Wat betekent OECUMENISME voor België?

Ook de Belgische priesters en religieuzen schermen graag met „oecumenisme" en „toenadering tot de afgescheiden broeders".

In gesprekken en conferenties zijn deze woorden „in". Maar daar blijft het dan ook bij. Het ruim denken bij de roomskatholieke geestelijkheid en het opzoeken van andersdenkenden bestaan eenvoudig niet, als men in contact komt met niet-rooms-katholieken.

Dan vlucht alles wat gezag heeft, in de kerk weg, achter hun oecumenisch schild, dagen niet meer op en trekken een muur van moderne theologie rond zich op.

Als het hem voordeel brengt, wil de rooms-katholiek oecumenisch zijn, niet als hij er risico's bij loopt of een stap tot toenadering moet zetten of even. maar erkennen dat hij zich zou kunnen vergist hebben. De rooms-katholiek wil in zich traditioneel blijven; dat is voor hem het meest voordelig.

Hoe komisch ook: de rooms-katholieke kerk in Vlaanderen is oecumenisch tegenover katholieken, maar onbereikbaar en onhandelbaar voor mensen die gewetensvol niet-rooms-katholiek denken. De laatste maanden mochten we weer ervaren dat waar oecumenisme in Vlaanderen onmogelijk is zolang één kerk dictatoriaal en hoogmoedig blijft optreden.

Een feit uit de evangelisatiedagen in Herentals is hiervoor het sprekend bewijs. Op het programma van de campagne stond een gespreksavond tussen de rooms-katholieke geestelijkheid en protestantse gelovigen. Hierop werden 47 priesters (oecumenisch) uitgenodigd, niet om te debatteren of te discuteren, maar om te praten over de mogelijkheid het Evangelie levendig te brengen aan de mensen van nu.

Tijdens de bewuste avond hebben we vergeefs gewacht… geen enkele priester daagde op, geen enkele zelfs liet een woord ter verontschuldiging horen of zien. Is de postbestelling dan zó slecht (want ze werden schriftelijk per brief verwittigd)? Of zijn de geestelijke ambtenaren dan zo hardhorend en bijziend of heeft de hiërarchie nog zo'n strenge hand en zo'n dwingend oog?

Men wil in Vlaanderen alleen oecumenisch zijn, als de oecumenische stroom mensen meevoert naar de roomse kerk, maar Gods Woord aan bod laten komen… dat bestaat niet.

Achteraf vertelt één van de genodigde priesters op de preekstoel: „Waarom willen die protestanten in een tentje het Evangelie komen brengen, waarom hebben ze onze kerk niet gevraagd? Dan hadden we oecumenisch kunnen samenwerken en samendenken".

Hoe vragen, als die kerk zich niet laat ontmoeten? Hoe samenwerken, als die kerk elk contact blijft ontwijken? Hoe samendenken, als die kerk weigert te antwoorden?

Men roept: „Wees oecumenisch!"…… onder mekaar. Maar men steekt negerend en eigenwijs de borst vooruit als Gods boodschap wordt gebracht buiten hun kerk.

„Het oecumenisme is toch zo schoon", oordeelt de Vlaamse (roomse) geestelijkheid, „laat ons het niet vergooien aan anders-denkenden".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen