Het wonder der verzoening aangetast

Naar aanleiding van het boek van dr. Wiersinga schreef prof. C. Veenhof in Opbouw:

„De leer der vrijzinnigen bestaat globaal genomen hierin dat God in Christus de verbroken verhouding tot de wereld hersteld heeft door in Hem zijn liefde te openbaren, de van Hem vervreemde mens van deze liefde te overtuigen en hem zo tot berouw en omkeer te brengen. Christus' dood is de hoogste openbaring van deze liefde.

Op zichzelf is deze gedachte Schriftuurlijk. Maar men tast het wonder der verzoening op fatale wijze in het hart aan wanneer men daarbij de „zoening" van onze zonde, de voldoening aan het recht Gods door het offer van Christus buiten beschouwing laat. Zonder deze bloedstorting geschiedt geen vergeving! Zonder de bloedstorting van Christus is er van geen „verzoening" sprake. Gods recht moet daarin als heilig en onaantastbaar uitgeroepen worden. Daarom is het lijden en sterven van onze Heiland zo diep en onuitputtelijk. Het is ook het allesbeheersende bewijs hoe verschrikkelijk en verfoeilijk in Gods ogen de zonde is. Die zonde moet bedekt, ze moet „gezoend" worden! En zij werd bedekt en „gezoend" door Christus die priester en offer tegelijk is. De toorn Gods over de zonde is zo groot dat Hij die eer Hij ze ongestraft liet aan zijn enige en lieve Zoon Jezus Christus gestraft heeft.

Dit gelovende kon Luther eenmaal de prachtige en diepe woorden schrijven: „Gij, Heere Jezus, zijt mij rechtvaardigheid, maar ik ben uw zonde; Gij hebt het mijne als het uwe aangenomen en mij het uwe gegeven; Gij hebt aangenomen dat wat Gij niet waart, en mij gegeven dat wat ik niet was"."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen