ONS KOMMENT AAR:

In zulk een gebed is niets meer terug te vinden van de eerbiedige onderworpenheid van het schepsel tegenover de souvereine Schepper en nog veel minder is hier te bespeuren de ootmoedige houding van verbrokenheid van een zondig mens, die alleen door de offerdood van Gods Zoon gered kon worden van de eeuwige dood, die hij ten volle verdiend had.

Hier is een hoogmoedig mens aan het woord, die meent zakelijke transakties met God te kunnen sluiten — zelfs het woord 'investeren' wordt gebruikt. Dit is een godslasterlijke bespotting van de heilige God. Wij moeten daar openlijk tegen protesteren (Lev. 5:1), daar anders ook wij ons schuldig zouden maken aan zonde tegen het derde gebod.

Speculerend op de hebzucht

De eerste check van de eerste maand van 1976, waarop men zijn „eerstelingengave" kan invullen, is weer voorzien van een eigenhandig geschreven stukje van Osborn, waarin hij de lezer aanspoort om zijn gebedsonderwerp neer te schrijven en aan Osborn toe te zenden, die, zo belooft hij, dat gebedsonderwerp mee zal nemen naar Afrika.

Verder schrijft Osborn: „Wanneer God dit gebedsonderwerp verhoort, zal dat een wonderteken zijn, dat Hij door deze brief, die ik schreef, tot jou heeft gesproken". En als „bewijs"-tekst haalt Osborn aan: „Vereer de Heere met uw rijkdom en met de eerstelingen van al uw inkomsten, dan zullen uw schuren met overvloed gevuld worden en uw perskuipen van most overstromen" (Spr. 3:9-10).

Aldus wordt volkomen op de hebzucht van de mens gespeculeerd, alsof we tegenover God een spierinkje (de eerstelingengave) kunnen uitgooien om een kabeljauw te vangen. Hoe kun je toch denken dat dit gods-dienst, dienst aan God, is. Het gaat hier toch heel duidelijk om de mens. Die wil een lui-lekker-land-Ieventje hebben en de toverformule om dat te bereiken is: Stuur een eerste bedrag naar Osborn; die zal er dan met God over praten; en dan krijg je wat je zo graag wilde hebben: succes en welvaart: een slee van een wagen in plaats van dat lelijke eendje, waarin je nu rondtuft, een kleurentelevisie, twee weken vakantie aan de Riviera enzovoort.

Weet Osborn dan niet dat er in het Oude Testament ook nog het boek Job staat, die geprezen wordt, omdat hij God niet diende vanwege de vele rijkdommen en zegeningen, die hij ontvangen had, maar uit innerlijke onderworpenheid, uit innerlijke trouw aan God?

De liefde zoekt zichzelf niet

Osborn (en blijkbaar ook Maasbach) probeert dergelijke „christenen" achter zich aan te trekken met hun checkboekjes, waarmee de satan de Heere bespot als hij grinnikend zegt: „Is het om niet dat Job God vreest?" (Job 1:9).

Terecht heeft Marx over zulk een egoïstische godsdienst gezegd, dat het opium is voor het volk. Terecht zullen ongelovigen smalend de schouders ophalen over zulk een met vrome woorden overgoten schraapzucht.

Maar de godsdienst die de Bijbel verkondigt, is heel anders. Daarover schrijft o.a. Paulus: „Ik bid u dan, broeders, door de ontfermingen Gods, dat gij uw lichamen stelt tot een levende, heilige en Gode welbehagelijke offerande, welke is uw redelijke godsdienst" (Rom. 12:1).

De echte godsdienst is tegelijk dienst aan de mensen, is waarachtige liefde. En van die liefde zegt Paulus: „Zij zoekt zichzelf niet" (1 Kor. 13:5).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen