wat zullen wij doen, opdat wij de werke „Dit is het werk Gods, dat gij gi looft in Hem, die Hij gezonden heeft" (Joh. 6:28-29). De werken die de mense voorschrijven, zijn veelvuldig;het werk dat God voorschrijft, is het geloof i Jezus Christus.

Wij, priesters, voedden onszelf met de vele werken van vrome mensen en raadde ook de anderen dat voedsel aan. Maar het werk Gods, het geloof als bron va leven, heil, licht en heerlijkheid werd ons onthouden.

Het kerkinstituut, waarin wij leefden, heeft ons steeds als kinderen behandelt die in een bepaald geestelijk gareel moesten lopen en zich moesten onderwerpe; aan vaste ascetische oefeningen. Maar de Bijbel leert ons dat de Heilige Gees ons geestelijk volwassen maakt, zodat wij getuigen kunnen worden van Christus getuige van de verzoening, die God in Zijn Zoon tot stand heeft gebracht. „Ei de zalving die gij van Hem ontvangen hebt, blijft in u en gij hebt niet van nod dat iemand u leert" (1 Joh. 2:27). Een brief is te kort om uit te drukken di vreugde, de vrede en de vrijheid, die iemand vindt in het Woord Gods door de Heilige Geest.

Zelf denk ik terug te gaan naar Spanje om daar dit blijde nieuws, het Evangelie, te verkondigen en dan zonder enige wet of struktuur, levende uit het geloof in Christus dat door het Woord en de Geest in ons gewekt en gevoed wordt, levende uit de liefde die uit dat geloof voortvloeit.

Br. Hegger zei mij dat hij u heeft uitgenodigd naar de Wartburg te komen. Het zal een grote vreugde voor ons zijn om met u te praten, zonder geremd te zijn door papier en tijd. We hopen dat u komen kunt. Wij staan hier als broeders steeds klaar om u te helpen.

Hartelijke broedergroeten in Christus, Francisco Rodriguez

LAATSTE BERICHTEN

Intussen heeft deze priester de r.k. kerk verlaten. Op ons aanraden is hij eerst naar Barcelona gegaan, waar hij van 18-21 juni verbleef ten huize van ex-priester ds. Juan Sanz en daarna is hij doorgereisd naar ons. Hij verblijft thans dus op de Wartburg. Wij vragen uw gebed voor hem, opdat hij Gods roeping over zijn leven moge verstaan. Van de ene kant zou hij graag zo spoedig mogelijk naar zijn parochie in M. terugkeren om daar, thans buiten de r.k. kerk, een gemeente te beginnen volgens bijbels patroon; van de andere kant voelt hij ook sterk de behoefte en ook wel de noodzaak om zich eerst meer te verdiepen in de Bijbel. Hij spreekt behoorlijk Engels en kan dus naar een Bijbelschool in Engeland.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen