….

Nauw verwant met de lach is de humor. Wat is humor? Daarover is ai heel wat gefilosofeerd. Ik geloof niet dat we de humor helemaal kunnen weergeven in woorden. Ze is een oorspronkelijk gegeven. Je weet wat humor is; punt uit.

Wel kunnen sommige omschrijvingen je wat verder brengen om het wezen van de humor wat meer doorzichtelijk te maken. De omschrijving die mij het meeste aansprak, ook al vanwege zijn kortheid, luidde: „Humor is de verbroken relatie" en gevoel voor humor is dan het zien van de verbroken relatie.

Maar ook daarmee heb je het wezen van de humor nog niet aangegeven. Een vlag op een modderschuit of een tang op een varken is ook een verbroken relatie. Maar een vlag op een modderschuit kan heel wrang zijn en een tang op een varken kunnen we wel koddig vinden, maar het is nog geen humor.

Evenals de lach is de humor een gave van God, een stukje goedheid van de Heere, die Hij ons in deze door ons verbroken schepping nog heeft achtergelaten.

De humor is geestelijk erg gezond. Ze behoedt ons ervoor dat we onszelf te gewichtig gaan vinden. Ze bewaart ons vaak (niet altijd) voor overspanning. De humor doet je het betrekkelijke van alles zien. Prediker gaat ons daarin voor met zijn waarschuwing: „IJdelheid der ijdelheden, het is al ijdelheid." Daarom zegt hij dan ook: „Er is een tijd om te wenen en een tijd om te lachen" (Pred. 3:4).

Wanneer een mens niet meer om zichzelf kan lachen, dan wordt hij strak en verbeten, fanatiek. Dan verliest hij uit het oog, dat hij maar een knechtje van God is. Dan kan hij maar moeilijk oprecht nazeggen wat de Heere ons in de mond geeft: „Wanneer gij zult gedaan hebben al hetgeen u bevolen is, zo zegt: Wij zijn onnutte dienstknechten, want wij hebben maar gedaan, hetgeen wij schuldig waren te doen" (Luk. 17:10). Ze komen daar misschien nog wel toe vanuit een starre dogmatische konsekwentie, maar hun hart kan het niet meezeggen.

In het sublieme lied van de Wijsheid lezen we, hoe de Wijsheid van Zichzelf zegt: „Ik was dagelijks Zijn vermakingen, te allen tijde spelende voor Zijn aangezicht, spelende in de wereld Zijns aardrijks, en Mijn vermakingen zijn met der mensen kinderen" (Spr. 8:30-31). Ja, dat wil Christus, de Wijsheid Gods, in ons herstellen, dat wij weer worden als kinderen voor Gods aangezicht, eenvoudig, spelende, genietende van al de reine gaven, die God ons schenkt, ook van de humor. Dat is juist een stuk van de roem Gods in Christus, dat Hij dit voor ons mogelijk heeft gemaakt, terwijl Hij eigenlijk in bloedige ernst over ons toornen moest en ons voor altijd van Zich zou moeten afwerpen. Wij mogen nu weer lachen, blij zijn. Dat is het „mogen" van de genade.

Een van de zaligsprekingen luidt: „Zalig zijt gij die nu weent, want gij zult lachen" (Luk. 6:21). Daarmee is niet bedoeld de triomfantelijke lach: „Zie je wel, ik heb toch gelijk gehad met mijn orthodoxe geloof", want zulk een lach is in wezen weer een zelfstreling. Maar het is de lach van de liefde, die als een bloem openslaat, de liefde die volstrekt eerlijk, levend en spontaan is. Die lach en dat gevoel voor humor wens ik u allen toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen