Wat is er in INDIA gaande?

Nee, we bedoelen niet de kwestie van de Indiase meisjes, die volgens berichten in sommige r.-k. bladen aan Europese orden zouden zijn „verkocht" om daarmee de leegstromende kloosters te bevolken. Dergelijke onderwerpen zijn voldoende in de wereldpers en met name ook in de r.-k. pers besproken en dan heeft het geen zin dat wij daar achteraf nog eens op terug komen. Bovendien houden wij er niet van over schandalen uit te wijden. Wij willen zoveel mogelijk positief het Evangelie verkondigen.

Wat wij dan wél bedoelen? Wij krijgen de laatste tijd nog al eens brieven van Indiase ex-priesters en daaruit krijgen we de indruk dat de r.-k. kerk ook daar aan het wankelen is. De provincie Quebec in Canada, de republiek Ierland en de staat Kerala in India waren tot nog toe de sterkste bolwerken van de r.-k. kerk ter wereld. Rome heerste daar op permachtig. Een van deze bolwerken schijnt nu ten prooi te zijn aan innerlijke verdeeldheid, nl. de r.-k. kerk in de staat Kerala.

Zo ontving ik o.a. van de ex-priester Joseph Thottil uitvoerige brieven, waaruit ik het volgende graag citeer:

Als een bosbrand …

„Ik behoorde tot de orde van de karmelieten van de Kerala Syrische Kerk. Ik was gekozen tot lid van het hoogste wetgevende lichaam van die congregatie, het Generaal Kapittel. Bovendien was ik drie achtereenvolgende keren gekozen tot lid van het provinciale kapittel van de provincie St. Jozef. Verder was ik sekretaris van de Raad van Beheer van The Deepika, het derde grootste dagblad van onze provincie, met bijna 100.000 abonnees. Ik had veel spreeken preekbeurten in Kerala, zodat de mensen mij daar goed kennen.

Als lid van de hoogste raden en comités had ik toegang tot alle verslagen en geheime dokumenten, waarin de diktatoriale macht zo duidelijk zichtbaar wordt die de romeinse Curie wil uitoefenen over de kerk van Kerala, die zij tot slaaf wil maken van haar religieus imperialisme.

Dat was één van de redenen, waarom ik uittrad met niets anders dan het wapen van Gods Woord en de overtuiging dat ik strijden moet tegen de r.-k. kerk in Kerala om de ongeveer 8000 priesters, 20.000 nonnen en drie miljoen overige rooms-katholieken te bevrijden van de machten der duisternis en hun het rijke licht van Christus te verkondigen.

Met dit doel was ik een eigen tijdschrift begonnen in het Malayalan, de taal van Kerala. Ik had het tot titel gegeven: „De Nieuwe Mens". Ik stelde daarin de korrupte kerkdiplomatie aan de kaak. En deze publikaties sloegen als een bosbrand door Kerala heen. De r.-k. kerk kwam in het geweer. De 17 bisschoppen en mijn oversten spanden samen om mij financieel aan de grond te krijgen. Dat is hun gelukt. Ze bedreigden degenen die mij steunden en na de 15de uitgave moest ik het blad stopzetten.

Ik publiceerde een boek: „De verschillende gezichten van de r.-k. kerk". Dat werd goed verkocht en daardoor kon ik enkele schulden afbetalen. Na de publikatie van dat boek nam ik ontslag als lid van de r.-k. kerk en van mijn kloosterorde op 8 sept. 1971.

De r.-k. kerk wilde mij volkomen uitschakelen. Ze verspreidden het gerucht dat ik gek geworden was. Familieleden kwamen mij opzoeken en wilden mij dwingen naar een krankzinnigengesticht te gaan. In die kritieke situatie ben ik met behulp van vrienden er in geslaagd uit de klauwen van de r.-k. kerk te vluchten en verblijf thans in het Christ Nagar Mission Centre.

Christus alleen!

Op uw verzoek wil ik graag mijn nieuwe levensovertuiging uiteenzetten.

Ik heb bij mijn priesteropleiding steeds veel belangstelling gehad voor de Bijbel. Zeker, die belangstelling kwam meer voort uit verlangen naar wetenschappelijke theologische vorming dan uit behoefte aan verlossing van mijn zonde door geestelijke en persoonlijke vereenzelviging met de Zaligmaker Jezus Christus. Toch heeft die studie van de Bijbel mij geholpen bij mijn pastorale werk als priester en vooral nu heb ik daar veel voordeel van.

In en door de Bijbel spreekt God tot de mens, treedt met hem in kontakt, trekt hem in liefde tot Zich, neemt bezit van hem en redt hem aldus. De Bijbel is het geopenbaarde Woord van God, de levende epifanie (verschijning) van de goddelijke Werkelijkheid, die de zondaar onverbiddellijk dagvaardt voor Zijn rechterstoel en tegelijk hem onstuimig en grootmoedig Zijn barmhartige en reddende Wil openbaart.

Wanneer de mens door het geloof in Christus, de „weerkaatsing van Zijn heerlijkheid en het beeld van Zijn Persoon", de drieënige God bereikt in Zijn hemelse woning, dan is de mens gered. Wanneer Gods Geest een zondaar met Zich verbonden heeft, dan is er geen ontsnapping meer mogelijk. Voor altijd staat hij geschreven in de handpalm Gods. Hij is voor eeuwig vrijgesproken van de verdoemenis. Want Christus is het begin en het einde, de alpha en de omega, van het mensdom. En de zondaar wordt zalig door het levende, het dynamische, het onvoorwaardelijke geloof in Jezus Christus, en door dat geloof in Hem alleen. Niet Christus PLUS nog iets anders redt, nee, Christus alleen. Hem zij alle eer! Dus niet Christus plus de paus, plus een dood-georganiseerde, institutionele, autoritaire, sociaalpolitieke triomfalistische kerk, - dat is de levende voortzetting van het vroegere sanhedrin in onze dagen -, de roomskatholieke kerk.

De gemeenschap der heiligen

Ik geloof in de levende gemeenschap der heiligen door het geloof in Christus. Deze gemeenschap groeit tot de volle gestalte van de „Nieuwe Schepping", de „Nieuwe Mens", wanneer wij ons gehele leven wijden aan de opdracht het Evangelie Gods in getrouwheid te verkondigen en daarvan te getuigen in ons dagelijks leven. Deze gemeenschap wordt versterkt door het onderlinge leven in Zijn liefde en moet gemodelleerd worden naar het patroon van de oorspronkelijke christelijke gemeenten van de Handelingen, die tesamen kwamen in de naam van Jezus Christus, terwijl zij alles gemeenschappelijk hadden en volhardden bij het breken van het brood en vervuld werden van de Heilige Geest.

Een zondaar wordt gered en omgevormd tot een „nieuwe mens", wanneer hij leeg wordt van zichzelf in berouw en verbrokenheid des harten en zichzelf in onwankelbaar geloof uitstort voor Hem, die vergiffenis heeft geschonken, aan de vrouw die betrapt was op overspel en aan de verloren zoon. Wanneer zulk een zondaar eenmaal gered is, dan kan hij een getuige van Christus worden, wanneer de Heilige Geest hem vervult met kracht van omhoog en hem verrijkt met Zijn gaven.

Mijn plannen voor de toekomst?

Graag wil ik u ook cp die vraag antwoorden. Het is voor mij op dit moment onmogelijk om terug te keren naar Kerala. Mijn persoonlijke veiligheid zou daar in gevaar zijn. Ik help nu zoveel mogelijk in het Christ Nagar Mission Centre hier.

Maar mijn dorst om de priesters en nonnen van Kerala te helpen is nog niet gedoofd. Ik hoop van hieruit iets voor hen te kunnen doen. Verschillenden van hen hebben kontakt met mij opgenomen.

Vijf priesters hebben besloten de kerk te verlaten, maar we hebben er sterk bij hen op aangedrongen dat ze ermee zouden wachten, want wij kunnen ze niet helpen en ze zouden alleen maar verhongeren of weer na enige tijd met hangende pootjes terug moeten keren naar de r.-k. kerk om daar hun straf te ondergaan.

Dertig priesters van het bisdom Coirnbatore hebben een ultimatum naar hun bisschop gestuurd, waarin zij eisen dat bepaalde onrechtvaardigheden teniet worden gedaan. Ze hebben ook kontakt met ons opgenomen. Wat voor antwoord moeten we hen geven? Kunt u ons hieromtrent raden?

Een groep van zeven zusters van de congregatie van de „Aanbidding van het Allerheiligste Sakrament" heeft ook besloten het klooster te verlaten. We hebben ook haar moeten schrijven: Wacht nog; wij weten voor u nog geen oplossing.

Een non is intussen uitgetreden. Zij studeert medicijnen en kan na één jaar klaar zijn. Dan kan ze in een ziekenhuis van de staat werken en is financieel volkomen onafhankelijk van de r.-k. kerk. Indien u mij de eerste drie maanden zoudt kunnen helpen, dan ben ik over de grootste moeilijkheden heen.

P.S. Een priester van het bisdom Palai (Kerala) is vandaag bij mij gekomen. Hij verblijft nu eveneens in ons centrum. Een paar maanden geleden besloot hij al zich bij ons aan te sluiten. Maar wij raadden hem aan nog wat te blijven. Hij kon echter een leven tegen zijn diepste overtuiging niet voorzetten. Hij voelde het aan als huichelarij. Hij opende zijn hart voor zijn parochianen. Hij is doctor in de filosofie. Meerdere details in een volgende brief.

Intussen wacht ik met spanning op uw antwoord.

De uwe in Zijn dienst,

EEN KORT P.S. VAN ONS:

Wanneer u weer uw abonnementsgeld overschrijft, gedenkt dan ook deze nood van India.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen