Er staat geschreven

Onvermoeid gaat de Willem de Zwijgerstichting (postbus 166, Den Haag) voort met haar uitstekende reformatorische publikaties. En dat terwijl zij van haar donateurs slechts een minimumbijdrage van ƒ 5 ,— per jaar vraagt. Wie dit luttele bedrag overmaakt op giro 352347 van de Willem de Zwijgerstichting ontvangt gratis alle publikaties. Een daarvan is: „Er staat geschreven" door drs. A. Noordegraaf en dr. M. J. Arntzen.

Ooggetuigen vertellen feiten

Drs. Noordegraaf behandelt het onderwerp: „De Heilige Schrift als het Woord van God". Bijzonder sterk vind ik zijn betoog op bl. 40-42 over de apostelen, die niet zo maar geroepen zijn om een belijdenis af te leggen over Christus, maar om als ooggetuigen feiten door te geven aan de kerk der eeuwen. „Betrekken we dit op het Schriftgetuigenis, dat impliceert dit dat we niet zo vlotweg mogen spreken over evangeliegetuigenis als reflectie van de gelovige gemeente, of als geloofsinterpretaties van de eerste christenen" (p. 42). „Baarda verwaarloost dat Christus deze belofte allereerst geeft aan de apostelen als ooggetuigen en voorts komt bij hem niet tot zijn recht, dat de Geest hun zal te binnen brengen wat Jezus hun gezegd heeft. Dat is heel wat anders dan een creatie van nieuwe woorden door de gemeente" (p. 43).

Ik was dan ook erg blij dat prof. dr. Herman Ridderbos zich zo waarderend uitliet over dit boekje. „Speciaal het opstel van drs. Noordegraaf is zeer helder geschreven, stelt de zaak waarover het ons (allen) gaat, zeer duidelijk aan de orde en beweegt zich geheel in de reeds door H. Bavinck getrokken lijnen".

Kenbron of instrument?

Dr. Arntzen behandelt: „De Heilige Schrift als canon". Dit is een zeer moeilijk probleem. Ik meen echter dat dr. A. te weinig het feit onder de ogen ziet dat wij de gezamenlijke 66 boeken van de Bijbel niet als canon aanvaarden, omdat de Heilige Geest mij persoonlijk op een of andere manier heeft ingefluisterd dat al die boeken en geen andere tot het Woord Gods behoren. We zullen nuchter moeten erkennen dat ik die boeken aanvaard als Bijbel omdat de kerk dat doet. God gebruikt de kerk, de gemeenschap der heiligen voortlevend door de eeuwen heen, om mij te brengen tot de erkenning van deze 66 boeken als Woord Gods. De grote vraag is dan meteen: HOE gebruikt God de kerk om dat doel te bereiken nl. om ons tot de aanvaarding te brengen van deze 66 boeken als onfeilbaar Woord Gods? Als een zelfstandige kenbron? Dat is de r.-k. opvatting. Als een levend instrument? Dat is de protestantse opvatting. Ik heb hierover uitvoeriger geschreven in „Jezus boeide mij" p. 180 e.v. en ik meen nog steeds dat dit het enige antwoord is dat recht doet wedervaren aan alle feiten.

Het is immers een onmiskenbaar feit dat geen enkele christen een speciale openbaring ontvangt, waarbij God hem deze 66 boeken opsomt. Ik geloof dus in de Bijbel door de kerk, maar niet op gezag van die kerk, maar omdat God door die levende gemeenschap van Zijn kinderen, onder de inspiratie van Zijn Geest, heenwerkt en zo mij tot dat geloof brengt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen