HET EVANGELIE IN CHILI

De discipelen meenden dat de Heere maar eens moest afrekenen met die nare Samaritanen, die op hun herbergen hadden geschreven: „Verboden voor Joden" of die althans volgens dat beginsel handelden. Ze wilden Christus en zijn discipelen geen kamers verhuren, ook niet voor één nacht. Dat gemis aan inkomsten van Joodse toeristen namen ze op de koop toe. Daarvoor was hun haat te groot; zeker tegen pelgrims die optrokken naar Jeruzalem om daar te aanbidden, want volgens hen moest er op de berg Gerizim aanbeden worden (vgl. Joh. 4:20).

Wederzijds werd er zo een superioriteitsgevoel tegenover elkaar aangekweekt, want ook de Joden zagen vol verachting op de Samaritanen neer. Twee ideologieën tegenover elkaar.

De haatgevoelens waren bij de discipelen zo sterk, dat ze ertoe kwamen de Heere Jezus te vragen vuur van de hemel te doen neerdalen om die dorpen en steden weg te vagen.

Maar de Heere antwoordde: „Gij weet niet van hoedanige geest gij zijt". De Geest van de Heere is geheel anders en zijn zij dan niet wedergeboren uit diezelfde Geest? De Geest van de Heere is zachtmoedigheid en vergeving, het is de Geest van de verzoening.

De discipelen reageren echter uit het vlees. Ze voelen zich beledigd door de Samaritanen, omdat die hen niet willen ontvangen. Welnu: oog om oog en tand om tand! Zij houden er een andere ideologie op na. Dan moet het vuur van de hemel hen maar verteren. Zo redeneerden zij…. volkomen vleselijk.

Het vuur van de hemel…. in onze tijd ratelen in ons vaderland de machinegeweren en knallen de revolvers.

De Samaritanen leefden naast elkaar . . als vijanden. In onze tijd leven op deze langgerekte kuststrook van Zuid-Amerika, die Chili heet, twee groepen van de bevolking naast en tegenover elkaar, als vijanden die elkaar dodelijk haten.

En Jezus gaat langs hen heen, passeert de beide groepen, zoals Hij toen deed in Palestina. Zijn Woord klinkt door tot de Chilenen van vandaag, die met eenzelfde bitterheid elkaar bevechten als destijds Samaritanen en Joden.

En het meest verwonderlijke is dat zij, die het dichtst bij de Heere menen te vertoeven, en Zijn leerlingen willen zijn zoals Jakobus en Johannes, ook nu weer vragen: Laat vuur van de hemel dalen om hen te verslinden!

In onze dagen zijn er die opdracht geven om datgene uit te vieren, wat als een wens leefde in de harten van de discipelen. Thans zijn er die het bevel geven: „Vuur!" en die het leven benemen van velen, enkel omdat ze hun ideologie niet (kunnen) delen.

Jezus stond niet aan de kant van de Samaritanen en evenmin aan de kant van Zijn discipelen in dit konflikt, want het waren hier eenvoudig twee ideologieën, die op elkaar botsten. En Christus is niet gekomen om Zich uit te spreken voor een of andere aardse ideologie, maar om zondaars zalig te maken door de reddende boodschap van Zijn verzoenend bloed. Christus staat altijd aan de kant van de barmhartigheid, van de vergeving en van de verzoening; Hij staat nooit aan de kant van de haat, van het vuur dat ideologische tegenstanders uit de weg wil ruimen.

Christus laat Zich niet opsluiten in een ideologische groep. Niemand heeft het monopolie over het bezit van Christus en zeker mogen we niet aannemen dat Christus Zich zou vereenzelvigen met hen die een broeder die er anders over denk, wil uitroeien.

Christus is niet daar, waar de gevoelens van haat, wraakzucht en vijandschap heersen. Christus is daar, waar alles vrede ademt. Daar is Hij en daar komt Hij met Zijn waarachtige vrede.

Christus, de Zoon des mensen, zo lezen we in vs. 56, „is niet gekomen om der mensen zielen te verderven, maar om te behouden". Wat is het een voorrecht voor ons dat wij deze woorden vandaag mogen horen uit de mond van Christus, die langs onze rijen en groepen voorbijgaat. En Zijn behoudenis is volkomen; ze is om niet; ze is uit genade alleen, en ze wordt ons deel langs de weg van geloof in Hem.

Het Woord Gods laat ons zien dat wij moeten vergeven, dat wij ons moeten verzoenen, ook met onze vijanden. Dat Woord Gods laat ons ook zien, dat wij vaak de zondigheid van onze wensen niet eens doorzien en dat we dichtbij Jezus kunnen vertoeven en toch ver van Zijn Geest handelen en denken.

Aldus de preek van ds. Molina in verkorte vorm. We kunnen ons alleen maar verheugen dat deze broeder zo onverschrokken in het giftige en moordende klimaat van het huidige Chili met zijn felle ideologische tegenstelling het woord der verzoening van Christus laat klinken. Gedenk hem in uw gebeden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen