Van klacht tot klacht

„Gisteravond ben ik onder uw gehoor geweest in de Ned. herv. kerk te Ederveen.

U sprak nog al ruim over de geloofszekerheid. Ik moet bekennen dat ik maar weinig mensen ontmoet, die maar steeds in de volle geloofszekerheid verkeren. Meestal hoort men veel klaagtonen over hun droevig bestaan, hetzij door aanvechting van de vorst der duisternis, hetzij vanwege de aanklacht vanuit het verdorven hart of van de zonde, die hen zo lichtelijk omringt; en dan niet te vergeten het God-onterend ongeloof.

Dat is wel niet in orde, maar zo is de praktijk des levens en gegrond op Gods Woord.

Petrus schrijft in zijn eerste zendbrief: „Geloofd zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, die naar Zijn grote barmhartigheid ons heeft wedergeboren tot een levende hoop"; ja, dan is er de verzekering ook aanwezig.

Ik lees in Gods Woord van de Bijbelheiligen, hoe ze menigmaal onder veel druk en ellende moesten leven — denk maar aan Job, aan David, aan Heman, aan Asaf; ze leefden wel niet zonder hope, maar de verzekering was ze niet zo nabij. Hoeveel klaagzangen horen we niet in die dierbare psalmen; maar als de Heere overkomt, dan mochten ze weer roemen in de goedertierenheden des Heeren, die zijn van eeuwigheid en dat voor degene die door vele verdrukkingen door het leven moeten gaan. Volgens Zefanja 3:12 heeft de Heere nog doen overblijven een ellendig en arm volk; die zullen op de Naam des Heeren betrouwen".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen