Ga de ark binnen

„De Here zeide tot Noach: Ga gij en uw ganse huis in de ark; want u heb ik gezien rechtvaardig voor Mijn aangezicht in dit geslacht" (Gen. 7:1).

Daar is een grondig verschil tussen de situatie van Noach vóór en na zijn intrede in de ark. Zolang hij zich buiten de ark bevond, stond ook hij bloot aan de uitwerking van Gods toorn, precies zoals zijn tijdgenoten. Als hij hun gezelschap verkozen had boven de intrede in de ark, dan zou ook hij verdronken zijn, precies zoals de anderen. Het was niet zijn rechtvaardigheid, het was niet zijn geloof, het was geen enkel goed werk dat hem heeft gered. De redding kwam alleen van de ark. Wij hoeven geen 120 jaar te werken aan een ark voor ons behoud zoals Noach deed. De Here Zelf heeft een ark voor ons bereid. En nu is de vraag: Bent u binnen of buiten die ark? Indien u daarbinnen bent, bent u gered, maar anders niet. Indien u buiten blijft, dan staat u voortdurend onder de bedreiging van Gods oordeel; dan zult u eenmaal onder de eeuwige zondvloed worden weggespoeld en eeuwig sterven zonder dood te gaan.

Die ark die God voor ons bereid heeft, is Jezus Christus. Hij alleen is het die ons redt. Het binnengaan in die Ark des behouds gebeurt door het geloof. Maar het is niet dat geloof wat ons redt. Evenmin als het binnengaan in de ark Noach en de zijnen redde. Het zijn binnen de ark beschutte hen voor de toorn Gods die zich ontlaadde in de zondvloed.

Zolang ze voor de ark bleven zuchten: Wanneer mogen we binnengaan? — waren ze nog niet veilig. Wel is die gang naar de ark noodzakelijk om binnen de ark te kunnen zijn. Maar nogmaals, het is niet dat gaan naar, maar het zijn binnen de ark waardoor ze aan de dood ontsnapten. Zo is ook het geloof noodzakelijk om gered te kunnen worden, maar het is niet het geloof zelf dat ons redt. Dat is alleen Christus. Hij is de ark van het behoud, die ons draagt boven de watervloed van Gods toorn over de zonde.

Het deed er niet toe of Noach en de zijnen de ark binnen holden of statig binnen schreden, of ze het juichend deden of schreiend, of ze in hun haast misschien struikelden. Het was voldoende dat ze gingen, met slechts één doel voor ogen: binnen de ark te zijn.

Zo doet het er ook niet toe, of we juichend of moeizaam, een statig of een mobiel, een schreiend of een zingend geloof hebben, mits het maar écht geloof is, dat alles alleen van Christus verwacht. Het echte geloof immers steunt op geen enkele wijze op zichzelf. Het is in zichzelf geheel leeg, zonder enige aanspraak op verdienste. Het is niet vanwege de waardigheid van ons geloof dat we zalig worden, niet vanwege een bepaalde diepte van zondebesef dat ermee gepaard gaat, niet vanwege een lange weg die men eerst heeft moeten afleggen. Het is Christus alleen die behoudt, maar wij moeten wel echt tot Hem gaan, dat betekent: echt in Hem geloven, onze zaligheid alleen van Hem verwachten, een verwachting die we niet slechts uitspreken met onze mond en beamen met ons verstand. maar die een noodkreet is van ons zondige hart, een noodkreet die gewekt werd door Gods Woord en onder de beademing van Zijn Geest.

Ga de ark binnen! „Maar zovelen die Hem aangenomen hebben…" (Joh. 1:12).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen