Ongekende bloei
„De bedevaarten beleven een ongekende bloei. Voor velen voorziet deze vorm van devotie in een behoefte, nu in het officiële van de Kerk de band met Gods heiligen losser wordt. Dat de commercie hier een belangrijke rol speelt, deert hen nauwelijks. Bedevaartsoord Wittem (in Zuid-Limburg) is er een voorbeeld van".
Dat schrijft Wim Wennekes in een reportage in De Nieuwe Limburger van 12 juli 1970, die tot titel draagt: „Bidden in Wittem: De zegen van boven moet betaald worden". Jaarlijks komen in het seizoen (van mei tot oktober) 60 a 80.000 bedevaartgangers een knieval maken voor de heilige Gerardus".
Broeder Jeroen, hoofd van de verkoop van medaljes, bidprentjes, rozenkransen missen enz. fluistert: „Ik zal het niet ontkennen. Deze bedevaarten betekenen voor ons redemptoristen een behoorlijke bron van inkomsten. Alles bij elkaar loopt het in de tonnen per jaar".
Hoe heilig was Gabriël
Als dat in ons nuchtere Nederland het geval is, dan ligt het voor de hand dar in de zuidelijke landen die bedevaarten nog veel meer in trek zijn. Dat heb ik dan ook gemerkt in San Gabriële aan de voet van de Gran Sasso in Italië.
Wie is Sint Gabriël? Een passionist, die op 24-jarige leeftijd stierf in 1862 en in 1920 werd heiligverklaard. Het klooster waar hij leefde en stierf, is sindsdien een zeer druk bezochte bedevaartplaats geworden.
Hoe heilig Gabriël was, wordt beschreven in een boek dat wij kochten in een van de zijzalen van de kerk. Daaruit vertalen wij: ,JMet jaloersheid bewaakte hij de engelachtige deugd van kuisheid. Nooit keek hij iemand in het gezicht. Hij kende zijn confraters in het klooster alleen aan huil stem en de manier van lopen. Hij voedde zijn geest steeds met heilige gedachten en vermeed onverschillige en nutteloze fantasieën. Als een confrater hem ook maar heel licht aanraakte, dan reageerde hij als bij instinkt met een terugtrekkende beweging. Als hij ging slapen, kruiste hij de armen en hield in zijn rechterarm een crucifix. Ook in het heetste van de zomer bleef hij onder de zware winterdeken slapen. En dat moet wel een bijzonder zware boetedoening zijn geweest, als men bedenkt, dat de passionisten een wollen toog dragen, die ze nooit uittrekken, ook niet als ze gaan slapen" (Vita de St. Gabriele - P. Germano di S.Atanislao p. 194-195).
Misschien was er daarom ook nog een derde manier waaraan Gabriël zijn confraters kon herkennen nl. behalve aan hun stem en manier van lopen, ook nog aan de uitingen van zulk een onhygiënische leefwijze.
Vroom bedrog, ook in Nederland
Op 23 augustus trof ik in mijn brievenbus een folder aan, getiteld: „Een boodschap van Pater PIO aan de wereld van nu", alsmede een brochure: „…de aan God gewijden - Boodschap van de hemel aan alle priesters, door bemiddeling van een mystiek begenadigde priester". Beide zijn verkrijgbaar bij pater Paul Brouwer (passionist), klooster Mariahoop Koningsbosch (Limburg).
Er staat niet bij wie die mystiek begenadigde ziel is. Misschien is het pater Paul zelf en wil hij dat uit bescheidenheid niet vermelden.
De brochure is geschreven in de vorm van een profetie, waarbij Christus in de Ikvorm tot de lezers spreekt. We citeren eruit:
„Hoe wacht IK, als gevangene van de liefde in het tabernakel, met ongeduld en vreugde op het celebreren (= het opdragen van het misoffer. H.J.H.) door een ijverige priester! Wanneer een waardig priester aan het altaar staat, vergeet IK iets van de bitterheid die de heiligschennende en koude priesters mij doen ondergaan". „Hoeveel priesters worden gevonden die het prettig vinden om buiten de H. Mis met Mij in het Sacrament te komen spreken? Het zijn er maar weinig" (P. 7). Op pag. 8-9 krijgen de priesters ervan langs die de beeldenverering, met name van het crucifix, willen afschaffen.
Op p. 10 wordt Jozef sprekend opgevoerd: „God heeft mij uitverkoren, want reeds als kind voelde ik mij gedrongen de lelie van de maagdelijkheid te bewaren en wel tot mijn laatste ademtocht! Dit geheim heb ik mijn uitverkoren bruid Maria bij onze eerste ontmoeting geopenbaard. Ik had niet het minste bezwaar haar als bruid aan te nemen, want bij iedere ontmoeting vervulde haar zuiverste wezen mij met reine vreugde. Wij begrepen elkaar volkomen, zonder een woord behoeven te zeggen".
Dat dit niet waar is, kan iedereen weten die even in het Evangelie van Mattheüs leest. Reeds in Matth. 1:19 lezen we dat Jozef, toen hij bemerkte dat Maria haar Kind verwachtte, van plan was haar heimelijk te verlaten. Een engel uit de hemel heeft hem toen geopenbaard, dat dit Kind niet door een mens, maar door de Heilige Geest verwekt was. Als Jozef en Maria elkaar volkomen hadden begrepen, was die tussenkomst van een engel niet nodig geweest.
Ook de satan komt ten tonele en verkondigt: „Wanneer deze vrouw (Maria) reeds in het begin van de schepping uitverkoren zou zijn geweest, zou dit vonnis ons niet hebben getroffen". En dan zegt Christus (volgens deze brochure): „Priesters, overweeg deze laatste uitspraak van Satan: wanneer mijn Moeder vóór de zondeval van de engelen uitverkoren zou zijn geweest, zouden zij door haar machtige voorspraak erbarmen hebben gevonden!" (p. 12). Dit is theologische onzin.
Waarom niet terug naar de Bijbel alleen?
De brochure is uitgegeven zonder kerkelijke Imprimatur (goedkeuring). Pater Paul zal wel geen vertrouwen meer hebben in de Nederlandse bisschoppen. Wat is dat toch jammer, dat dergelijke priesters nu vluchten in visioenen en kontakten met gestorven mensen, de zgn. heiligen. Waarom gaan ze nu eindelijk niet hun vertrouwen stellen op Gods Woord alleen, op de Heilige Schrift?
Op ons rust een heilige verantwoordelijkheid om in deze bewogen tijd, nu veel rooms-katholieken, ook priesters, geen enkel geestelijk houvast meer hebben, te wijzen op Christus alleen, die wij slechts kunnen kennen door de Schrift alleen.
De foto — de Geest en het Woord
Toch zou het niet eerlijk zijn, wanneer wij het laten voorkomen alsof dergelijke uitwassen bij ons, protestanten, helemaal niet voorkomen. Helaas is dat wél het geval.
Sommige „pinkster"-bladen publiceren in één nummer meer dan tien foto's van de „gebedsgenezer", die daarbij soms ook nog zelf de eindredakteur is. Je ziet zo'n man dan in allerlei houdingen: terwijl hij iemand de handen oplegt, terwijl hij bidt (waarbij men rustig de woorden van Jezus naast zich neerlegt: „Wanneer gij bidt, ga in uw binnenkamer", Matth. 6:6), terwijl hij preekt, terwijl hij glimlachend handen schudt, foto's van voren genomen of van achteren of van opzij, foto's van de beroemde man in allerlei standen.
Dan krijg ik de indruk dat een dergelijke groep het allereerst van de foto, van de uiterlijkheid, van de reklame, verwacht. Een heel eind verder komt dan de Heilige Geest en ergens in wazige verten, verdwijnend in allerlei nevelen, is dan ook nog het Woord Gods te vinden.
Maar Jezus zegt: „Het zaad is het Woord Gods" (Luc. 8:77). Zeker, we weten ook dat dit zaad slechts in mensenharten kan ontkiemen, onder de werking van de Heilige Geest. Maar als er geen zaad, geen Woord Gods, wordt uitgestrooid, dan is er ook niets om te ontkiemen.
De verhouding moet dus zo zijn: 1. het Woord Gods; 2. de Heilige Geest die dat Woord Gods tot ontkieming brengt; en pas op de derde plaats - en dan ook beslist niet op dezelfde lijn als het Woord en de Geest - komen allerlei uiterlijke middelen die wij mogen aanwenden om de aandacht te vestigen, niet op een mens, maar op het Woord Gods.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 oktober 1970
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 oktober 1970
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
