Wij reiken geen bekeringsdiploma's uit

Wanneer wij soms in ons blad getuigenissen publiceren, dan willen wij daar helemaal niet mee zeggen dat wij zulk een verhaal als een echte bekeringsgeschiedenis beschouwen. Dat zou een grote aanmatiging zijn. Wij kunnen iemands hart nooit doorgronden.

Bovendien, als wij in staat zouden zijn om de echtheid van iemands bekering vast te stellen, dan zouden wij als gevolg daarvan ook moeten kunnen uitmaken, wanneer iemand NIET oprecht bekeerd is.

Toch schijnen sommige lezers dat niet helemaal te begrijpen, want we kregen in het verleden wel eens een reaktie in deze zin: Hoe kunt u dit of dat getuigenis publiceren; het is volgens mij helemaal geen echte bekering.

Nee, publikatie van een getuigenis in ons blad betekent beslist niet een soort bekeringsdiploma.

Waarom wij dan soms toch getuigenissen publiceren? Omdat we in dat geval menen dat zulk een verhaal ons allemaal wat te zeggen.heeft. Nogmaals, ook daarin kunnen wij ons vergissen. De een kan door een getuigenis aangesproken worden tot in het diepste van zijn ziel, omdat hij in dat verhaal de strijd van zichzelf herkent. En een ander kan erdoor geïrriteerd worden om welke reden dan ook.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen