GESPREKEN OVER DE Spaanse Editie

De secretaris van ons bestuur, ir. A. W. Renaud, en ds. H. J. Hegger hadden een gesprek over onze Spaanse editie met Pedro Arana (wie hij is, kunt u elders in dit blad lezen) van Peru en ds. Orlando Molina, ex-priester, op doorreis naar Chili. Wij dachten dat een verslag van deze gesprekken ook voor onze lezers van IRS interessant zou zijn. U kunt daardoor zien, dat het bestuur IRS er alle mogelijke zorg aan besteedt om onze Spaanse editie zo goed mogelijk aan haar doel te laten beantwoorden.

Een groot gedeelte van de gesprekken ging over de vraag: Wat willen we met ECR ( = En la Calle Recta — In de Rechte Straat) bereiken en welke lezerskring beogen wij?

Als eerste doelstelling noemden zij:

1. Een bijbelse heropvoeding van de evangelische en reformatorische christenen

Ze moeten gaan begrijpen, dat er een nieuwe vorm van apologetica nodig is, omdat er zoveel in de r.-k. kerk zelf aan het veranderen is, of beter: in de r.-k. wereld van de mensen in Latijns Amerika. Men moet niet meer op de oude voet voortgaan en de rooms-katholieken op ondergeschikte punten aanvallen zoals het al of niet dragen van een priestertoog enz. Het Evangelie moet zó gepredikt worden, dat het ingaat op de konkrete situaties en de denkpatronen van deze tijd.

Een voorbeeld: onder de roomse schrijvers wordt steeds meer de theologie van de bevrijding verkondigd. Ze spreken ook over de soevereiniteit van de genade. Maar ze bedoelen het heel anders. Ze leren dat het werk van Christus zo overweldigend groot is, dat op grond daarvan alle mensen kinderen Gods zijn geworden. Daardoor verdwijnt het onderscheid tussen christenen en niet-christenen. Daarom vervalt de vraag van Luther: Hoe vind ik een genadig God? Dat is een overwonnen standpunt, want we hebben allemaal een genadige God. Zodoende moet alle aandacht nu besteed worden aan de vraag: Hoe veranderen wij zondige strukturen, vooral die van de tegenstelling rijke en arme landen? Hoe voeren wij de mensen naar de waarachtige vrijheid als mensen, waarin ze zichzelf in hun eigen kuituur en religieuze achtergrond (bv. de zwarte theologie) kunnen uitleven?

Deze r.-k. nieuwe theologie heeft een sterke aantrekkingskracht op protestantse jongeren. Al te lang is in hun kerk een eenzijdig Evangelie verkondigd, een Christus alleen voor de ziel, terwijl men de kosmische dimensies van het Evangelie van Christus buiten eigen horizont liet.

Wel persoonlijk, maar niet individualistisch

Het Evangelie heeft een persoonlijke kant, maar niet een individualistische kant. Preken we een individualistisch Evangelie, dan verbreken we de bijbelse gedachte van het volk Gods, als gemeente die geroepen is het Koninkrijk Gods in deze wereld met Woord en daad te proklameren. Calvijn heeft over de echte soevereiniteit Gods zulke prachtige dingen gezegd, juist ook in verband met de uitverkiezing van Gods volk.

Dat de Heere de Koning is over Zijn uitverkoren en voor Hem afgezonderde (geheiligde) volk moet uiterlijk zichtbaar worden op allerlei levensgebieden.

Allereerst in huwelijk en gezin. Daar moet de macht van Christus tastbaar zijn. In onderscheid met de wereld mag daar echtscheiding, echtbreuk, concubinaat en het leed van de onwettige kinderen niet voorkomen. (In Peru is 60% van de kinderen onwettig.) Iemand kan wel vallen, maar moet dan ook opstaan.

De kerk in Latijns Amerika oefent wel tucht uit, maar vaak al te zeer op secundaire gronden. Ze moet zich meer richten op de wezenlijke punten.

Nog steeds is er een duidelijk onderscheid tussen het ethische gedrag van de kerkmensen en van de wereld in Latijns Amerika, maar echtbreuk met het droevige gevolg van de onwettige kinderen, begint ook in de kerken van Latijns Amerika door te dringen. Redenen:

a. In het verleden is er te veel de nadruk gelegd op de evangelisatie ten koste van het gedegen onderwijs in de Schrift;

b. men heeft de bekering te veel als één punt van de tijd voorgesteld, zonder te wijzen op de noodzaak van groei en rijping in het geestelijke leven. Steeds maar werd de rechtvaardigmaking als het éne punt gepredikt, zonder voldoende te wijzen op de oproep tot levensheiliging. Eenzijdig werd gepreekt: Het Rijk komt later, zonder te laten zien dat slechts de volkomenheid van het Rijk Gods later komt. Door deze eenzijdigheid kwamen velen ertoe om op geen enkele wijze meer te proberen iets zichtbaar te maken van Gods Koninkrijk reeds nu.

De zegen van de Reformatie

Arana: „Nederland heeft ongemerkt enorm geprofiteerd van de zegen van de Reformatie. Je ziet dat aan allerlei kleine dingen.

Bijvoorbeeld de fietspaden langs de autowegen. Daar spreekt een grote eerbied uit voor het leven van een mens. Bij ons in Latijns Amerika telt een mensenleven nauwelijks.

De verzorging van de tuinen, al die bloemen. Ik meen dat op de achtergrond daarvan de eerbied staat voor het mooie in de schepping, de lof aan de Schepper Zelf. Bij ons in Latijns Amerika is zo iets ondenkbaar. Die bloemen zouden meteen geplukt en vaak vernield worden.

De arbeid. De r.-k. kerkvisie is dat de arbeid een vloek is. Dat past in het verdienstenschema. We moeten werken om een later komende heerlijkheid te kunnen verwerven. De Reformatie heeft steeds geleerd dat de arbeid zelf een zegen is, maar dat er een vloek ligt op de arbeid. Door de r.-k. visie krijgen de mensen vanzelf een tegenzin in de arbeid. ECR zou de bijbelse visie op de arbeid naar voren moeten brengen. Wanneer we laten zien dat de diepste zin van de arbeid de verheerlijking van God is, dan vermijden we twee uitersten:

a. de roomse opvatting: met de arbeid verdien je allereerst voor jezelf; b. de marxistische opvatting die de arbeid verzelfstandigt.

De rooms-katholieke kerk in Latijns Amerika is van de ene kant meegegaan met de Griekse filosofie, waarbij neergezien werd op de arbeid. Dat was iets voor de slaven en de minderen. De rijken werken niet, verrichten althans beslist geen handenarbeid. Dat is iets minderwaardigs. Van de andere kant zijn ze meegegaan met de bezittende klasse en hebben hun mentaliteit overgenomen: rijkdom is een voorrecht en dat betekent in wezen: niet te hoeven arbeiden. Door deze voortdurende omgang van de kerkleiders met de rijken zijn ze in hun denkwijze ermee geassimileerd.

Ook geen marxisme

Het marxisme maakt van de arbeid een afgod. De mens moet produceren. In de arbeid realiseert de mens zichzelf. Dat is zijn zelfbevestiging. Dit in tegenspraak met de leer van de Bijbel: Maria wordt geprezen boven Martha. Tot zover Arana.

Ds. Hegger merkte hiertegenover op dat Marcuse juist een nieuwe fase wil inluiden, waarbij de arbeid gezien moet worden als spel en niet meer als middel tot produktie.

Arana: „In een ontwikkeld land kun je daarover filosoferen. Maar wij leven in onderontwikkelde gebieden, waar de strijd om het naakte bestaan in volle hevigheid woedt".

Arana: „Ook in de kuituur is het mensbeeld bepalend. Gaan we uit van een humanistisch mensbeeld, waarbij de autonome mens in het middelpunt staat? Of zien we de mens als (geschonden) beeld van God. Zien we het zo, dan weten we dat de mens geroepen is iets van het Koninkrijk Gods zichtbaar te maken in deze wereld, al weten we tegelijk dat wij slechts zwakke tekenen van dat Koninkrijk kunnen oprichten, omdat de wereld in het boze ligt en de duivel er regeert". „Dan — zo voegde hij er aan toe — zien we de schrille tegenstellingen zoals een auto, die in de USA $ 1.500, maar in Peru $ 5.000 kost, terwijl de grondstoffen zoals het ijzererts uit Latijns Amerika moet komen en zo is het op allerlei gebied. Christenen die uitgaan van het bijbelse mensbeeld nl. dat alle mensen gelijkelijk (geschonden) beeld van God zijn, zullen in dergelijke wanverhoudingen nooit definitief kunnen berusten".

2. Het tweede doel van ECR moet zijn de bevordering van de evangelisatie onder de rooms-katholieken.

Arana: „Men moet onderscheid maken tussen drie lagen in de Latijns Amerikaanse samenleving:

a. de upperten, de elite. Daaronder behoren direkteuren van banken, doktoren, allerlei soorten intellektuelen, maar die een lange traditie van rijkdom bezitten.

b. de middenklasse. Daartoe behoren allerlei bedienden, kantoorklerken, ambtenaren, advokaten, ook wel doktoren, maar dan meer parvenu's, mensen die jaloers kijken naar de eerste klasse en die proberen te evenaren.

c. de eenvoudige massa.

Klasse b. is het meest ongodsdienstig. Ze willen zoveel mogelijk verdienen in de hoop om toch nog eens tot de eerste klasse te kunnen behoren. Ze zijn geestelijk totaal ongevoelig. Ze zijn ook weinig ontwikkeld over het algemeen. Je hoeft ook niet veel verstand te hebben om veel geld te verdienen. Een beetje durf en wat flair is voldoende. Zo kunnen we begrijpen dat de Bijbel zegt dat het geld en de hebzucht de wortel van alle kwaad is.

Klasse a. staat veel meer open voor godsdienstige vragen. Dat komt wellicht, omdat ze niet zo zeer die angstige hang naar het geld hebben en dus ook over andere zaken kunnen denken.

Hoe kunnen we deze mensen bereiken? In elk geval niet zoals een baptistenpredikant uit de VS het probeerde. Hij ging in een elitebuurt wonen, had eenzelfde huis met dezelfde luxe, reed in eenzelfde slee van een wagen, maar kon niet in die kringen doordringen, omdat a. zijn naam een bezwaar was. Hij behoorde niet tot de traditioneel rijke families en had bovendien een Amerikaanse naam; b. omdat hij protestant was.

Klasse c., de eenvoudige massa, is wél religieus van aanleg. Zij nemen deel aan de processies, steken kaarsjes aan voor de beelden, gaan te kommunie en te biechten. De priester, als de gewijde persoon, heeft heel veel macht over hen, juist vanwege hun religieuze aanleg.

Deze mensen zijn daardoor moeilijk te bereiken, maar ook omdat velen analfabeet zijn. De pinkstervoorgangers zijn er wél in geslaagd. Maar zij komen zelf meestal uit die kringen voort en hebben bijna geen scholing.

De kranten in Peru zijn genationaliseerd, maar van de belangrijkste krant is de hoofdredakteur rooms. Hij valt zo vaak als het kan, het protestantisme aan. Wanneer ik (Arana) dan een ingezonden stuk indien, wordt het niet geplaatst."

Naar aanleiding van die opmerking stelde ds. Hegger de vraag: Zou het niet goed zijn om af en toe eens een antwoord in een folder massaal te verspreiden. Zo sluit u aan bij een heel konkrete gebeurtenis en wekt de aandacht, veel meer dan wanneer u in het algemeen het Evangelie schriftelijk verkondigt. Werk zo'n plan eens uit en dien een begroting bij IRS in. Wij kunnen dan aan het bestuur voorstellen dat te betalen.

Een ander voorstel van Arana: „Stuur de Spaanse editie naar een aantal priesters. En kijk dan eens of er reakties komen". Hij wilde ook graag 50 ex. hebben van „Se rompieron" (Spaanse uitgave van „Mijn weg naar het Licht") om daarmee priesters te benaderen.

Hoe ECR meer internationaal te maken en minder Nederlands?

ECR moet aktueel zijn en ingaan op de situaties in de Latijns Amerikaanse landen. Natuurlijk zijn er verschillen bv. tussen Chili en Venezuela, maar de problemen zijn toch wel ongeveer dezelfde.

Voorstel: IRS stelle zoveel mogelijk in elk land een of twee personen aan, die zich abonneren op één goed rooms en één goed protestants blad. Ze knippen erg belangrijke artikelen uit die tijdschriften en sturen die naar Velp. Nog beter is als ze meteen zelf artikelen kunnen schrijven. IRS zou dan die abonnementen en de verzending van de knipsels en artikelen moeten betalen.

Dat brengt de mensen tot nadenken, wanneer ze lezen: Die jezuiet schreef dit, maar nu komt er een antwoord op vanuit de Bijbel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen