ENKELE

Wat mij (H.J.H.) in deze berichten zo bijzonder verblijdt, is dat deze opwekking duidelijk verbrokenheid des harten en levensvernieuwing heeft teweeggebracht. Dat zijn kenmerken van een waarachtige bekering.

Wanneer zal ook hier in Nederland de tijd aanbreken, dat men de christenen niet slechts kan herkennen aan minder of meerder vrome woorden en gewoonten, maar ook aan de vrome daden; dat men het in de zakenwereld weet: O, die christenen, daar kun je absoluut op vertrouwen en als ze soms niet helemaal juist zijn geweest, dan maken ze dat toch vroeg of laat weer in orde?

Wat zou de naam van Christus dan geprezen worden, wanneer men dat van de christenen zeggen kon!

En het tweede wat mij zozeer verheugt, is dat er niet op het gevoel wordt gewerkt. Dat heeft mij vaak zo tegengestaan in allerlei opwekkingssamenkomsten. De Heilige Geest heeft het niet nodig dat ons gevoel eerst wordt opgezweept door allerlei soort muziek en gezang. En waarom moeten wij, Nederlanders, in de handen klappen of de handen omhoog steken, zoals men dat in het zuiden doet? Als ik erg blij ben, dan wrijf ik in mijn handen en als mijn jongens zien dat Ajax weer een prachtgoal heeft gemaakt, dan springen ze rond en steken beide handen in de lucht en roepen: hoi, hoi! Als gelovigen hoeven wij de zuiderlingen niet na te apen, maar mogen we onszelf zijn met onze eigen wijze van uitingen van blijdschap en droefheid.

En dat hoeft toch ook niet min of meer op kommando. Stel u voor dat we ineens allemaal samen onder een lied in de handen gaan wrijven. Ook al is dat voor mij persoonlijk een uiting van mijn blijdschap, ik zou een tegenzin hebben in zulk een gezamenlijk handenwrijverij. Alsjeblieft, laten we toch in alles oprecht blijven.

In de derde plaats: Als je dit leest, zou je geneigd zijn om zo naar Canada te vliegen en daar te gaan delen in de opwekkingsvreugde of om enkele broeders daar naar toe af te vaardigen en mee hun reis te betalen.

Op zichzelf is dat misschien goed, mits we dat maar niet zien als een noodzaak om het opwekkingsvuur vanuit Canada naar hier over te brengen. Dan zou dat lijken op een Marathonloper, die het olympische vuur van de ene stad naar de andere overbrengt. De Heilige Geest is soeverein en kan Zelf wel de overtocht van Canada naar Nederland maken, wanneer dat Hem behaagt.

Maar in elk geval moeten deze berichten voor ons een aansporing zijn om intenser dan ooit te bidden om zulk een opwekking ook voor Nederland. Laat zulk een gebed dan opstijgen vanuit de verootmoediging, dat wij alle recht op zulk een begenadiging volkomen verbeurd hebben en nog elke dag verbeuren door onze zonden en vanuit de smeekbede: Heere, doe het om Uws Naams wil!

FONSJANSEN : „Als kerkelijke leiders de kool en de geit willen sparen, schieten ze een bok

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen