EN WEEST DANKBAAR Kol. 3:15

„Uw boek 'Mijn weg naar hct Licht' ik onlangs weer eens gelezen. Ik kan erg goed voorstellen dat een terug van u op al deze gebeurtenissen u en clankbaat· maken. Toen ik las d; de grote stap gedaan hebt op 8 juli 1 kwam tk lot de onldekking dal dit reeds 25 Jaar geleden is. Misschien is voor u een reden om daar een artike aan te wijden in het maandblad".

Ilpendam

Mel enige aarzeling voldoe ik aan verzoek, omdat onzc persoon immers geen waarde is in vergelijking met grote Zaak, waarvoor wiJ leven en ken. Maar er is tussen de redaktie en lezers van het blad zulk een hechte ontstaan, dat die te vergelijken is de familierelatie, waarbij het personlijke element een grole rol speelt.

Ja, een onuitsprekeliJke dankbaar kan mij vervullen, als ik nadenk over ontelbare en zeer grote zegeningen, de Heere mij heeft geschonken; op allei gebied. Allereerst dal Hij mij uit duisternis gevoerd heeft naar Zijn derbaar Licht; maar ook op natuur gebied. Dat realiseerde ik mij opnie toen op vaclerdag mijn dochter Wil een gedicht voor mij zong, dat ze haar gitaar begeleidde en dal aldus gon: „Toen pa nog katholiek was, hij lang niet altijd in z'n sas. Hij toen netjes weggestopt, binnen de mu van het klooster opgepropt…"

Maar ieder van ons heeft veel reden dankbaar te zijn. Wij krijgen allen telbare onverdiende welcladen. G Naam zij geprezen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen