TROOST VOOR OUDEREN

Wanneer je zo'n veertig, vijftig of nog meer jaren met elkaar getrouwd bent geweest, wanneer je lief en leed met elkaar hebt gedeeld, en door de liefde én ook door onenigheid en misschien zelfs echte ruzies heen, steeds meer met elkaar vergroeid bent, en je ziet dan dat je man of je vrouw langzamerhand wegteert van ouderdom als een kaars die wegbrandt tot het laatste voedsel van het kaarsvet dat het vlammetje nog vinden kan, dan zal dat zeker heel pijnlijk zijn voor degene die gaat overblijven. Je ziet voor je ogen de scheur zich voltrekken: straks zal je lieve oudje van je worden weggerukt, degene met wie je door de jaren heen zo innig was verbonden geraakt, degene die een stuk van je eigen ziel is geworden, vanuit wie je mede dacht en voelde.

Maar wat is het dan geweldig, wanneer je beiden kinderen van God bent, wanneer je het van elkaar weet: we zijn het eigendom van Christus, en je ziet elkaar aan in eikaars Zaligmaker. Dán komt deze breuk in een heel ander licht te staan. Wanneer je dan afscheid van de ander neemt, dan kan de achterblijvende, met tranen in de ogen, zeggen tegen degene die heengaat: Groet van mij alvast de Heere en zeg dat ook ik zo intens naar Hem verlang en dat ik door en in het geloof zeker ben dat Hij ook mij straks tot Zich nemen zal. Zeg het Hem, dat ik van mijzelf weet dat ik slechts vervloeking verdien, maar dat ik op grond van wat Hij voor mij gedaan heeft, even zeker weet dat ik voor eeuwig behouden ben. Groet de Heere van mij!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen