Een protestantse biecht?

Sommige r.-k. lezers zullen zich met verbazing hebben afgevraagd: Zijn de protestanten in Canada bezig met het uitvoeren van het sakrament van de Biecht?

Nee, dat is beslist niet het geval. De schuldbelijdenissen die daar plaats hebben, zijn van een heel ander karakter dan de biecht van de zonden aan een r.-k. priester. In de eerste plaats is die schuldbelijdenis geheel vrijwillig. Op geen enkele wijze wordt gezegd: Als je je zonden niet openlijk belijdt, dan schenkt ook God je geen vergeving. Rome echter beweert dat iemand die zijn doodzonden niet aan een priester wil belijden, voor eeuwig verloren gaat.

Vervolgens is het een gehoor geven aan de raad van Jakobus: „Belijdt elkander de misdaden" (Jak. 5:16). Elkander…. dat is dus niet aan de priester.

In de derde plaats gebeurt dit onder inspiratie van het Woord en van de Heilige Geest. Het zou volkomen onjuist zijn, wanneer een protestantse kerk zulk een openlijke schuldbelijdenis zou willen „invoeren". Dat zou in strijd zijn met het spontane, vrijwillige en innerlijke karakter van deze schuldbelijdenis. Schuldbelijdenis is alleen dan zinvol, wanneer ze voortkomt uit verbrokenheid des harten voor het aanschijn van God. Maar een verbrokenheid des harten kan slechts door de Heilige Geest gewekt worden, maar niet door de dienaren van de kerk, en een schuldbelijdenis kan dus ook geen sakrament zijn, dat krachtens eigen werkzaamheid de vergeving der zonden tot stand zou brengen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen