Oorzaken van achteruitgang in het geestelijk leven

Poging tot antwoord

Er kunnen vele oorzaken zijn, waarom wij de heerlijkheid van Gods Koninkrijk minder zijn gaan ervaren en waarom wij minder kracht putten uit de geloofszekerheid, dat wij het eigendom zijn van Jezus Christus, geroepen om een „koninklijk priesterdom" te zijn. We willen er enkele noemen.

1. Een eerste reden kan zijn, dat wij de roepstem van Christus in ons verdringen, wanneer wij Zijn uitnodiging horen om als Zijn discipel achter Hem ons kruis te dragen en onszelf te verloochenen. We willen dan wel delen in Zijn heerlijkheid zonder te willen delen in Zijn lijden. Maar als Paulus vol vreugde uitroept:

„Met Christus ben ik gekruisigd" en pas dan volgt: „en ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mij" (Gal. 2:20).

Christus wil niet wonen in een hart, waar het eigen „ik" volledig op de troon zit. Dan trekt Hij zich terug. (Dat wil niet zeggen, dat Hij ons dan weer uit de staat van de verzoening met God zou laten vallen. De zaligmaking van de gelovigen rust niet op iets in henzelf, ook niet op hun geloof, maar op iets en Iemand buiten hen nl. op het kruisoffer van Christus).

Christus wil Zijn heerlijkheid niet uitstallen in een hart dat vervuld is van wereldse verlangens en gedachten. Hij staat tegenover de wereld, ook tegenover de wereld in ons eigen hart.

Laten we een konkreet voorbeeld noemen, waarnaar ook in het Avondmaalsformulier verwezen wordt. Christus heeft gezegd: „Zo gij dan uw gave op het altaar zult offeren en aldaar gedachtig wordt dat uw broeder iets tegen u heeft, laat daar uw gave voor het altaar en gaat heen, verzoent u eerst met uw broeder en komt dan en offert uw gave" (Matth. 5:23-24).

Hier staat zeer kras: „Indien uw broeder iets tegen u heeft..". Dat gaat dus met nog meer reden op, wanneer uzelf iets tegen uw broeder hebt, wanneer er gevoelens van vijandschap, wrok, bitterheid of zelfs haat in uw hart als giftige planten zijn opgeschoten. Ga dan toch a.u.b. niet naar het Heilig Avondmaal, waar wij gedenken, hoe de Heere, toen wij nog Zijn vijanden waren, ons tegemoet is getreden niet met Zijn gerechtvaardigde toorn, maar met Zijn vergevende liefde in Jezus Christus. Dat zou een vreselijke aanmatiging en een ontheiliging zijn van het eeuwige Raadsplan van Gods heil over ons.

En als u met die negatieve, bittere gevoelens jegens een broeder of zuster in uw hart gemeenschap met de Heere gaat zoeken in het gebed, dan moet u er toch echt niet verwonderd over zijn, wanneer de Heere u zijn vriendelijk aangezicht onthoudt. De Heere wil geen mensen aan Zijn vaderlijk hart drukken, die vervuld zijn van weerzin jegens anderen en niet vergeven willen.

Wanneer u de stem van Christus in u hoort, die u duidelijk zegt: U moet naar die broeder of zuster toegaan en vergeving vragen — en u weigert daaraan gehoor te geven, dan kunt u toch immers onmogelijk een zuivere en diepe gemeenschap met Hem hebben.

Wees dan toch verstandig (ja, in dit verband kan het woord „verstandig" gebruikt worden). Waarom zoudt u niet gehoor geven aan die uitnodiging van Christus? Hij wil u echt niet zonder meer pijn doen. Hij vraagt die vernedering van u, omdat het beslist nodig is. Het kan u veel kosten. Ik weet het uit eigen ondervinding. Je kunt soms een hele tijd om de telefoon heendraaien. De duivel en je eigen hoogmoedige zelfbesef vinden allerlei redenen uit, waarom je dat niet moet doen. Ze zullen je influisteren: „Maar je had toch gelijk! Die ander was er vierkant naast! Het was een grove dwaling, die hij verkondigde. Daar moest je tegen op komen. Gods eer en Zijn Koninkrijk was daarmee gemoeid".

Maar dan is daar weer de stem van Christus, die zegt: „Daar gaat het nu niet over. Jij was geprikkeld. Je hebt vanuit het vlees op die dwaling gereageerd. Het was echt niet alleen heilige verontwaardiging, waardoor je gedreven werd. Je hebt een medemens nodeloos gekrenkt".

Blijf dan toch niet langer tegenstribbelen. Geef u toch aan die vriendelijke, maar ook besliste roepstem van Christus over. U kunt toch uit de Bijbel weten, dat Jezus u dan wacht met Zijn vrede. En zii die aan Zijn roepstem gehoor geven, zullen u de verzekering geven: het is wonderbaar, wanneer je je aan Zijn leiding overgeeft. Dan ervaar je een nieuwe eenheid met Hem. Je kunt dan zo dankbaar zijn, omdat je de werking van de Heere in je bemerkt. Hij laat je niet zitten met al die negatieve en onvruchtbare gevoelens. Hij wil je daarvan vrijmaken..

Ja, Hij wil je daarvan vrij maken. Je hoeft dus niet komen aandragen met deze opwerping: Ik kan dat niet uit mezelf. Inderdaad, u kunt het niet uit uzelf, maar u kunt het wel uit Zijn kracht. Wat zouden anders deze woorden betekenen: „Houdt het daarvoor dat gij wel der zonde dood zijt, maar Gode levend zijt in Christus Jezus, onze Heere" (Rom. 6:11)?

2. Een tweede reden kan zijn, dat de Heere u een tijdlang in de duisternis laat om u te beproeven, echter niet om u te bedroeven. Zijn wil voor Zijn kinderen is altijd heilswil. Het kan zijn, dat de Heere u wil leren meer vanuit het geloof te leven, zonder te steunen op het gevoel.

En wellicht houdt dat ook weer verband met onze egoïstische levensinstelling. Wij kunnen onszelf ook zoeken in geestelijke genietingen. God wil echter van ons geen geestelijke binnenvetters maken. Hij heeft steeds de vestiging van Zijn Koninkrijk op het oog. Zeker, de Heere wil dat Koninkrijk vestigen door ons en Hij wil dan zeker ons ook de vreugde geven in de arbeid voor dat Koninkrijk. Maar die vreugde is tenslotte geen doel, maar middel. Juist wanneer wij heel intens de nabijheid van de Heere ervaren, putten we daaruit kracht om met en voor Hem te lijden en te strijden.

Misschien hebt u te veel uw eigen zoete „zelf" op het oog gehad. Maar dat geestelijke egocentrisme wü de Heere niet. Hij moet steeds Zichzelf als middelpunt stellen. En alleen wanneer wij Theo- en Christo-centrisch leven, alleen dan leven we in de wonderbare harmonie van Gods orde, de orde van Gods schepping, die Hij in Zijn geboden tot uitdrukking heeft gebracht.

In het bovenstaande hebben we twee redenen aangegeven, waarom wij misschien minder dan vroeger de heerlijkheid en de kracht van de Heere ervaren. Wellicht zijn er nog andere redenen. Luister intens naar de Heere. Hij zal het ons duidelijk maken. Zeg: Spreek Heere, uw dienstknecht luistert.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen