In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

Vreugde

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Vreugde

4 minuten leestijd

De apostel Paulus schrijft: „In Hem verheugt gij u met een onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde" (1 Petr. 1:8).

Kent u die vreugde? Of meent u dat Petrus overdrijft? In deze rotte wereld kun je toch niet echt blij zijn. Je ergert je voortdurend aan het egoïsme van de mensen rondom je heen. Overal is onenigheid, ruzie, vijandigheid, oorlog.

Dacht u dat Petrus in een andere wereld geleefd heeft, dat hij heeft zitten te jubelen, omdat hij altijd met lieve mensen in aanraking kwam?

Welnee, Petrus heeft ook een heel moeilijk leven gehad. Hij kon soms nachten wakker liggen van de problemen, waarmee hij te worstelen had, vaak in eigen kring. Hij wist niet wat hij ermee aan moest. Hij wilde zoveel mogelijk de lieve vrede bewaren. En in die poging ging hij soms te ver, zodat hij zijn broeder Paulus tegenover zich kreeg. Leest u maar Gal. 2:11-14. Dat moet erg beroerd geweest zijn voor Petrus. Dagenlang moet hij er kapot van zijn geweest, en dan niet zozeer vanwege die openlijke terechtwijzing — hij, de grote Petrus, de Rotsman! —, maar omdat zijn geweten hem aanklaagde. Paulus had gelijk gehad. Petrus was niet helemaal eerlijk geweest. Hij had een beetje geschipperd met zijn beginselen. „Hoe kunt gij dan de heidenen dwingen zich als joden te gedragen?", zo had Paulus hem verweten. Ja, dat had hij gedaan. Hij had zich vergrepen aan de vrijheid der kinderen Gods. Hij had nodeloze lasten willen opleggen aan de verlosten door het bloed van Gods Zoon.

Maar tóch die vreugde!

Ja, Petrus was er één keer heel, héél grondig naast geweest. Toen had hij onder ede verklaard: „Die (Christus)? Die ken ik helemaal niet!". En dat nog wel in een van de moeilijkste uren van zijn Meester, toen Jezus alleen stond tegenover het Sanhedrin, dat Hem met giftige ogen aankeek en Zijn dood wilde.

En tóch die vreugde!

Wat is dan het geheim van die vreugde? Dat is zijn bekering, zijn geloof in Jezus Christus, zijn overgave aan Hem als zijn enige en volkomen Zaligmaker. Dat is zijn ervaring van de vergeving van zijn zonden, elke dag opnieuw. Ook toen hij zich uit vrees voor de kring van Jakobus had laten overhalen tot huichelarij en de christenen uit de heidenen mee had gegeseld met de zweep van de joodse wet, ook tóén mocht hij opnieuw ervaren, dat de Heere hem wilde vergeven; zoals de Heere hem zelfs die verschrikkelijke zonde van de verloochening wilde vergeven. Hij had het mogen ervaren, dat de Heere altijd weer opnieuw met een zondig mens beginnen wil, die Hij geroepen heeft uit de duisternis naar Zijn wonderbaar licht (1 Petr. 2:9).

Dat is de vreugde van een christen!

Te weten dat je voor altijd met God verzoend bent, doordat Jezus Christus borg voor je wil staan. Zo ben je nooit meer echt eenzaam. Zo kun je altijd spreken met Iemand. Hij leeft dan in je en jij mag leven in Hem.

Je ergert je dan niet meer zozeer aan het egoïsme van de mensen rondom je heen. Dat wordt dan anders. Dan ga je je steeds meer ergeren aan je eigen egoïsme. Dan zie je steeds scherper je eigen zelfzucht in al zijn verschillende vormen. Christus bewerkt dat in je. Wanneer Hij, de Heilige, in je is gaan wonen door Zijn Heilige Geest, dan ga je jezelf steeds meer tegenvallen. Tegenover Zijn licht zie je dan je eigen duisternis.

Christus laat al die rottigheid en gemeenheid in u NIET zien om u daarmee te kwellen, N I E T om u dat te verwijten, maar om u daarvan te bevrijden.

En die bevrijding van ons zondige „ik" is een nieuwe vreugde. We willen allemaal graag vrij zijn, vrij van die gebondenheid aan onszelf, vrij om andere mensen waarachtig lief te hebben en om niet meer gedwongen te zijn steeds maar je eigen pleziertjes, je eigen eer, je eigen geld na te jagen.

Ja, Christus is een machtige Heiland. Geprezen zij Zijn Naam, omdat Hij ons vrij wil maken van de schuld en van de macht van de zonde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 mei 1973

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

Vreugde

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 mei 1973

In de Rechte Straat | 32 Pagina's