In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

ISOLA DEL GRAN SASSO

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

ISOLA DEL GRAN SASSO

7 minuten leestijd

Toen ik die morgen wakker werd in Isola, leek het of de top van de Gran Sasso (2914 meter), die deel uit maakt van de Apenijnen van de Abruzzen, nog stond te blozen van de slaap. De opkomende zon had het gebergte met een roze gloed overgoten. Over het dal hing de stilte van een rustige schoonheid. De lucht was diep blauw. Slechts een wolkje plakte als een dot watten van wol tegen de top en bleef er heel de morgen als in gedachten verzonken op dezelfde plaats zweven. We hadden de avond te voren al de gemeenschap der heiligen mogen ervaren met de direkteur Hans Kättli en zijn vrouw. Maar deze morgen kregen we de gelegenheid om enkele vragen te stellen over dit Bijbelinstituut, dat daar zo maar lukraak weggesmeten leek midden in rooms-katholiek Italië.

IRS: Br. Krättli, hoe is toch dit werk ontstaan?

KR.: Het is ontstaan, omdat de Here daar blijkbaar behagen in had om vanuit deze plek het Evangelie in zijn helderheid en eenvoud te doen verkondigen aan deze bergbewoners. Maar de Here heeft daarbij Zijn wondere wegen gehad.

Een Italiaanse jongeman van 17 jaar was naar Amerika verhuisd, op zoek naar avontuur. Zijn naam luidde Pasquali Fieni. Daar ver weg in de vreemde leidde hij jarenlang het leven van een gangster.

Maar de Here bracht hem in aanraking met het Evangelie. Hij kwam tot bekering, en nu was er één groot verlangen in hem: terug te keren naar Italië om daar aan zijn landgenoten te vertellen, welk een geestelijke rijkdom hij gevonden had door het geloof in Jezus Christus alleen. En vanzelfsprekend eerst aan zijn geboortestreek daar in de Abruzzen.

Hij trok van huis tot huis en getuigde met gloed van de Blijde Boodschap. De Here deed het zaad van het Woord ontkiemen en een kleine groep vormde zich rondom hem. Hij bouwde een kleine kapel. Hij was echter al 64 jaar, toen hij zijn evangelisatie in Isola del Gran Sasso begon. Hij moest konstateren dat zijn krachten minder werden en dat ook zijn financiële middelen zeer beperkt waren. Hij vroeg steun van de Bijbelschool in Beatenberg. Daar kwam men na veelvuldig gebed tot de overtuiging, dat het hier een opdracht van de Here betrof die zij moesten aanvaarden. En in 1957 vertrokken twee vrouwelijke zendelingen naar Isola om br. Fieni bij te staan.

Sindsdien is het werk zozeer uitgegroeid, dat we nu reeds twee behoorlijke huizen hebben, waar we de mensen kunnen uitnodigen voor het bijwonen van Bijbelconferenties, waar we vooral ook de jeugd kunnen bijeenbrengen in de zomer om in een sfeer van vakantie ons samen te verdiepen in het eeuwige Woord Gods. Van uit heel Italië komen ze hier naar toe.

IRS: Hebt u ook moeilijkheden ondervonden, toen u met dit werk startte?

Ja, erg veel. De r.-k. kerk heeft van alles geprobeerd om ons hier weer weg te krijgen. Een priester heeft ons later bekend dat hij apart vanuit Rome gezonden was met de opdracht ons werk geheel en al te vernietigen. Allerlei lasterpraat werd over ons verspreid. Vanaf de preekstoel werden de mensen voor ons gewaarschuwd, dat wij vleesgeworden duivels zouden zijn. Als wij onze erediensten hadden, plaatsten zij een luidspreker tegenover ons huis, zodat de spreker zich heel moeilijk verstaanbaar kon maken.

Maar de Here was sterker en in Hem werden wij meer dan overwinnaars. Op vele plaatsen, vooral in Zwitserland, werd voor ons gebeden. Wij wisten ons daardoor veilig in de bescherming van onze genadige God.

De mensen begonnen langzamerhand te bemerken dat ze door de priesters verkeerd waren voorgelicht. Ze zagen dat wij het Evangelie dat wij predikten, ook trachtten te beleven. Ze ontdekten geen bokkepoten en horens bij ons.

De priesters veranderden toen van taktiek. Een pastoor kwam ons aanbieden, dat we om beurten een gebedsdienst zouden hebben in de r.-k. kerk en in onze kapel. Dat zou dan één keer per jaar plaats hebben.

Wij zijn echter voor die verzoeking niet bezweken en hebben vriendelijk, maar ook met alle beslistheid, aan de pastoor uiteengezet, dat wij een heel andere weg ter zaligheid verkondigen dan hij. Wij zouden ons, zo vertelden wij hem, ontrouw voelen aan onze diepste overtuiging, ontrouw aan de Here die wij dienen willen, wanneer wij, door aldus samen te werken, de indruk zouden wekken, alsof ook wij het eens zouden zijn met de r.-k. leer, dat de mens de zaligheid moet verkrijgen door de goede werken en door het verrichten van allerlei ceremonies en de aanroeping van heiligen.

IRS.: Was er een bijzondere reden, waarom de r.-k. kerk hier zo fel gekant was tegen uw werk?

KR.: Ja, die reden was er heel duidelijk. Hier vlakbij ligt nl. de bedevaartplaats San Gabriële, waar jaarlijks tienduizenden pelgrims naar toe trekken (Zie hierover ons vorig nummer). Dat is een enorme bron van inkomsten voor de r.-k. kerk, met name voor de paters passionisten. Wanneer het Evangelie van de redding door Christus alléén geheel de overhand zou krijgen, dan zou dat betekenen dat er geen pelgrims meer naar San Gabriële zouden komen en dat zou het financieel bankroet van deze kloosterorde inluiden.

Denkt u maar aan wat Paulus heeft meegemaakt in Efese. Daar zag de zilversmid Demetrius zich ook in zijn bestaan bedreigd door de prediking van het Evangelie. Hij organiseerde een protestmeting, waarbij de Efesiërs „omtrent twee uur lang" bleven roepen: „Groot is de Diana der Efesiërs" (Ef. 19:34). Zo denkt men ook hier: Groot is San Gabriële van de Gran Sasso, de beschermer der Abruzzen!

IRS.: Vindt het Evangelie hier gretig ingang?

KR.: Nee, jammer genoeg niet. Het is hier letterlijk ploegen op rotsen. Wij hebben te maken met boeren in een afgesloten gebied. Ze zijn over het algemeen zeer konservatief, traditionalistisch. Wat vader en grootvader hebben gedaan en gedacht, veranderen ze maar moeilijk.

Verder zijn het hier bergbewoners, die blijkbaar door de indrukwekkende rotsmassieven gemakkelijk geïnspireerd worden tot allerlei vormen van bijgeloof.

Het occultisme tiert hier welig. Daarom spreekt die verering van de gestorvenen in de aanroeping van de H. Gabriël hen sterk aan.

IRS.: Kan men hier ook zijn vakantie doorbrengen? En zo ja, wat is de pensionprijs?

Iedereen is hier welkom. Wel wordt verwacht dat de bezoekers de Bijbelstudies meemaken, want ons instituut is niet zo maar een hotel. Het heeft tot eerste doel de evangelisatie en de bevordering van de Bijbelkennis bij gelovigen.

We hebben geen vastgestelde pensionprijs. Als iemand een verblijf hier echt niet kan betalen en toch behoefte heeft aan geestelijke verkwikking, dan mag zo iemand toch komen. De Here zal dan wel voorzien. Wel hebben we een „richtprijs". En dat is 2000 lires (ƒ 12.—) volledig pension per persoon per dag.

Wat betreft de taal nog dit: De Bijbelstudies worden in het Italiaans gegeven, maar er is een simultaanvertalingsapparaat bij voor het Duits. Voor wie één van deze talen niet beheerst, heeft het verblijf hier geen zin. Wie interesse heeft, richte zich tot ons adres: Istituto Biblico, 64045 Isola del Gran Sasso (Teramo) - Italië.

IRS: Is er een mogelijkheid dat onze Italiaanse ex-priesters hier enige tijd doorbrengen? Onze stichting vindt het van groot belang dat zij op eenvoudige wijze in hun eigen taal de kern van het Evangelie kunnen beluisteren. Bovendien zal het voor sommigen van hen een goede gelegenheid zijn om tot zichzelf te komen en Gods wil over hun verdere leven te zoeken.

Vanzelfsprekend betaalt onze stichting dan de pensionkosten, daar ze dat bijna nooit zelf kunnen.

KR.: Heel graag zullen wij hen ontvangen. Het is voor ons een voorrecht hen geestelijk verder te mogen helpen. We zullen hen met ons gebed en onze liefde begeleiden.

IRS.: Nog een laatste vraag: Hoe zou onze stichting kunnen bijdragen aan de evangelisatie in Italië?

KR.: Misschien door een Italiaanse uitgave van uw blad, want zulk een blad is hier niet. Wel zijn er eigen kerkbladen. Verder is er ook een interkerkelijk blad, maar dat is sterk links georiënteerd en beweegt zich veel op politiek terrein.

Maar wellicht is het volgende interessant. In Rome zit een Amerikaanse dominee en die publiceert regelmatig kleine artikeltjes in populaire geïllustreerde tijdschriften (zij ons in Nederland te vergelijken met Panorama, Libelle enz.)

Dat kost per keer zon 2000 gulden. Maar hij bereikt dan ook miljoenen. De moeilijkheid van aparte evangelisatiebladen is, dat ze maar weinig door buitenkerkelijken gelezen worden en toch ook behoorlijk wat kosten. Deze dominee vermeldt dan aan het slot van zijn artikeltje zijn naam en adres en ontvangt dan ook honderden reacties. Het zou van groot belang zijn, als die briefschrijvers daarna brochures krijgen, waarin de weg des heils op duidelijke en boeiende wijze wordt uiteengezet. In dat misschien iets voor uw stichting?

IRS.: Hartelijk dank voor uw suggestie. Ik zal dit graag aan het bestuur van onze stichting doorgeven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 november 1970

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

ISOLA DEL GRAN SASSO

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 november 1970

In de Rechte Straat | 32 Pagina's