GEEF UZELF AAN

De vertaling van dat krantenbericht luidt:

MAN DOODT ZIJN GELIEFDE

Het schuldgevoel van een jonge man bracht hem ertoe zich aan te geven bij de politie van Chatkopar, aan wie hij bekende dat hij zijn geliefde en haar kind had vermoord.

Sinds twee jaar reeds leefden zij (beiden 22 jaar oud) onwettig samen. M.R. wilde breken met deze verhouding en had haar herhaaldelijk dringend gevraagd niet meer bij hem te komen. Maar zij wilde met haar kind van drie jaar bij hem blijven.

M.R. heeft daarop eerst het kind gewurgd en daarna haar doodgestoken. De beide lijken en het bebloede mes verborg hij in het struikgewas. Na zijn bekentenis nam hij de politie mee naar de plaats van het misdrijf. Tot zover het krantenbericht.

WAT IS UW REAKTIE?

Van de ene kant bent u zeker erg geschokt door dit afschuwelijk misdrijf: het meisje, waarmee je zolang de intimiteit van een liefdesverhouding hebt gedeeld, koelbloedig neersteken en haar kind wurgen.

Van de andere kant verwondert u zich ook misschien over de macht van het geweten, dat een mens zozeer kan kwellen, dat hij het niet meer uithoudt en gaat vragen om de straf, die hij verdiend heeft. Ja, hier in India kan zo iets nog gebeuren. Daar leven de mensen nog wat dichter bij de natuur en zijn ze nog niet zozeer geperverteerd in hun denken zoals over het algemeen het welvarende westen.

DE STEM VAN UW GEWETEN

Misschien was er nog een andere reaktie bij u, nl. deze: Ik ben gelukkig zó niet. Ik zou zulk een verschrikkelijke misdaad nooit kunnen begaan. „Ik ben gelukkig niet zo", — weet u wie ook zo sprak? — de farizeeër in het verhaal van Lukas 18:9-14, die vooraan in de tempel stond, terwijl de tollenaar met gebogen hoofd achter in het huis Gods, zich op de borst klopte en zei:„ 0 God, wees mij, zondaar, genadig". Maar Christus zei, dat juist die tollenaar, die ootmoedig zijn zonde beleed, gerechtvaardigd naar huis ging, en de farizeeër niet.

WIJ ZIJN ALLEN SCHULDIG

Wellicht is het juist, dat u zulk een misdaad nooit zoudt kunnen begaan, maar waarom? Misschien ten diepste alleen maar, omdat u terug schrikt voor de gevolgen of vanwege innerlijke remmingen.

Maar Christus zegt, dat wie een medemens haat, reeds een moord heeft begaan. Wanneer u iemand, waarmee u voortdurend te maken hebt, niet kunt zetten, dan komt vanzelf, bewust of onbewust, in u de wens op: ik wou dat hij/zij er maar niet meer was. Welnu, dat is in de kern reeds een gedachte van moord.

In dezelfde geest zegt Christus ook, dat wie naar een vrouw kijkt om haar te begeren, in zijn hart reeds overspel met haar heeft bedreven.

HOE KUNNEN WE VERLOST WORDEN?

In de eerste plaats door eerlijk uzelf aan te geven bij de eeuwige Rechter, God. Blijf niet met uw schuld rondlopen, maar buig uw hoofd en spreek met een gebroken hart: „O God, wees mij, zondaar, genadig". En dan mag ik u de verzekering geven: God wil uw schuld vergeven, zonder dat u daarvoor straf behoeft te ondergaan. Hoe kan dat? zult u zeggen. Ziehier het antwoord aan de hand van een voorbeeld:

Ik ben hier in India, in opdracht van drie protestantse instanties, die tot doel hebben het verlenen van hulp aan gebieden in deze wereld, waar veel nood is. We hebben hier verschillende projekten op stapel staan: een weeshuis, een zuivelindustrie enz.

Ik logeer in dit hotel in Bombay, samen met de voorzitter van ons komitee in Zuid India, prof. J. Pulikunnel, in een tweepersoonskamer. We doen dat, omdat het de helft goedkoper is.

GEARRESTEERD DOOR DE GENADE

Welnu: God zag de nood van ons, mensen. Hij zag de verpletterende schuld, waaronder wij gebukt gaan. Vanuit Zijn liefde kón, of althans wilde Hij ons niet voor eeuwig verloren laten gaan. Daarom zond Hij Zijn eigen Zoon, Jezus Christus, die Zich vrijwillig met ons verbroederde en onze zonde op zich nam als het Lam Gods, dat voor ons werd geslacht. Hij deelde niet zo maar een tweepersoonskamer, maar werd in alles ons gelijk, uitgenomen de zonde. Hij die verbleef in de heerlijkheid Gods, daalde neer in dit dal van tranen en ellende om ons Zijn heerlijkheid te kunnen schenken.

Prof. Pulikunnel en ik zijn volkomen gelijken aan elkaar. Beiden zijn wij zondige mensen, die van God's genade moeten (én mogen) leven. Maar Christus was Gode gelijk (Fil. 2:6). Hij heeft Zich echter geheel van Zijn goddelijke luister willen ontledigen om Zich één te kunnen maken met ons, zondige mensen, om aldus onze schuld te kunnen wegnemen. Geef uzelf daarom aan bij de hemelse Rechter en laat u arresteren door de genade in Christus.

Christus wil u echter niet slechts bevrijden van de schuld van de zonde, maar ook van de macht van de zonde, zodat u niet altijd weer gedoemd bent om toe te geven aan dat rotte egoïsme, waardoor u altijd weer uzelf zoekt en daarbij desnoods over lijken gaat.

Wilt u daarover meer weten? Schrijf of bel ons.

Stichting In de Rechte Straat,

Boulevard 11, Velp (Gld.). tel.08302-6050

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen