VAN DE KANSEL NAAR

Ds. de Vries was door ziekte verhinderd om de avond in de Oude Hervormde Kerk te Scheveningen te openen. Daarom viel deze taak terug op de voorzitter van ons comité I.R.S. van Den Haag en omstreken, br. R. T. Westerduin. Hij had dat al eens meer gedaan.

Alles verliep normaal. Br. Westerduin heette iedereen welkom en sprak een woord ter bemoediging temidden van de verwarring, waarin wij leven, waarna hij voorging in gebed.

Wij wisselden onze plaatsen en ik hield mijn toespraak over de verzoening. Toen ik klaar was en de zang voor de pauze had aangegeven, kwam de koster met een briefje naar mij, waarop stond te lezen:

„Dhr. Westerduin is niet goed geworden en naar het ziekenhuis gebracht en intussen overleden".

Wat een aangrijpend bericht! Zo maar ineens moest ik nu de taak overnemen van iemand die zo juist de eeuwigheid was ingegaan, geroepen door de almachtige God, die het leven van ons allen in handen houdt. Br. Westerduin zou nl. de samenkomst ook sluiten.

Ik zag daar voor mij het briefje met de orde van de avond, die hijzelf had opgemaakt. Het grootste gedeelte was getypt, maar sommige dingen had hij blijkbaar pas in de konsistorie met de hand ingevuld. Daaronder de titel van de liederen die door het koor zouden gezongen worden en ook het laatste gezang: „'k Wil U, o God, mijn dank betalen, U prijzen in mijn avondlied; het zonlicht moge nederdalen, maar Gij, mijn Licht, begeeft mij niet". Br. Westerduin was chr. gereformeerd en daarom niet thuis in de gezangenbundel van de hervormde kerk.

Zo sprak br. Westerduin nog tot mij vanuit dat briefje van de orde van de samenkomst, terwijl hij reeds in direkt gesprek mocht verbonden zijn met zijn Heere.

En wat is het schot tussen tijd en eeuwigheid dan toch dun! En wat een vertroosting is er weggelegd voor Gods kinderen! Zij mogen weten dat ze niet in een donkere afgrond stappen, maar opgevangen worden door Gods genadige Vaderarmen, van de Heere die trouw is aan Zijn belofte in Jezus Christus.

Aan het einde van de samenkomst heb ik de mededeling gedaan van het overlijden van br. Westerduin en verzocht staande te zingen het laatste vers van datzelfde gezang:

Ik weet aan wie ik mij vertrouwe,
al wisselen ook dag en nacht;
ik ken de rots, waarop ik bouwe,
Hij feilt niet die uw heil verwacht.
Eens aan de avond van mijn leven
breng ik, van zorg en strijden moe,
voor elke dag, mij hier gegeven,
U hoger, reiner loflied toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen