Waarom verzanden

Lindsey schrijft er dit over:

„In de geschiedenis vinden we voorbeelden te over van bewegingen die in het vuur van een opwekking ontstonden, maar na enkele generaties afgleden naar dwalingen en soms ook naar afvalligheid. Heel wat grote kerkgenootschappen van nu vertonen weinig gelijkenis met het geloof en het vuur van de oorspronkelijke stichters.

Die voortdurende neiging om van God af te dwalen heeft vele christenen verbijsterd en ze hebben gevraagd: „hoe komt dit?" In de meeste gevallen nam die neiging een aanvang, wanneer men het zwaartepunt van Gods genade verlegde naar werkheiligheid. „Werkheiligheid", het streven om in dienst van God te leven volgens het principe van de wet, is de eerste en ergste demonische leerstelling. Het is de „zwakke plek" in uw wapenrusting die Satan doet afschilferen tot hij een gat heeft gemaakt groot genoeg om er een truck door te laten rijden. Ik ken geen andere leerstellige verdraaiing die fnuikender is geweest voor de gelovigen. Het ellendige is, dat op die manier zowel een gerijpte gelovige als een jonge op een zijspoor geleid kan worden. Inderdaad schijnt deze demonische leerstelling speciaal vruchtbare bodem te vinden in het leven van iemand die in het geloof groeit en er ernstig op uit is, God in zijn leven te behagen.

Het ging over die wettische leraars, toen Paulus schreef: „Maar ik vrees, dat misschien, zoals de slang met haar sluwheid Eva verleidde, uw gedachten van de eenvoudige en loutere toewijding aan Christus afgetrokken zullen worden.. Want zulke lieden zijn schijn-apostelen, bedrieglijke arbeiders, die zich voordoen als apostelen van Christus. Geen wonder ook! Immers de Satan zelf doet zich voor als een Engel des lichts. Het is dus niets bijzonders, indien ook zijn dienaren zich voordoen als dienaren der gerechtigheid; maar hun einde zal zijn naar hun werken" (2 Corinthiërs 11:3; 13-15).

Volgens deze waarschuwing heeft Satan zijn eigen korps toegewijde predikers die zich voordoen als „dienaars der gerechtigheid". Wie zou doelmatiger te werk kunnen gaan, dan een prediker, een ernstig, zedelijk man die de Bijbel aanhaalt, maar niet de nadruk legt op het belang van de genade?

Er zijn predikanten die waarlijk kinderen Gods willen zijn, maar werktuigen van Satan worden door hun kudde „onder de wet" te plaatsen.

Wanneer wij het verschil niet begrijpen tussen het principe van de wet en het principe van de genade waar het om onze verhouding tot God gaat, zullen we ook niet inzien hoe het komt dat wij zondigen." (p. 149—150).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen