Erna Bruin

Vanaf januari 1976 is Erna Bruin door onze stichting aangesteld als assistente van ds. Maggiotto en wordt dus eveneens door ons onderhouden.

Hoe is dat zo gekomen? Dat is een verhaal op zichzelf. Vorig jaar september kreeg ik een brief van Erna. Ik had haar nooit eerder ontmoet of met haar gecorrespondeerd.

Ze schreef mij dat ze anderhalf jaar in Rome in een gezin had gewerkt en zodoende vloeiend Italiaans sprak en schreef. Ze was tot persoonlijk geloof gekomen en wilde nu graag iets doen voor de Heere in de direkte dienst aan Zijn Koninkrijk.

Ze had gehoord van een pinksterzending, die een kinderhuis verzorgt in Calabrië. Daar werd ze aangenomen. Het werk beviel haar zeer. Ze houdt van kinderen. Maar … er werd van haar verwacht, dat zij in tongen zou spreken en profeteren. Natuurlijk kon ze wel een schijnvertoning opvoeren, maar daarvoor was ze te eerlijk. Na negen maanden werd haar te kennen gegeven, dat ze haar werk niet zou kunnen blijven doen, wanneer zij niet aan deze vereiste tongentaal en profetie kon voldoen.

Erna keerde terug naar Nederland. Daar hoordé ze over ons werk en zo schreef ze een brief, waarin ze haar ervaring meedeelde en vroeg of wij misschien werk voor haar hadden.

Op dat moment zag ik geen enkele mogelijkheid voor haar binnen het raam van onze stichting. Ik schreef haar dat dan ook en raadde haar aan om elders werk te zoeken. Ik voegde er echter aan toe, dat ik haar brief voor de Heere zou neerleggen. Toen de mogelijkheden voor onze arbeid in Italië groter werden, heb ik aan het bestuur voorgesteld te onderzoeken of we haar misschien als assistente van ds. Maggiotto konden aanstellen. Het bestuur had een gesprek met haar. Dat resulteerde in een voorlopige aanstelling voor zes maanden en daarna in een vaste aanstelling.

Op bezoek bij haar in Italië vroegen wij of ze in die maanden van wachten ook nog ergens anders gesolliciteerd had. „Nee", zei ze, „want u had immers geschreven dat u mijn brief voor de Heere zou leggen". „Ja, maar ik had ook aangeraden om ergens anders werk te zoeken, omdat ik op dat moment geen enkele mogelijkheid zag, dat je bij ons in dienst zou komen". „En tóch had ik niet de vrijmoedigheid naar ander werk uit te zien. Ik was overtuigd dat ik moest wachten, totdat de Heere u antwoord zou geven".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen