GESPREKKEN OVER HET GEESTELIJK LEVEN

Hoe komt dat toch?

„Zelf gaan we 's zondags twee keer naar de kerk. Ook was ik jaren op een club, waar Gods Woord bestudeerd werd. Maar voor ons gevoel doet het ons allemaal zo weinig. Het is net of het allemaal maar aan de buitenkant zit. Hoe zou dat toch komen?

De Bijbel leert ons dat wij een ander mens worden en een levend getuige van Jezus Christus, wanneer wij vervuld zijn met de Heilige Geest. Ieder mens heeft zijn eigen karakter. Daar wordt hij mee geboren. Als ik het goed zie, wordt ons karakter ook nog bepaald of gevormd door persoonlijke moeilijkheden, maatschappelijk milieu, handicap.

Betekent dat „anders" worden, dat de Bijbel ons belooft, nu dat gemakkelijker gaan spreken, als we daar eerst moeite mee hadden en dat we vrijmoediger worden, terwijl we eerst heel sterk door vrees gekweld werden? Deze en dergelijke vragen houden me sinds lang bezig en ik heb het er soms moeilijk mee".

H. J.F.

ONS ANTWOORD:

Ik meen dat in de protestantse kerken over het algemeen te weinig over de levensheiliging gesproken wordt. Bijna alle aandacht concentreert zich op de vraag: Wat moet ik doen om zalig te worden?

Maar Ef. 2:10 zegt duidelijk dat het doel van onze verlossing door Jezus Christus is het doen van „goede werken,…… opdat wij daarin zouden wandelen". En de brief aan de Hebreën spoort ons aan om verder te gaan dan het eerste onderwijs aangaande Christus: „Laat ons tot de volmaaktheid voortvaren; niet wederom leggende het fundament van de bekering van dode werken en van het geloof in God" (Hebr. 6:1). En in het twaalfde hoofdstuk roept de schrijver ons dan ook op om ten bloede toe weerstand te bieden in de strijd tegen de zonde ( Hebr. 12:4). Men is o zo bang voor „de roomse werkheiligheid". Maar dat gevaar zien onze belijdenisgeschriften ook wel en toch besteden zij veel aandacht aan de levensheiliging. Dat gevaar is heus zo groot niet, als men maar voor ogen blijft houden. dat wij nooit mogen denken op grond van onze goede werken iets te betekenen voor God. Het is niet meer dan onze plicht. God heeft het volste recht op een leyen dat Hem geheel is toegewijd. En bovendien draagt zulk een konsekwent gehoorzaam leven het loon in zichzelf van de vreugde in de gemeenschap met de Here. Misschien gebruiken wij wel eens te veel het woord „dankbaarheid". Zeker, wij moeten de goede werken ook verrichten uit dankbaarheid voor onze verlossing. Maar we lezen ook dat „de vreze des Heren het beginsel en de tucht van de wijsheid is" (Spr. 9:10; 15:33). Ik vind die „vreze des Heren" zo prachtig in de Bijbel uitgebeeld. Ze is heel iets anders dan angst. Ze gaat juist samen met de vertrouwelijke, verborgen omgang met God. Angst schept alleen maar afstand; familiariteit brengt ons op een vermetele roekeloze wijze in de nabijheid van God. De vreze des Heren echter schept afstand en nabijheid tegelijk. In die vreze zit een heilige en zoete spanning. Ze ligt opgesloten in het geheim dat wij onze God, Die een verterend vuur is, toch met vrijmoedigheid mogen naderen in Tezus Christus, die de verzoening is voor onze zonden.

Volhardende strijd vanuit de rust

Wat betekent nu die „strijd ten bloede toe"? Het betekent geen krampachtigheid, geen nerveuze jacht naar de volmaaktheid. Die strijd gaat namelijk uit van de rust, de rust in de vergeving der zonde en in de zekerheid van de eeuwige liefde Gods over ons leven. Maar tegelijk is die rust kracht, taaie volhardende kracht. In die kracht beginnen wij altijd opnieuw. Nooit blijven we bij de pakken neerzitten. Nooit worden we moedeloos door mislukkingen.

Maar dat is alleen mogelijk, wanneer wij met onze nuchtere wil vast besloten zijn om God alleen te dienen. En aan die vaste wilsbeslissing ontbreekt het vaak. Velen laten zich maar drijven, maar hebben nooit bewust zichzelf in handen genomen en besloten uitsluitend Gods geboden te volgen. Zie hierover het artikel: „Verbrokenheid van de w i l " en „Dagelijkse bekering". Juist de bekering die ons innerlijk omvormt, stelt ons in staat te komen tot zulk een wilsbeslissing. Vanuit de verlossing moet de keuze komen tot een leven in dankbaarheid en vreze des Heren. In zijn brieven besteedt Paulus veel aandacht aan de leer van de verlossing, maar hij eindigt dan altijd met een bewogen aansporing tot het doen van goede werken. Dat betekent dus dat de lezers van zijn brieven, nadat ze tot bekering zijn gekomen, zelf bewust moeten besluiten tot een leven volgens Gods geboden.

En pas zo kunnen wij langzaam groeien naar de volmaaktheid, waartoe wij allen geroepen zijn: „Weest dan volmaakt, gelijk Uw Vader die in de hemelen is, volmaakt is (Matth. 5:48).

TROUW AAN DE PAUS

Wij staan dicht bij de behoudgezinde rooms-katholieken inzoverre ook zij vast willen houden aan de onfeilbaarheid van de Schrift, maar we staan ook dikwijls mijlen ver van elkaar af, als we de inhoud van eikaars geloof nader bekijken. Dat viel mij weer op in „Waarheid en leven" van juli 1970. Daar las ik een artikel, dat tot titel droeg: ..Trouw aan de paus - De martelaren van Gorkum". Ik citeer daaruit:

„God kiest de martelaren uit om getuigen te zijn voor het ware Geloof". „Zij moeten tegen de scheuring in getuigen voor de eenheid der Kerk onder het oppergezag van de Paus van Rome". „God koos hen niet om hun bijzondere verdiensten; zelfs waren er onder hen die naar onze begrippen zwak en zondig leefden zoals de pastoor van Heinoord die een bijzit erop nahield. God heeft hen gegrepen uit hun vredig bestaan (onze vraag: Is het leven met een bijzit een vredig bestaan? H.J.H.), plotseling, onvoorbereid, onontkoombaar, tot de onverwachte dienst van Zijn getuigenis".

Dus God heeft het bloed van deze rooms-katholieken - die door een troep wilde watergeuzen zijn omgebracht - ook het bloed van de pastoor-met-bijzit laten vloeien om tegen ons, „afgescheiden broeders" (aldus de benaming van het tweede Vatikaanse concilie) te getuigen? En hoe zit het dan met de duizenden protestantse martelaren, die op last van de „Plaatsbekleder van Christus op aarde" zijn ter dood gebracht, omdat zij alleen wilden buigen voor het gezag van Jezus Christus?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen