Weest heilig, want Ik ben heilig

(1 Petrus 1:16)

Deze oproep komt onontkoombaar op ons af. We kunnen die uitnodiging tot de levensheiliging niet wegpraten, ook al doen we dat nog zo graag. Levensgroot staat die tekst daar in het Nieuwe Testament en spreekt ons aan, direkt, persoonlijk. Geen theologie over het volbrachte werk van Christus kan die tekst uitwissen.

En toch zien we in de geschiedenis altijd weer pogingen om aan die klemmende eis te ontkomen. Een kerk wil dan toch de eretitel „heilig" dragen en komt dan bv. met de volgende redenering aandragen:

1. „Wij hebben een prachtige leer, die gericht is op de levensheiliging".

Dat kan allemaal waar zijn, maar die oproep is niet: „Zorg dat jullie leer heilig is en blijft", maar: „weest GIJ heilig gelijk Ik heilig ben".

2.. „Onze kerk heeft grote heiligen voortgebracht".

De Bijbel zegt echter dat wij slechts geheiligd zijn in Christus, maar niet in andere mensen. De heiligheid van Christus wordt ons toegerekend langs de weg van het geloof, maar niet de heiligheid van andere mensen (1 Kor. 1:30).

3. „Onze kerk heeft heilige instellingen zoals het klooster".

Maar voor ieder van ons geldt: „…dit is de wil van God, uw heiligmaking" (1 Thess. 4:3). Wij moeten heilig zijn midden in de wereld. Christus heeft gebeden: „Ik bid niet dat gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart van de Boze. Zij zijn niet van de wereld, gelijk Ik van de wereld niet ben. Heilig ze in Uw waarheid; Uw woord is de waarheid" (Joh. 17:15-17).

Is Gods gebod een last of een lust voor u?

Er zijn nog wel meer van die uitvluchten die onder christenen gebezigd worden om zich te kunnen onttrekken aan de oproep tot levensheiliging. Het heeft echter geen zin om die allemaal op te noemen en vanuit de Bijbel te ontmaskeren. Laat ik kort en goed dit zeggen:

Iemand die met allerlei voorwendsels komt aandragen, waarom hij het niet zo nauw hoeft te nemen met de levensheiliging, bewijst daardoor dat de wet Gods niet in zijn hart geschreven is. Zo iemand is niet wedergeboren. Hij is geen kind van God. Hij gedraagt zich als een knecht die alleen maar werkt voor het loon en daarom geen plezier heeft in zijn arbeid.

Voor een kind van God is het een vreugde om te proberen Gods geboden zo getrouw mogelijk te vervullen. Ze zijn hem helemaal geen last, maar een lust.

Wél ervaart hij elke dag de weerspannigheid van zijn bedorven natuur, die strijd blijft voeren tegen zijn geest. Maar met die geest schept hij behagen in Gods geboden. Hij weet ook dat hij de volmaaktheid hier op aarde nooit zal bereiken, maar desondanks streeft hij er altijd weer naar. Hij streeft daarnaar in alle rust, zonder krampachtigheid, omdat hij weet dat achter hem geen God staat die hem voortdrijft met de zweep, geen dreigende God, maar een Vader die hem genadig is in Jezus Christus; én omdat hij zich door het geloof één mag weten in Jezus Christus, met Wie hij mede gekruisigd is, Christus die in hem leeft (Gal. 2:20).

Hoe word ik een kind van God?

……zodat ook ik er plezier in krijg Gods geboden te volbrengen. Dat wordt heel kort en kernachtig gezegd in de proloog van het Johannes-evangelie, die vroeger steeds aan het slot van elke mis werd gelezen, met name in vs. 12: „Maar zovelen Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven".

„Zij die Hem aangenomen hebben … die in Zijn Naam geloven", is het zo eenvoudig? zo hoor ik menige lezer vragen.

Ons antwoord: Inderdaad, zo eenvoudig is het. Een kind kan het begrijpen. Dat heeft de Heere trouwens Zelf gezegd (zie Matth. 11:25).

Maar … al is het dan gemakkelijk te begrijpen voor het verstand, wat daarmee bedoeld wordt, tóch is het van de andere kant ook heel moeilijk. Want dat aannemen van Christus, dat geloven in Zijn Naam, is iets van het hart, van onze diepste persoonlijkheid.

Dat geloof, die aanvaarding van Christus, raakt ons diepste zelf. Dat geloof betekent de erkenning dat wij zondige mensen zijn, die alleen maar Gods toorn verdienen, van de andere kant betekent dat geloof de overgave in vertrouwen aan Christus als onze enige en volkomen Redder en Zaligmaker.

En tot zulk een belijdenis van het hart kunnen wij nooit uit onszelf komen. Alles in ons verzet zich tegen zulk een ootmoedige erkenning van eigen ongerechtigheid en bederf. Wij groeien op met een enorm taaie zelfhandhaving, die wijzelf nooit kunnen doorbreken.

Het wonderwerk van Gods genade

Maar wie brengt dan die radikale innerlijke omvorming tot stand, waardoor ik mijn eigen „ik" opgeef en alles alleen van Christus verwacht?

Dat wil Christus doen door Zijn Woord en door Zijn Heilige Geest. Wanneer wij geregeld biddend de Bijbel lezen en ernstig naar het Woord Gods luisteren, dan gaat dat Woord steeds dieper tot ons doordringen. Dat Woord keert dan niet ledig weer, maar brengt ons tot een antwoord. Wij moeten er op reageren, hetzij positief, hetzij negatief, hetzij door verzet, hetzij door openheid.

Soms kan dat Woord lange tijd onze weerzin oproepen, omdat we heel goed voelen dat we er geestelijk helemaal aangaan, wanneer we ons radikaal voor dat Woord openstellen. Maar als het de Heere behaagt, dan zet Hij zijn werk in ons voort, ondanks ons aanvankelijke verzet. De Heere nadert dan door dat Woord steeds dichter tot de kern van onze persoonlijkheid, ons eigen „ik", totdat we ineens (of geleidelijk) naakt voor Hem komen te staan in onze zonde en zelfzucht. Dan wordt een mens verbroken. Dan valt alles stil in Hem en kan hij innerlijk alleen maar zijn schuld uitsnikken.

Maar dan voltooit de Heere ook Zijn werk. Hij toont ons, wie Hijzelf is: onze, mijn volkomen Zaligmaker, die Zichzelf helemaal gegeven heeft om ons uit onze eeuwige nood te redden. En dan kunnen we niet anders meer dan uitroepen: „Heere, ik neem U aan, ik geloof in Uw Naam".

Maar als wij dan zo innig met Christus verbonden zijn, dan ontvangen wij ook de macht kinderen Gods te worden. Dan kunnen wij vreugde krijgen in Gods geboden, zodat wij Hem niet meer gedwongen dienen als slaven, maar met de vrijheid, waarmee Hij ons heeft vrijgemaakt. Wonderlijk is Gods barmhartige liefde!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen