Waarom nog rooms katholiek?

Geachte redactie,

In antwoord op uw vraag, „Waarom nog rooms-katholiek?", wil ik als katholiek christen en als abonnee op uw blad hier op antwoorden. Ik blijf in de r.-k. kerk, omdat ik me één voel met de duizenden missionarissen, zusters en leken van die kerk, die zich wedergeboren in Christus wetend, belangeloos inzetten voor de medemens, Gods Woord verkondigend, melaatsen verplegend, hongerigen spijzend, in woord en daad, zonder vrij weekend, zonder dat zij dit maar iets bijzonders vinden (voor de wereld een dwaasheid, voor mij een teken van Gods aanwezigheid in hen).

Ik blijf ook in de r.-k. kerk omdat ik in mijn naaste omgeving veel katholieke christenen ken, die ook in deze tijd niet vertwijfeld worden, maar Christus uitdragen in deze wereld, zoals dat van hen verwacht wordt, biddend en werkend, wetende dat de Heer met hen is totdat Hij wederkomt, niet oordelend of veroordelend, anderen helpend, opgewekt en blij.

Ik blijf vooral in de r.-k. kerk omdat deze kerk mij de Heer heeft leren kennen! (deze kerk zal altijd uit zondige mensen blijven bestaan). Het is de boetvaardige kerk, die haar gebreken niet verbergt maar betreurt, die zich zeer open een deel weet van de zondige mensheid. Deze schuldbewuste kerk bestaat niet alleen uit de rijen van het kerkvolk, maar vooral uit die der hiërarchie en culmineert bij degene die zich de dienaar der dienaren noemt (toespraak van paus Paulus).

„Door de genade van de Heer geloof ik behouden te worden, op dezelfde wijze als zij (Petrus)". De Heer zelf predikte ook in de Joodse tempel en zijn leerlingen eveneens.

De Heer distancieerde zich niet van het door hem verfoeide systeem, maar berispte in de tempel de farizeeën.

Ook in andere christelijke gemeenschap pen gebeuren soms af te keuren dingen: een Paisley die oproept tot brandstichting en haat zaait; onlangs nog een dominee in Nederland, die een avondmaalsdienst verstoorde, kaarsen omverwierp. Nee, niet het kerkgenootschap is belangrijk - HET GAAT OM JEZUS ALLEEN! Alleen aan Hem ben ik verantwoording schuldig; de Heer zal over ons oordelen, ook wanneer hij tot mij komt en ik hem ontmoet in de r.-k. kerk. Sinds het optreden van paus Toannes zijn er veel kleine wondertjes gebeurd. De show bij de misviering is verdwenen; de priester staat bij de preek niet meer op de preekstoel, maar tussen de gelovigen als medegelovige het Woord verkondigend; het herontdekken van de Bijbel, bijbelclubs; de getuigende vastenbrief van de Nederlandse bisschoppen; onze Heer staat weer volledig in het middelpunt; de mogelijkheid tot gezamenlijke avondmaalsviering met mede-christenen. De roomse kerk negeert niet langer de uitnodiging van de Heer. Hoe dorsten de voorgangers elkaar te weigeren, terwijl de Heer zelf eenieder uitnodigt? Wij kunnen elkander weer aanvaarden zoals Christus ons aanvaard heeft tot heerlijkheid Gods (Rom. 15:7).

Ik bid en geloof, dat we naar één kerk toegaan en ik ben overtuigd, dat het de Heer zelf is die deze ene kerk zal maken en onze stokpaardjes die we allemaal hebben, zullen op de achtergrond moeten komen en ons moeten afvragen of we soms niet met ons gebed en werk de Heilige Geest tegenwerken.

Wij, trotse, zondige mensen, willen zo graag op zijn rechterstoel gaan zitten en elkander gaan oordelen.

Jacobus zegt hierover: „Spreekt geen kwaad van elkander, broeders. Wie van zijn broeders kwaad spreekt of hem veroordeelt, spreekt kwaad van de Wet en oordeelt haar en indien gij de Wet oordeelt zijt gij geen dader doch een rechter der Wet. EEN is Wetgever en Rechter. Hij die de macht heeft om te behouden en te verderven. Maar wie zijt gij, dat gij uw naaste oordeelt?"

Tenslotte zou ik nog een commentaar van ds Hamers willen aanhalen naar aanleiding van de brochure „de kogel door de kerk". Hij schreef onder meer over degenen die de gereformeerde kerk hadden verlaten: „Velen gaven blijk van het feit, dat zij niet verstaan hebben wat geloof is, de meesten hebben nooit in een gereformeerde kerk geleefd. Hoe kan men een kerk verlaten, waarvan men nooit werkelijk deel heeft uitgemaakt; telkens moest ik denken, hadden de geinterviewden maar wat meer in de spiegel gekeken, dan waren zij wat meer toegekomen aan gezonde zelfhumor". Deze woorden kan ik nog volledig onderstrepen.

's-Gravenhage

F. A. W. de Gruyter

EEN KORT KOMMENTAAR:

Wij verblijden ons over de vele goede dingen, die dhr. De Gruyter ziet in zijn kerk. Wij zouden echter willen vragen: Bezit de r.-k Kerk, ook die van Nederland, het kenmerk van de Gemeente van Christus nl. de juiste verkondiging van de weg des heils? Geeft deze kerk hetzelfde antwoord als de Bijbel op de vraag: Wat moet ik doen om zalig te worden, om verzoend te raken met God, om het eeuwige leven te ontvangen?

De Bijbel zegt dat de zondige mens alleen gered wordt van de eeuwige dood die hij door zijn zonde verdient, wanneer hij tot geloof in Christus alleen is gekomen en op geen enkele wijze de zaligheid van zijn goede werken verwacht, maar louter op grond van het verzoenende werk van Christus, louter door genade.

De r.-k. kerk leert echter dat de mens het eeuwige leven waarlijk verdient door zijn goede werken en de Nederlandse Katechismus loochent het plaatsbekledende lijden en sterven van Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen