Tenminste

Dat is de naam van een „maandblad voor informatie en gesprek over de verhouding Reformatie/Rome" en is „een gezamenlijke uitgave van:

Evangelische Maatschappij en Deputaten Reformatie/Rome van de generale synode der gereformeerde kerken in Nederland en de Nederlandse Gustaaf Adolf Vereniging".

In „Tenminste" van april 1973 lazen we een beschouwing van J.v.R. over de weinige vordering van de oecumene met Rome in Nederland.

J.v.R. vervolgt dan: „Droevig wordt het echter als, zelfs binnen het kader van het protestantisme, de ene modaliteit op z.g. principiële gronden van geen samenwerking met de andere wil weten", en hij spreekt dan zijn verontwaardiging uit over het feit dat de gereformeerde kerkeraad van de Noord-Oost Polder en van Almelo wél bereid waren orthodoxe hervormde predikanten op de kansel wilden toelaten, maar niet met name genoemde vrijzinnige predikanten.

Met instemming haalt J.v.R. de r.-k. priester aan, die in het r.-k. blad „Kosmos en oecumene" zijn bezwaren had geuit tegen de uitdrukking: „Jezus is God". Hoe treurig dit verhaal van J.v.R. in „Tenminste" ook is, we weten nu tenminste wat „Tenminste" beoogt: een oecumene op grond van de volledige uitholling van het Evangelie, een oecumene van „noch vis noch vlees", van „noch heet noch koud", het strijden voor een wettige plaats van de vrijzinnigheid binnen de Reformatie zowel als binnen de r.-k. kerk. Of toch niet? Zie het artikel hiernaast.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen