2 of 7 SAKRAMENTEN

In het centrum van het Nieuwe Testament staan twee heilige handelingen, die door Christus zijn opgedragen aan de Gemeente nl. de Doop en het Heilig Avondmaal. De bedoeling van die handelingen is het heil dat Christus bracht, uit te beelden. De Doop verzinnebeeldt de afwassing van de zonde, het sterven, begraven worden en opstaan van Christus, de inlijving in Zijn levende lichaam, de Gemeente, waarvan Hij het Hoofd is.

Het Heilig Avondmaal verzinnebeeldt Jezus Christus als het voedsel voor onze zielen, Zijn offer aan het kruis, waaraan wij deel krijgen door het geloof; en dit geloof wordt zinnebeeldig weergegeven door het eten en drinken.

Omdat deze heilige handelingen echter door Christus bevolen zijn en omdat ze Zijn verlossende aanwezigheid uitbeelden, zijn ze méér dan tekenen. Christus Zelf is in die tekenen op bijzondere wijze ons nabij. Hij spreekt ons in die tekenen vertroostend toe. Hij verzekert ons daardoor dat Hij trouw is aan Zijn belofte en dat wij altijd op Zijn barmhartigheid mogen rekenen. Daarom worden de sakramenten genoemd: heilige tekenen en zegelen.

Zijn er méér dan die twee sakramenten? Zijn er meer van die heilige handelingen, die Christus ons bevolen heeft?

Volgens mij zou alleen de voetwassing hiervoor in aanmerking kunnen komen (Joh. 13:20). Jezus draagt immers in vs. 14 aan zijn apostelen op om ook elkaar de voeten te wassen. Uit het geheel is echter duidelijk dat het hier niet gaat over een symbolische handeling, maar over een stukje dienstbaarheid en betoon van nederigheid.

In vs. 15 zegt Jezus dan ook: „Want Ik heb u een voorbeeld gegeven". De sakramenten zijn echter geen voorbeelden voor ons ter navolging, maar uitbeeldingen van het heil dat Christus voor ons verworven heeft.

Hoe zit het nu met de andere vijf Sakramenten, die de r.-k. kerk bovendien heeft? Laten wij ze één voor één nagaan en toetsen aan de Bijbel.

In dit nummer:

HET SAKRAMENT VAN HET VORMSEL

De Nieuwe Katechismus zegt hierover o.a.: „Namens God de hand op iemand leggen, wil zeggen iemand plaatsen in de sfeer van God. Met dit gebaar geven de apostelen aan de christenen Gods Geest. Petrus en Johannes legden hun dus de handen op en ze ontvingen de Heilige Geest" (Hand. 8:17). Nog steeds wordt als de christen opgroeit naar volwassenheid, dit teken aan hem gesteld. (..) Dit is het sakrament dat de Doop verder voltooit" (p. 301).

WAAR STAAT DAT IN DE BIJBEL?

Waar staat ergens in de Bijbel dat wij, mensen, aan anderen de Heilige Geest kunnen geven? Is dit geen aanmatiging, wanneer wij menen dat wij over deze Heilige Geest, deze derde Persoon van de Drieënige God, aldus kunnen beschikken? Zeker, we lezen dat God soms naar aanleiding van uiterlijke tekenen zoals de handoplegging de Heilige Geest schenk. Maar dat is nog heel wat anders dan de bewering dat degene die die handoplegging verricht, de Heilige Geest geeft. De Nieuwe Katechismus: „De bisschop legt zijn hand op hun hoofd en zalft met chrisma hun voorhoofd. Het chrisma dat de geur van de doordringende Geest verzinnebeeldt, zalft hen tot volkomen lidmaat van „een koninklijk priesterschap, een heilige natie, Gods eigen volk" (1 Petr. 2:9) - (p. 302).

WAAR STAAT DAT IN DE BIJBEL?

Maar dat is pure fantasie? Waar staat in de Bijbel wat wij pas door het vormsel, met name door de zalving, tot volkomen lidmaat van het volk Gods worden?

Ik meen dat er slechts dit onderscheid gemaakt kan worden: Een kind van gelovige ouders is geheiligd in hen (1 Kor. 7:14). Zulk een kind behoort dus reeds op een of andere manier tot het volk Gods. Maar dit „behoren tot" moet tot voltooiing worden gebracht, wanneer het later met volle bewustzijn tot persoonlijk geloof in Jezus Christus komt.

DE NIEUWE KATECHISMUS:

„Het feit dat het vormsel alleen door de bisschop gegeven wordt (behoudens in stervensgevaar, in welk geval ook de pastoor of rector van het ziekenhuis mag vormen) heeft een diepe zin: de bisschop is de door God geplaatste geestdrager en de eigenlijke dienaar van de Sakramenten. Hij geeft het Sakrament van de Geest, de voltooiing van de Doop" (p. 303-304).

WAAR STAAT DAT IN DE BIJBEL?

Weer moeten we vragen: Waar staat in de Bijbel dat de bisschop de door God gezonden geestdrager is? Immers nergens! Wat hebben we dan nog aan de Bijbel, als we er zo volkomen op los kunnen fantaseren? En waar staat in de Bijbel dat de pastoor of rector van het ziekenhuis in plaats van de bisschop in stervensgevaar het vormsel kan toedienen, dus „de Geest geven"? Hoe durven wij de uitstorting van de Pinkstergeest te binden aan zulke dorre kerkrechtelijke bepalingen? Dat is toch immers innerlijk tegenstrijdig met de Heilige Geest, die vergeleken wordt met de wind: „Gij weet niet vanwaar hij komt of waar hij heengaat" (Joh. 3:8).

ONZE VRAAG AAN PROTESTANTEN: WAAR STAAT DAT IN DE BIJBEL?

Waarom hebben wij in onze kerken die handoplegging niet meer? Neen, niet als sakrament, want het is niet een door Christus bevolen heilige handeling. Maar als er Gemeenteleden zijn, die méér vervuld willen worden door Gods Geest en die van de oudsten van de Gemeente vragen dit tot uitdrukking te willen brengen in de handoplegging, mogen wij dat dan weigeren?

Misschien zegt iemand: Ja, maar dat was voor het begin van de christenheid. Mijn vraag is dan even goed aan hém: Waar staat dat in de Bijbel? Als Paulus in Hand. 19:6 de handen oplegde en de Heilige Geest kwam over de leerlingen van Apollos, lees ik niet: „En hiermee werd de handoplegging afgeschaft". Ook wij, protestanten, mogen niets aan de Bijbel toedoen of ervan afnemen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen