DE WARTBURG intercontinentaal

Precies op tijd landde het vliegtuig van Air India op Schiphol en daarmee brak de vervulling aan van een plan dat gedurende maanden was gegroeid en gerijpt. Wel waren er allerlei moeilijkheden gerezen, die echter allemaal op tijd overwonnen werden. Zo leek het er eerst niet op dat de familie Thottil met de goedkope chartervlucht mee zou kunnen. Indiërs mogen daarmee alleen reizen, wanneer ze naar het buitenland emigreren of wanneer ze daar gaan studeren. Dat laatste konden we gelukkig aantonen, want we hadden van prof. Collins een duidelijke uitnodiging gekregen dat zij aan de theologische fakulteit van de Free Church of Scotland mogen studeren ná hun verblijf in Nederland. En de chartervlucht kost maar ƒ 1214,— (retour), terwijl de prijs met het lijnvliegtuig ƒ 2840,— bedraagt.

Voor de twee kinderen die nog geen twee jaar zijn, hoefden we maar ƒ 86,— te betalen, maar de oudste, Manu, was precies op de dag van de vlucht, 27 augustus, jarig. Wanneer ze later gekomen waren, hadden we voor hem ƒ 393,— moeten neertellen.

En het leek er eerst op dat ze niet op tijd hun uitreisvisum uit India zouden krijgen. Nog tijdens mijn vakantie kreeg ik een expresse-brief, waarin Thottil schreef, dat ze voor het verkrijgen van hun paspoort een verklaring nodig hadden, die niet alleen door onze stichting was ondertekend (die hadden wij reeds lang gezonden), dat wij voor hun levensonderhoud tijdens hun verblijf buiten India garant zouden staan, maar die ook mede-ondertekend zou moeten worden door de Indiase ambassade in Den Haag. Maar we kregen alle medewerking. De ambassade zond het dokument per kerende post naar ons terug, waarop wij het weer aangetekend per expresse en als luchtpost naar br. Thottil verzonden.

Toen moest br. Thottil nog naar Madras voor het visum van de Nederl. consul, een afstand van ruim duizend kilometer, die hij per trein aflegde. Hij wilde per bus terugkeren, maar kwam niet op tijd. Deze bus is onderweg verongelukt, waarbij dertig personen zwaar en licht gewond werden.

Toen ze in Bombay aankwamen, bleek dat hun bevestiging van de vlucht niet vanuit Trivandrum was doorgegeven. Op het laatste ogenblik kregen ze toch nog een plaats, zodat ze ons een telegram konden sturen, waarop de juiste datum en het uur van aankomst op Schiphol vermeld stonden.

We moesten echter wel een uur wachten, voordat ze de gezondheidskontrole, de douane en de grenspolitie waren gepasseerd.

Eindelijk, daar waren ze dan. Een vriendelijke jongeman hielp hen met de koffers tot de plaats, waar wij ze mochten begroeten. Ze hadden kennis met hem gemaakt in het vliegtuig en hij bleek een gelovig christen te zijn, een Duitser, die hen ook het bekende boekje van Campus Crusade: „De vier geestelijke wetten" had gegeven. Het doet je toch even goed, wanneer je zo ineens bemerkt dat een christen in het vliegtuig zomaar tegenover anderen getuigt van het rijke Evangelie. Hoe vaak spreken wij met anderen over de rijke Zaligmaker voor arme zondaars?

Heel de Wartburg stond op stelten, toen ze aankwamen. Ik had verteld over de uiterst armoedige omstandigheden, waarin zij leefden in India en hier in huis hadden ze maar één verlangen, om ze gedurende hun verblijf in Nederland echt te verwennen.

Iedereen was vertederd over die schatten van kinderen, donkere typen met enorm grote ogen.

Wat een overgang is dat voor hen! Ze komen van Trivandrum op ongeveer 900 km afstand van de Evenaar. De temperatuur is daar nooit beneden de 20 graden Celsius. Komende vanuit het droge India leek Nederland voor hen een groen paradijs.

En dan al dat comfort van onze westerse wereld, waaraan wij allang gewend zijn geraakt. Het moet voor hen allemaal onwezenlijk zijn, alsof ze in een sprookjesland terecht zijn gekomen.

Omdat ik zelf bij hen aan huis ben geweest, kan ik me hun verbazing enigszins voorstellen. Daar is geen vloerbedekking, alleen maar stenen, waarop je loopt en waar iedereen zo maar kan binnenkomen. Altijd staan de deuren en de vensters open behalve 's nachts, en omdat er geen of althans maanden lang geen regen valt, stuift het stof overal op, wanneer iemand passeert en dringt de huizen binnen. Het zou voor een Hollandse vrouw onmogelijk zijn om de strijd tegen dat stof aan te binden. Ze zou die strijd vast en zeker verliezen.

En hier zien ze voor het eerst van hun leven een stofzuiger, die, zelfs al zouden ze zo'n ding kunnen betalen, daar een onmogelijk instrument zou zijn vanwege de macht van het voortdurend opwaaiende of opdwarrelende stof.

En dan die waterkranen! Waar je zo maar aan kunt draaien en dan komt er drinkwater uit, drinkwater dat ze ginds duur moeten betalen.

Ja, ze moeten nog aan heel veel dingen wennen. Een van de eerste avonden zagen we mevr. Thottil ineens buiten op het gras zitten met haar twee kinderen, terwijl ze de jongste de fles gaf. Het was een pracht gezicht: zij met haar Indische sari met die twee aapjes. Maar het was veel te gevaarlijk voor hun gezondheid. Eind augustus kun je in Nederland niet zo maar 's avonds op het gras zitten met twee kinderen, of het moet al heel erg heet zijn geweest overdag.

Daarmee is de Wartburg niet slechts internationaal, maar ook intercontinentaal geworden. Zeker, we hebben in het verleden wel een Columbiaanse ex-priester hier gehad, maar dat was maar voor een paar dagen en dat was zonder gezin. Behalve dan Ds. O. Molina van Venezuela, die enkele maanden bij ons is geweest.

De Wartburg is daarmee nóg meer een toren van Babel geworden. Deze familie spreekt de taal van Kerala onder elkaar en met ons Engels. Dan zijn er de twee Spanjaarden en onze Italiaan en dan nog het Nederlands. Wij hebben de gewoonte dat na tafel ieder één vers uit een bepaald gedeelte van de bijbel leest. Dan is het mogelijk dat er in vijf verschillende talen het vertroostende Woord Gods wordt voorgelezen.

Het is een hele drukte, met name voor mijn vrouw, maar het is ook prachtig werk. Het is erg fijn als je iets mag betekenen in het leven van deze mensen, die vaak zo enorm veel moeilijkheden achter de rug hebben. We kunnen alleen maar dankbaar zijn, als de Heere ons wil gebruiken als een instrument in Zijn handen om Zijn ontfermende liefde in Jezus Christus voor hen duidelijk te maken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen